Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3244
Fatimah bint Qais rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Fatimah bint Qais hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنِي حَاجِبُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، وَيَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَعَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، أَنَّهُمَا سَأَلاَ فَاطِمَةَ بِنْتَ قَيْسٍ عَنْ أَمْرِهَا، فَقَالَتْ طَلَّقَنِي زَوْجِي ثَلاَثًا فَكَانَ يَرْزُقُنِي طَعَامًا فِيهِ شَىْءٌ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَئِنْ كَانَتْ لِي النَّفَقَةُ وَالسُّكْنَى لأَطْلُبَنَّهَا وَلاَ أَقْبَلُ هَذَا . فَقَالَ الْوَكِيلُ لَيْسَ لَكِ سُكْنَى وَلاَ نَفَقَةٌ . قَالَتْ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " لَيْسَ لَكِ سُكْنَى وَلاَ نَفَقَةٌ فَاعْتَدِّي عِنْدَ فُلاَنَةَ " . قَالَتْ وَكَانَ يَأْتِيهَا أَصْحَابُهُ ثُمَّ قَالَ " اعْتَدِّي عِنْدَ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ فَإِنَّهُ أَعْمَى فَإِذَا حَلَلْتِ فَآذِنِينِي " . قَالَتْ فَلَمَّا حَلَلْتُ آذَنْتُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَنْ خَطَبَكِ " . فَقُلْتُ مُعَاوِيَةُ وَرَجُلٌ آخَرُ مِنْ قُرَيْشٍ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا مُعَاوِيَةُ فَإِنَّهُ غُلاَمٌ مِنْ غِلْمَانِ قُرَيْشٍ لاَ شَىْءَ لَهُ وَأَمَّا الآخَرُ فَإِنَّهُ صَاحِبُ شَرٍّ لاَ خَيْرَ فِيهِ وَلَكِنِ انْكِحِي أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ " . قَالَتْ فَكَرِهْتُهُ . فَقَالَ لَهَا ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَنَكَحَتْهُ .
Muhammed bin Ebdur-Rehman bin Sewban ragihand ku wan ji Fatîme bint Qeys der barê çîroka wê de pirsîn û wê got:
"Mêrê min bi sê telaqan ez berda û ji min re xwarin dişand lê têra nedikir. Min got: 'Bi Xwedê sond! Heke nefeqe û cihê manê heqê min ba, min dê daxwaz bikira û min dê ev qebûl nekiriba.' Wêkîl got: 'Ji bo te ne cihê manê heye û ne jî nefeqe.' Wê got: 'Ez çûm cem Pêxember ﷺ û ev yek jê re got. Wî ferman kir: "Ji bo te ne cihê manê heye û ne jî nefeqe; li mala filanê îdetê bimîne." Lê belê ji ber ku hevalên wî dihatin wir, paşê wî got: "Li mala Îbn Umm Mektûm îdetê bimîne, çimkî ew kor e; gava îdeta te qediya, min agahdar bike." Wê got: Gava îdeta min qediya, min ew agahdar kir. Resûlullah ﷺ pirsî: "Kî ji te re xwestiye?" Min got: "Muawîye û mêrekî din ji Qureyşiyan." Pêxember ﷺ got: "Lê Muawîye xortekî Qureyşiyan e û tiştekî wî tune ye; yê din jî mirovekî xerab e û tu xêr tê de nîne. Lêbelê, tu bi Usame bin Zeyd re bizewice." Wê got: Min ev yek xweş nedît, lê Pêxember ﷺ ev yek sê caran dubare kir û min jî pê re zewicî."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Fatimah bint Qais piştî cudahiya bêveguhêr, şîret li ser dema iddetê û zewacê wergirt.
Dema bendewarî ya ku piştî cudahiyê an mirina mêr tê ferz kirin.
Cudahiyeke ku piştî wê mêr nikare di dema iddetê de bê peymaneke nû ya zewacê vegere cem jina xwe.
Pêdiviyên bingehîn, wek xwarin û cihê lêmanê.
Zanyar li ser bingeha vegotina Fatimah mafên xercên jiyanê û niştecihiyê di dema iddetê de piştî cudahiya bêveguhêr nîqaş dikin. Dibistanên hiqûqî di derbarê sepandina rast de cudahî hene; ji wan, şertên ducanîbûnê û cureya cudahiyê bandorê dikin. Ji ber vê yekê ev rivayet bi delîlên din û rewşên hiqûqî re tê lêkolînkirin. Şîreta derbarê zewacê de nîşan dide ku şîreta pêbawer hêz û karaktera kesê navborî li ber çavan digire, lê razîbûna jinê ji bo zewacê divê hebe.
- Ji alimê pispor şîretê li ser xercên jiyanê û niştecihiyê piştî cudahiyê bixwaze, ji ber ku rêgez li gorî rewşan diguherin.
- Dema ku tu hevjînekê hildibijêrî, karakter û hêza aborî ya wî/wê li ber çavan bigire û ji kesên pêbawer şîret bixwaze.
- Şîreta zewacê bi dilovanî û rêzê bide û rêzê ji vê yekê re bigire ku jina têkildar divê bi xwe razîbûna xwe ji zewacê bide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.