Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3897
Rafi ibn Khadij rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Isma'il ibn Mas'udji an‑Nasa'i re vegotإِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ
- 2Khalid ibn al‑Harithخَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ
- 3Sa'idسَعِيدٍ
- 4Ya'la ibn Hakimيَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ
- 5Sulayman ibn Yasarسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ
- 6Rafi' ibn Khadijرَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ، قَالَ كُنَّا نُحَاقِلُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَزَعَمَ أَنَّ بَعْضَ عُمُومَتِهِ أَتَاهُ فَقَالَ نَهَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَمْرٍ كَانَ لَنَا نَافِعًا وَطَوَاعِيَةُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ أَنْفَعُ لَنَا. قُلْنَا وَمَا ذَاكَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيُزْرِعْهَا أَخَاهُ وَلاَ يُكَارِيهَا بِثُلُثٍ وَلاَ رُبُعٍ وَلاَ طَعَامٍ مُسَمًّى " . رَوَاهُ حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ رَافِعٍ فَاخْتُلِفَ عَلَى رَبِيعَةَ فِي رِوَايَتِهِ.
Îsmaîl kurê Mesûd ji me re ragihand û got: Xalid kurê Haris ji Seîd, ew jî ji Yela kurê Hekîm, ew jî ji Suleyman kurê Yesar veguhest ku Rafi' kurê Xedîc gotiye:
"Me di dema Resûlullah ﷺ de erd bi rêbaza Muhaqele didan kirê." Wî got ku yek ji mamên wî hat cem wan û got: "Resûlullah ﷺ karekî ku ji me re bifaîde bû qedexe kiriye, lê belê guhdana Allah û Resûlê Wî ji me re bifaîdetir e." Me pirsî: "Ew çi ye?" Wî got: "Resûlullah ﷺ ferman buye: 'Kî xwediyê erdekê be, bila bixwe biçîne an jî bide birayê xwe da ku biçîne; lê bila ji bo sêyeka berhemê, çaryeka berhemê, an jî miqdarek diyarkirî yê xwarinê neke kirê.'" Henzele kurê Qeys jî ev hadîs ji Rafi' veguhestiye, lê di riwayeta Rebî'e de li ser vê mijarê ihtilaf derketiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Divê zevî bi xwe were çandin an jî bêyî ku para hilberê were destnîşankirin, bi kirê were dayîn.
Awayekî kirêdana zeviyên çandiniyê ku tê de kirê bi parek ji hilberê an bi hejmareke diyar a berhemê ve girêdayî bû.
Parek ji hilberê ya ku li ser wê lihev dihat kirin û wekî kirê didan xwediyê zeviyê.
Hejmareke berê hatî destnîşankirin ji berhemên çandiniyê ku wekî kirê ji hilberê dihat xwestin.
Zanyar vê rivayetê bi nivîsên din ên derbarê kirêdana zeviyan de nîqaş dikin. Ew ji vê têdigihîjin ku peymanên ku tê de parek ji hilberê an hejmareke diyar a xwarinê tê şertkirin qedexe ne. Di derbarê sînorên rast ên qedexeyê û awayên destûrdayî yên kirêdana çandiniyê de di nav mezheban de cudahî hene; ji ber vê yekê divê peyman zelal be û tu aliyekê neheqî lê neyê kirin. Teşwîqkirina ku mirov zeviyê bi xwe bixebitîne an wê bide kesekî din, hevkariyê û bindestiya ji Pêxember ﷺ re jî ji berjewendiya aborî girîngtir dibîne.
- Mercên peymana çandiniyê bi baldarî bixwîne û kirê û berpirsiyariyan zelal diyar bike.
- Zeviyên ku nayên bikaranîn bide kesekî ku dikare wan bixebitîne, bi şertên dadperwer û destûrdayî.
- Bila bindestiya ji Allah û ji Resûlê Wî ﷺ re ji berjewendiya aborî girîngtir be.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.