Sunan an-Nasa'i, hedîsa 4069
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ فِي سُورَةِ النَّحْلِ { مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ } إِلَى قَوْلِهِ { لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ } فَنُسِخَ وَاسْتَثْنَى مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ { ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَاهَدُوا وَصَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ } وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ الَّذِي كَانَ عَلَى مِصْرَ كَانَ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Îbn Ebbas gotiye di derbarê Sûretu En-Nehl de:
«Yê ku piştî baweriya xwe bi Xwedê re inkar kir... ji wan re ezabek mezin heye» heta ayeta ku îstisna jê re dike û dibêje: «Paşê bêguman Rebbê te ji bo yên ku piştî ku hatin ceribandin koçber bûn, paşê cehd kirin û sebir kirin, bêguman Rebbê te piştî wê yê Bexşende û Dilovan e.» Ev di derbarê Ebdullah kurê Se'd kurê Ebî Serh de bû ku walîyê Misrê bû û ji Resûlullah ﷺ re wehyê dinivîsand. Şeytan ew xapand û ew çû tevlî kafiran bû. Di roja Fetha Mekkê de ferman hat dayîn ku ew were kuştin, lê Usman kurê Efan ji bo wî daxwaza emanê kir û Resûlullah ﷺ jî ew da parastinê.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Lêborîna Xwedayî û parastina ku hatiye dayîn bingehê vê tovbûnê ne.
Di vegotinê de Abdullah ibn Sa'd ibn Abi Sarh tê gotin. Piştî ku ew tevlî dijberan bû, dema fetihkirina Mekkeyê fermanê darvekirina wî hat dayîn. Uthman ibn Affan ji Pêxember ﷺ xwest ku ew biparêze, û ev parastin hate dayîn.
Ji bo parastina baweriyê û revîna ji zilmê cihê xwe biguherî.
Rastî zilmê an zextê hatin.
Xwestina ku ji kesekî re ewlehî û parastin bê peydakirin.
Zanayan ayetên hatine gotin bi tovbûn, sebat û vegera cem Allah piştî ceribandinê ve girêdidin. Çîrok nîşan dide ku parastina Pêxember ﷺ dikaribû bandorekî rastîn çêbike û daxwaza navbeynkariyê ji bo ewlehiyê dikaribû bê qebûlkirin. Ev beş destûrê nade kesên takekes ku tundûtûjiyê bikar bînin: rêgezên ceza û parastinê di destê desthilatdarên berpirsiyar de ne û divê li gorî hiqûqa îslamî bên nirxandin.
- Ji kesê ku bi dilpakî tobe dike re derfetê bide ku vegere û ji nû ve dest pê bike.
- Dema tundûtûjî gefê dike, bi rêya kesên desthilatdar û pêbawer parastinê bixwaze; tu carî dadê bi destê xwe pêk neyne.
- Di bin zextê de sebir bike û cihêkî ewle bibîne ku tê de bikaribî baweriya xwe pêk bînî.
Ev vegotin, ku wekî sahih hatiye nirxandin, ravekirina Ibn Abbas jî li ser ayetên baweriyê piştî ceribandinê vedibêje û wekheviyeke nêz pêk tîne.
Sunan an-Nasa'i · #4070 (Sahih Isnaad)Ev vegotin bi mijara parastinê û pêşîgirtina ji rijandina xwînê ya di vê beşê de têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.