Sunan an-Nasa'i, hedîsa 5010
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Rafi'ji an‑Nasa'i re vegotمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ
- 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3Ma'marمَعْمَرٌ
- 4Zayd ibn Aslamزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ
- 5Ata ibn Yasarعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ
- 6Abu Sa'id al‑Khudriأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مُجَادَلَةُ أَحَدِكُمْ فِي الْحَقِّ يَكُونُ لَهُ فِي الدُّنْيَا بِأَشَدَّ مُجَادَلَةً مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِرَبِّهِمْ فِي إِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ أُدْخِلُوا النَّارَ قَالَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَحُجُّونَ مَعَنَا فَأَدْخَلْتَهُمْ النَّارَ قَالَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَأَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ مِنْهُمْ قَالَ فَيَأْتُونَهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِصُوَرِهِمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ النَّارُ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى كَعْبَيْهِ فَيُخْرِجُونَهُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا قَدْ أَخْرَجْنَا مَنْ أَمَرْتَنَا قَالَ وَيَقُولُ أَخْرِجُوا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ دِينَارٍ مِنْ الْإِيمَانِ ثُمَّ قَالَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ نِصْفِ دِينَارٍ حَتَّى يَقُولَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ ذَرَّةٍ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْ فَلْيَقْرَأْ هَذِهِ الْآيَةَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ إِلَى عَظِيمًا
Ebû Seîd el-Xudrî (z.a.) got:
"Resûlullah ﷺ wiha ferman kir: 'Yek ji we di vê dinyayê de ji bo tiştekî ku mafê wî ye, ew qas bi tundî nîqaşê nake, çawa ku mu'min dê di Roja Qiyametê de ji bo birayên xwe yên ketine Agirê Dojehê li hember Xwedêyê xwe nîqaşê bikin. Ew ê bibêjin: "Xwedayê me! Birayên me bi me re nimêj dikirin, bi me re rojî digirtin û bi me re hec dikirin, lê te ew xistine nav Agir?" Xwedê dê bibêje: "Herin û her kesê ku hûn nas bikin derxînin." Ew ê biçin û wan ji sûretên wan nas bikin. Hinek ji wan heta nîvê çîpên wan û hinek jî heta gozekên wan di nav agir de ne. Ew ê wan derxînin û bibêjin: "Xwedayê me! Me ew kesên ku te emir kiribû derxistin." Paşê Xwedê dê bibêje: "Her kesê ku di dilê wî de bi qasî giraniya dînarekê îman hebe derxînin." Dûv re dê bibêje: "Bi qasî nîv dînarekê," heta ku bibêje: "Bi qasî zereyekê." Ebû Seîd got: "Kî bawer neke, bila vê ayetê bixwîne: 'Bêguman Allah hevkarîkirina bi Xwe re efû nake, lê ji bilî wê, ji bo kê bixwaze efû dike' - ev jî gunehbaxşiyeke mezin e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Bawermendan ji bo birayên xwe şefaatê dikin, û Allah kesên ku dixwaze rizgar dike.
Ji bo kesekî li cem Allahê dua an daxwazkirin, bi destûra Wî.
Gotineke mecazî ji bo pîvanek baweriyê di dil de; ne pereyekî rastîn e.
Miqdarek pir biçûk; li vir hetta parçeyeke pir biçûk a baweriyê nîşan dide.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku bawermend dikarin di Roja Qiyametê de ji bo kesên din şefaatê bikin, lê tenê bi destûra Allah. Rizgarkirina ku tê vegotin destnîşan dike ku ne bawerî û ne jî şefaat mafê rizgariyê dide: Allah biryar dide ku kê bibexşîne. Ev beş her wiha eşkere dike ku misilmanekî ku guneheke mezin kiriye bi vê yekê bixweber ji baweriyê dernakeve; Allah dikare wî bibexşîne an ceza bike û paşê rizgar bike. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî şefaatê di van sînoran de qebûl dikin û wê wekî hincetkirina gunehan nabînin.
- Namaz, rojî û kirinên din ên îbadetê bi civata xwe ya bawermendan re bidomîne.
- Li ser hevbawerên ku xeletiyan dikin bi dilovanî biaxive û ji Allah bixwaze ku wan bibexşîne.
- Gunehan bi ciddî bigire, lê tu carî ji rehma Allah bêhêvî nebe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.