Sahih Muslim, xadiiska 3856
Waxaa weriyey Abdullah ibn Umar. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Waxaa weriyey Abdullah ibn Umar
Sahih Muslim guud ahaan waxaa loo tixgeliyaa mid lagu kalsoonaan karo.
Riwaayadda
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، كِلاَهُمَا عَنْ سُفْيَانَ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَمْلَى عَلَىَّ نَافِعٌ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا تَبَايَعَ الْمُتَبَايِعَانِ بِالْبَيْعِ فَكُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِالْخِيَارِ مِنْ بَيْعِهِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا أَوْ يَكُونُ بَيْعُهُمَا عَنْ خِيَارٍ فَإِذَا كَانَ بَيْعُهُمَا عَنْ خِيَارٍ فَقَدْ وَجَبَ " . زَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ نَافِعٌ فَكَانَ إِذَا بَايَعَ رَجُلاً فَأَرَادَ أَنْ لاَ يُقِيلَهُ قَامَ فَمَشَى هُنَيَّةً ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهِ .
Waxaa ii warramay Zuhayr ibn Xarb iyo Ibnu Abii Cumar, labadooduba waxay ka weriyeen Sufyaan — Zuhayr wuxuu yiri: Waxaa noo warramay Sufyaan ibnu Cuyaynah, oo ka weriyey Ibnu Jurayj, kaasoo yiri: Naafic baa ii diktaystay inuu maqlay Cabdullaahi ibnu Cumar oo leh: Rasuulka Alle ﷺ wuxuu yiri:
“Marka laba qof ay heshiis ganacsi galaan, mid walba oo ka mid ah wuxuu xaq u leeyahay inuu ka noqdo inta aysan kala tagin, ama haddii heshiiskoodu yahay mid shuruud ku dhisan. Haddii heshiiskoodu yahay mid shuruud (khiyaar) ku dhisan, markaa wuu waajibay.” Ibnu Abii Cumar wuxuu riwaayadiisa ku daray: Naafic wuxuu yiri: Marka uu (Ibnu Cumar) nin la macaamiloon jiray oo uu doono inuusan ka noqon, wuu istaagi jiray oo xoogaa yar buu socon jiray, dabadeedna wuu ku soo noqon jiray.
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Iibsadayaasha iyo iibiyayaashu waxay ka noqon karaan heshiiska iibka ilaa ay kala tagaan.
Muddada ama shuruud ay labada dhinac ama midkood ku heshiisteen, taas oo u oggolaanaysa inay ka noqdaan iibka.
Iibku waa kama-dambays, mana laga noqon karo si keli ah iyadoo la adeegsanayo xaqa ikhtiyaarkan.
Dhinacyadu waxay soo afjaraan kulankooda wadajirka ah kaddib marka heshiiska iibka la galo.
Culimada hore waxay arrintan uga hadlaan sidii xaqa ka-noqoshada ee jira inta dhinacyadu weli wada joogaan; taas waxaa loo yaqaan ikhtiyaarka kulanka. Madhhabyadu way ku kala duwan yihiin sida saxda ah ee loo dabaqo: culimada intooda badani way aqoonsan yihiin xaqan, halka madhhabka Xanafigu aanu ka bixitaanka kulanka u aqoonsan shardi ka dhigaya in iibku qasab noqdo. Dhinacyadu sidoo kale way ku heshiin karaan shuruud ikhtiyaar; marka muddadaas ama shuruuddaasi dhammaato iyadoo aan laga noqon, iibku wuxuu noqdaa kama-dambays. Dhaqanka Ibnu Cumar wuxuu muujinayaa inuu dhab ahaan soo afjari jiray kulanka marka uu doonayay in iibku qasab noqdo.
- Ka hor inta aan iibka la dhammeystirin, si cad uga wada hadla in ay jirto muddo ka-fiirsasho ama shuruud kale oo ikhtiyaar ah.
- Xaqa ka-noqoshada si daacad ah u adeegsada, go'aankana isla markiiba u sheeg dhinaca kale.
- Si cad u qora heshiisyada ku saabsan qiimaha, shuruudaha iyo muddada si looga hortago muranno dambe.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.