Sunan Abi Dawud, hadithi 4359
Transmetuar nga Sa'd ibn Abi Waqqas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga Abu Dawud deri te Asbat ibn Nasr
- 1Uthman ibn Abu Shaybaia transmetoi Abu Dawudعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ
- 2Ahmad ibn al‑Mufaddalأَحْمَدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ
- 3Asbat ibn Nasrأَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ اخْتَبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَجَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ . فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلاَثًا كُلُّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلاَثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ " . فَقَالُوا مَا نَدْرِي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ أَلاَّ أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ تَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ الأَعْيُنِ " .
Sa'd ibn Ebi Uakkas (r.a.) transmeton: Në ditën e Çlirimit të Mekës, Abdullah ibn Sa'd ibn Ebi Sarh u fsheh tek Uthman ibn Affan (r.a.). Uthmani e solli atë dhe e vendosi para Pejgamberit ﷺ, duke thënë:
"O i Dërguari i Allahut, prano betimin e Abdullahut!" Pejgamberi ﷺ ngriti kokën dhe e shikoi tri herë, duke refuzuar çdo herë, por pas herës së tretë e pranoi betimin e tij. Pastaj u kthye nga shokët e tij dhe tha: "A nuk kishte midis jush ndonjë burrë të mençur që të ngrihej dhe ta vriste këtë kur pa se unë e mbajta dorën time nga marrja e betimit të tij?" Ata thanë: "Nuk e dinim se çfarë kishe në zemrën tënde, o i Dërguari i Allahut! Pse nuk na dhe shenjë me sy?" Ai tha: "Nuk i ka hije një pejgamberi të përdorë tradhti me sy (shenja të fshehta)."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ refuzoi të jepte një shenjë të fshehtë që dikush të vritej.
Ngjarja ndodhi ditën e çlirimit të Mekës. Uthmani ibn Affani e solli Abdullah ibn Sa'd ibn Abi Sarhun te Profeti ﷺ për t’i ofruar besëlidhjen e tij të besnikërisë.
Një premtim solemn për besnikëri dhe bindje.
Një shenjë e fshehtë me sy që përcjell diçka ndryshe nga ajo që thuhet hapur.
Fillimisht, Profeti ﷺ nuk ia zgjati dorën për ta pranuar besëlidhjen e besnikërisë.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se një profet nuk mashtron, as përmes një gjesti të fshehtë. Transmetimi thekson gjithashtu se jeta e njerëzve dhe dënimet nuk duhen trajtuar mbi bazën e dyshimeve personale ose të veprimeve arbitrare. Juristët e shqyrtojnë këtë rrëfim në kuadër të rregullave për mbrojtjen, pendimin dhe autoritetin për zbatimin e dënimeve; ai nuk u jep individëve leje për të vrarë dikë.
- Mos i zgjidh konfliktet e rënda me shenja të fshehta ose dhunë arbitrare; ndiq një procedurë të ligjshme dhe të hapur.
- Udhëheqësit duhet t’i shprehin qartë qëllimet e tyre dhe nuk duhet të presin që të tjerët të veprojnë mbi bazën e sinjaleve të fshehta.
- Trajtoji me kujdes pendimin, mbrojtjen dhe përgjegjësinë dhe lëri këto çështje në duart e autoriteteve kompetente.
Ky transmetim hasan flet gjithashtu për besëlidhjen e besnikërisë së Abdullah ibn Sa'dit dhe jep kontekst shtesë për këtë episod.
Sunan Abi Dawud · #4361 (Sahih)Ky transmetim sahih trajton gjithashtu ngjarjet rreth çlirimit dhe mënyrën si u trajtuan personat që kërkuan mbrojtje atëherë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.