Sunan Abi Dawud, hadithi 930
Transmetuar nga Mu'awiyah ibn al-Hakam al-Sulami. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Mu'awiyah ibn al-Hakam al-Sulami
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - الْمَعْنَى - عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَرَمَانِي الْقَوْمُ بِأَبْصَارِهِمْ فَقُلْتُ وَاثُكْلَ أُمِّيَاهُ مَا شَأْنُكُمْ تَنْظُرُونَ إِلَىَّ فَجَعَلُوا يَضْرِبُونَ بِأَيْدِيهِمْ عَلَى أَفْخَاذِهِمْ فَعَرَفْتُ أَنَّهُمْ يُصَمِّتُونِي - فَقَالَ عُثْمَانُ - فَلَمَّا رَأَيْتُهُمْ يُسَكِّتُونِي لَكِنِّي سَكَتُّ قَالَ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - بِأَبِي وَأُمِّي - مَا ضَرَبَنِي وَلاَ كَهَرَنِي وَلاَ سَبَّنِي ثُمَّ قَالَ " إِنَّ هَذِهِ الصَّلاَةَ لاَ يَحِلُّ فِيهَا شَىْءٌ مِنْ كَلاَمِ النَّاسِ هَذَا إِنَّمَا هُوَ التَّسْبِيحُ وَالتَّكْبِيرُ وَقِرَاءَةُ الْقُرْآنِ " . أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَوْمٌ حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ وَقَدْ جَاءَنَا اللَّهُ بِالإِسْلاَمِ وَمِنَّا رِجَالٌ يَأْتُونَ الْكُهَّانَ . قَالَ " فَلاَ تَأْتِهِمْ " . قَالَ قُلْتُ وَمِنَّا رِجَالٌ يَتَطَيَّرُونَ . قَالَ " ذَاكَ شَىْءٌ يَجِدُونَهُ فِي صُدُورِهِمْ فَلاَ يَصُدُّهُمْ " . قُلْتُ وَمِنَّا رِجَالٌ يَخُطُّونَ . قَالَ " كَانَ نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ يَخُطُّ فَمَنْ وَافَقَ خَطَّهُ فَذَاكَ " . قَالَ قُلْتُ جَارِيَةٌ لِي كَانَتْ تَرْعَى غُنَيْمَاتٍ قِبَلَ أُحُدٍ وَالْجَوَّانِيَّةِ إِذِ اطَّلَعْتُ عَلَيْهَا إِطْلاَعَةً فَإِذَا الذِّئْبُ قَدْ ذَهَبَ بِشَاةٍ مِنْهَا وَأَنَا مِنْ بَنِي آدَمَ آسَفُ كَمَا يَأْسَفُونَ لَكِنِّي صَكَكْتُهَا صَكَّةً فَعَظَّمَ ذَاكَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَفَلاَ أُعْتِقُهَا قَالَ " ائْتِنِي بِهَا " . قَالَ فَجِئْتُهُ بِهَا فَقَالَ " أَيْنَ اللَّهُ " . قَالَتْ فِي السَّمَاءِ . قَالَ " مَنْ أَنَا " . قَالَتْ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ . قَالَ " أَعْتِقْهَا فَإِنَّهَا مُؤْمِنَةٌ " .
Muavije b. el-Hakem es-Sulemi tha: Falesha me të Dërguarin e Allahut ﷺ. Një burrë nga xhemati teshtiu dhe unë thashë:
"Jerhamukellah." Njerëzit më hodhën shikime qortuese, ndaj thashë: "Mjerë për mua! Pse më shikoni kështu?" Ata filluan të godisnin duart mbi kofshët e tyre dhe unë e kuptova se po më thonin të heshtja. Uthmani tha: Kur pashë se ata po më heshtnin, unë heshta. Kur i Dërguari i Allahut ﷺ e mbaroi faljen – për të cilin do të jepja babanë dhe nënën time – ai nuk më rrahu, as nuk më qortoi dhe as nuk më shau, por tha: "Në këtë namaz nuk lejohet asgjë nga fjalët e njerëzve; ai përbëhet vetëm nga tesbihu, tekbiri dhe leximi i Kuranit," ose siç tha i Dërguari i Allahut ﷺ. Unë thashë: "O i Dërguar i Allahut! Ne jemi popull që sapo kemi dalë nga injoranca (xhahilijeti) dhe Allahu na ka sjellë Islamin. Ka ndër ne burra që shkojnë te falltorët." Ai u përgjigj: "Mos shkoni tek ata." Thashë: "Ka ndër ne burra që besojnë në parathënie ogure." Ai u përgjigj: "Kjo është diçka që e gjejnë në gjokset e tyre, por mos i pengoftë ajo nga veprimet e tyre." Thashë: "Ka ndër ne burra që vizatojnë vija." Ai u përgjigj: "Ka pasur një pejgamber që vizatonte vija; kushdo që vija e tij përputhet me atë, ajo mund të jetë e vërtetë." Thashë: Kisha një skllave që ruante delet e mia pranë Uhudit dhe Xhevanijes. Njëherë kur shkova tek ajo, pashë se ujku kishte marrë një dele. Unë jam nga bijtë e Ademit dhe hidhërohem siç hidhërohen të tjerët, ndaj e godita. Kjo iu duk e rëndë të Dërguarit të Allahut ﷺ. Unë pyeta: "A ta liroj atë?" Ai tha: "Sille tek unë." E solla tek ai dhe ai e pyeti: "Ku është Allahu?" Ajo u përgjigj: "Në qiell." Ai pyeti: "Kush jam unë?" Ajo u përgjigj: "Ti je i Dërguari i Allahut." Ai tha: "Liroje atë, sepse ajo është besimtare."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ i mësoi rregullat e namazit me butësi dhe hodhi poshtë besëtytnitë.
Mu'awiyah ibn al-Hakam tregon se si foli gjatë namazit ngaqë nuk i njihte rregullat, dhe më pas Profeti ﷺ e mësoi me qetësi pas përfundimit të tij. Pastaj ai bëri pyetje për falltarët, oguret dhe heqjen e vijave.
Njerëz që pretendojnë se njohin të fshehtën ose të ardhmen.
Shenja nga të cilat dikush mendon se mund të dallojë fatin e mirë ose të keq.
Biseda të zakonshme që nuk janë pjesë e recitimit dhe përmendjeve të përcaktuara në namaz.
Dijetarët nxjerrin përfundimin se bisedat e zakonshme nuk kanë vend gjatë namazit dhe se dikush që nuk e njeh një rregull duhet mësuar me dashamirësi pas namazit. Profeti ﷺ hodhi poshtë konsultimin me falltarët dhe mësoi se oguret nuk duhet ta largojnë njeriun nga qëllimi i tij. Pjesa për heqjen e vijave nuk jep leje për fall: dijetarët theksojnë se dituria e veçantë e një profeti të mëparshëm nuk është e disponueshme për njerëzit si metodë. Ngjarja tregon gjithashtu se lirimi i skllaves u nxit si vepër e meritueshme.
- Mësoji rregullat e namazit hap pas hapi dhe shmang bisedat e zakonshme gjatë faljes.
- Korrigjoje me qetësi dikë që nuk di diçka dhe shpjegoja rregullin e saktë pas namazit.
- Mos iu drejto falltarëve dhe mos lejo që oguret e pretenduara të të drejtojnë zgjedhjet.
Ky transmetim sahih trajton gjithashtu atë që thuhet gjatë namazit dhe sqaron kufijtë e të folurit në të.
Sunan Abi Dawud · #929 (Sahih)Ky transmetim vjen menjëherë pranë kësaj rrëfenje në kapitullin mbi namazin dhe trajton po ashtu fjalët dhe veprimet gjatë namazit.
Sunan Abi Dawud · #931 (Daif)Kjo rrëfenjë përmend raste të tjera kur Mu'awiyah ibn al-Hakam u mësua; shkalla e dhënë është da'if, ndaj nuk ka përparësi ndaj transmetimit sahih.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.