Sahih Muslim, hadithi 1933
Transmetuar nga Umm Salama. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Umm Salama
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ، بْنَ أَزْهَرَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَرْسَلُوهُ إِلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَقُلْ إِنَّا أُخْبِرْنَا أَنَّكِ تُصَلِّينَهُمَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهُمَا . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَصْرِفُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ النَّاسَ عَنْهَا . قَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا وَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي بِهِ . فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ . فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَأَخْبَرْتُهُمْ بِقَوْلِهَا فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي بِهِ إِلَى عَائِشَةَ . فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْهُمَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا أَمَّا حِينَ صَلاَّهُمَا فَإِنَّهُ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَصَلاَّهُمَا فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ قُومِي بِجَنْبِهِ فَقُولِي لَهُ تَقُولُ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَسْمَعُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي عَنْهُ - قَالَ - فَفَعَلَتِ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ بِالإِسْلاَمِ مِنْ قَوْمِهِمْ فَشَغَلُونِي عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ " .
Kurejbi, robi i liruar i Ibn Abbasit, transmeton se Abdullah ibn Abbasi, Abdurrahman ibn Ezheri dhe Misuer ibn Mahremeja e dërguan atë tek Aishja, bashkëshortja e Pejgamberit ﷺ, duke i thënë:
"Jepi asaj selamin nga të gjithë ne dhe pyete për dy rekatet pas namazit të iqindisë. Thuaji: 'Ne kemi dëgjuar se ti i fal ato, ndërsa na ka arritur lajmi se i Dërguari i Allahut ﷺ i ka ndaluar ato.'" Ibn Abbasi tha: "Unë dhe Omer ibn el-Hattabi i largonim njerëzit prej tyre." Kurejbi thotë: "Hyra tek ajo dhe ia përcolla mesazhin me të cilin më kishin dërguar. Ajo tha: 'Pyet Ummu Selemen.' Dola tek ata dhe u tregova fjalën e saj, prandaj ata më dërguan përsëri tek Ummu Selemeja me të njëjtin mesazh që më kishin dërguar tek Aishja. Ummu Selemeja tha: 'E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ t'i ndalojë ato, pastaj e pashë duke i falur. Kur i fali ato, ai tashmë e kishte falur namazin e iqindisë. Pastaj hyri brenda, ndërsa tek unë ishin disa gra nga fisi Beni Haram i Ensarëve, dhe ai i fali ato dy rekate. Unë dërgova tek ai një shërbëtore dhe i thashë: Qëndro pranë tij dhe thuaji: Ummu Selemeja thotë: O i Dërguar i Allahut, unë të kam dëgjuar t'i ndalosh këto dy rekate, por po të shoh duke i falur. Nëse ai bën shenjë me dorë, atëherë largohu prej tij.' Shërbëtorja bëri ashtu; ai bëri shenjë me dorë dhe ajo u largua. Kur mbaroi namazin, ai tha: 'O bija e Ebu Umejjes, ti pyete për dy rekatet pas iqindisë. Më erdhën disa njerëz nga fisi Abdul-Kajs për të pranuar Islamin dhe më penguan nga falja e dy rekateve pas namazit të drekës, prandaj ato janë këto dy rekate që i fala.'"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ fali pas namazit të ikindisë sunetin e lënë pa falur të drekës.
Profeti ﷺ shpjegoi se vizitorët nga fisi Abd al-Qays e kishin penguar të falte dy rekatet pas drekës; prandaj i fali më pas, pas ikindisë.
Njësitë nga të cilat përbëhet namazi islam.
Njësi vullnetare namazi që Profeti ﷺ zakonisht i falte pas namazit të drekës.
Një namaz që falet më vonë, sepse koha e tij e zakonshme është humbur.
Dijetarët e përdorin këtë transmetim për të shpjeguar se Profeti ﷺ nuk vendosi një sunet të rregullt për kohën pas ikindisë, por kompensoi sunetin e lënë pa falur pas drekës. Ata e lidhin këtë me transmetimet që në përgjithësi këshillojnë kundër namazeve vullnetare pas ikindisë: kompensimi i një namazi të lidhur me një arsye të veçantë përbën përjashtim. Medhhebet ndryshojnë për shtrirjen e saktë të kompensimit të namazeve vullnetare dhe për faljen në kohët kur namazi zakonisht nuk këshillohet.
- Nëse për një arsye të vlefshme të shpëton një sunet vullnetar i rregullt, pyet një dijetar të besueshëm se si ta kompensosh sipas medhhebit tënd.
- Mos e kthe veprimin e Profetit ﷺ në një nxitje të përgjithshme për të falur namaze vullnetare në çdo kohë kur ato zakonisht nuk këshillohen.
- Kur transmetimet duken sikur kundërshtojnë njëra-tjetrën, shqyrto kontekstin dhe krahasoji me kujdes.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.