Hyrje · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadithi 3695

Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Hyrje
صحيح مسلم
Kush e transmetoi?

Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas

Sahih (i besueshëm)

Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْأَسْأَلَ عُمَرَ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ حَتَّى حَجَّ عُمَرُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا ‏{‏ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ قَالَ عُمَرُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ - قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ - قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ ‏.‏ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ - قَالَ - وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏.‏ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ فَقُلْتُ أَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لاَ تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ - يُرِيدُ عَائِشَةَ - قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْىِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ ‏.‏ قُلْتُ مَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهْىَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ ‏.‏ فَأَتَيْتُ غُلاَمًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ ثُمَّ أَتَيْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ ‏.‏ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ ‏.‏ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَىَّ وَقَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ دَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمُ مِنْكِ وَأَحَبُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ ‏.‏ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلاَّ أُهُبًا ثَلاَثَةً فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وَسَّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لاَ يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ ‏.‏ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا مَضَى تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدَأَ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ - ثُمَّ قَالَ - يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ عَلَىَّ الآيَةَ ‏{‏ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ‏}‏ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏ أَجْرًا عَظِيمًا‏}‏ قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ عَلِمَ وَاللَّهِ أَنَّ أَبَوَىَّ لَمْ يَكُونَا لِيَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ أَوَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ ‏.‏ قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لاَ تُخْبِرْ نِسَاءَكَ أَنِّي اخْتَرْتُكَ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ أَرْسَلَنِي مُبَلِّغًا وَلَمْ يُرْسِلْنِي مُتَعَنِّتًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا مَالَتْ قُلُوبُكُمَا‏.‏

Përkthimi

Dhe Is’hak ibn Ibrahim el-Hanzali dhe Muhamed ibn Ebi Umeri na transmetuan - dhe ata ishin të afërt në formulimin e hadithit - Ibn Ebi Umeri tha: Is’haku na transmetoi dhe tha: Abd el-Rezzaku na informoi, Ma’mari na informoi, mbi autoritetin e el-Zuhriut, mbi autoritetin e Ubejdullah ibn Abd Allah ibn Ebi Thawrit, mbi autoritetin e Ibn Abbasit, i cili tha: Gjithmonë kam qenë i etur ta pyes Umerin për dy gratë. Ndër gratë e Profetit (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) për të cilën Allahu i Plotfuqishëm tha: {Nëse ju të dy pendoheni tek Allahu, sepse zemrat tuaja kanë devijuar}, ishte Umeri. Unë kryeva haxhin me të. Kur ishim në gjysmë të rrugës, unë dhe Umeri shkuam mënjanë me të për të kryer nevojat. Pastaj ai erdhi tek unë dhe unë i hodha ujë mbi duart që të merrte abdes. Unë thashë:

"O Komandant i Besimtarëve, cilat janë dy gratë midis grave të Profetit (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) për të cilin Allahu i Plotfuqishëm tha..." Dhe Ai u shpalli atyre: "Nëse ju të dy pendoheni tek Allahu, atëherë zemrat tuaja kanë devijuar?" Umeri tha: "Sa e çuditshme nga ana juaj, Ibn Abbas!" Ez-Zuhri tha: "Për Allahun, ai nuk e pëlqeu atë për të cilën u pyet dhe nuk e fshehu atë." Ai tha: "Ato janë Hafsa dhe Aisha." Pastaj ai filloi të tregonte hadithin, duke thënë: "Ne, Kurejshët, ishim një popull që dominonte gratë, por kur arritëm në Medinë, gjetëm një popull që dominonte gratë." Gratë e tyre - kështu që gratë tona filluan të mësonin nga gratë e tyre - tha ai - dhe shtëpia ime ishte në Benu Umejje ibn Zejd në el-Awali. Një ditë u zemërova me gruan time dhe ajo u grind me mua. U habita që ajo u grind me mua. Ajo tha: “Pse çuditesh që unë polemizoj me ty? Për Zotin, gratë e Profetit, paqja dhe bekimet qofshin mbi të, polemizojnë me të, dhe njëra prej tyre mund ta lërë atë nga mëngjesi deri në darkë.” Kështu që shkova. Shkova te Hafsa dhe i thashë: “A do t’i flasësh të Dërguarit të Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të)?” Ajo tha: “Po.” Unë thashë: “A do ta bojkotojë ndonjëri prej jush atë nga sot deri në darkë?” Ajo tha: “Po.” Unë thashë: “Kushdo prej jush që e bën këtë do të jetë i dënuar dhe do të humbasë. A mund të ndihet ndonjëri prej jush i sigurt nga zemërimi i Allahut për shkak të zemërimit të të Dërguarit të Tij (paqja dhe bekimet qofshin mbi të)? Nëse ajo e bën, ajo do të jetë e dënuar. Mos i fol të Dërguarit të Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) as…” Kërkoji diçka dhe më pyet mua çfarë të duash. Mos u mashtro nga fakti se fqinji yt është më i bukur dhe më i dashur për të Dërguarin e Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) sesa ti - domethënë Aishen. Ai tha: “Kisha një fqinj nga ensarët dhe ne shkonim me radhë tek i Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të). Ai zbriste një ditë dhe unë zbrisja ditën tjetër. Ai më sillte lajme për shpallje dhe gjëra të tjera, dhe unë ia sillja të njëjtat gjëra. Ne flisnim për Gasanin…” Ajo i shaloi kuajt për të na bastisur, kështu që shoku im zbriti nga kali. Pastaj ai erdhi tek unë në mbrëmje, trokiti në derën time dhe më thirri. Dola tek ai dhe ai tha: “Ka ndodhur një çështje e madhe.” Unë thashë: “Çfarë ka? A ka ardhur Gasani?” Ai tha: “Jo, diçka më e madhe dhe më serioze se kaq. Profeti, paqja dhe bekimet qofshin mbi të, i ka divorcuar gratë e tij.” Unë thashë: “Hafsa ka dështuar dhe ka humbur. Mendova se kjo do të ndodhte derisa fala namazin e mëngjesit.” U vesha, pastaj zbrita poshtë dhe hyra tek Hafsa, e cila po qante. Thashë: “A të ka divorcuar i Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të)?” Ajo tha: “Nuk e di. Ai është i izoluar në këtë vend të izoluar.” Kështu që shkova te një shërbëtor i tij me ngjyrë dhe i thashë: “Kërko leje që Umeri të hyjë.” Ai hyri, pastaj doli tek unë dhe tha: “Të përmenda atij, por ai heshtte.” Kështu që shkova derisa arrita te foltorja dhe u ula. Pastaj pashë një grup njerëzish të ulur me të, disa prej tyre duke qarë. U ula për pak kohë, por pastaj u mposhta nga ajo që ndjeva. Shkova te shërbëtori dhe i thashë: “Kërko leje që Umeri të hyjë.” Ai hyri dhe pastaj doli tek unë. Ai tha: “Të përmenda atij, por ai heshtte.” U ktheva për të ikur, por pastaj shërbëtori më thirri dhe tha: “Hyr brenda, ai të ka dhënë leje.” Kështu që hyra dhe e përshëndeta të Dërguarin e Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të). Ai ishte mbështetur në... Rëra e një rrogozi kishte lënë gjurmë në anën e tij, kështu që thashë: “O i Dërguar i Zotit, a i ke ndarë gratë e tua?” Ai ngriti kokën nga unë dhe tha: “Jo.” Unë thashë: “Zoti është më i madh! Sikur të na kishe parë, o i Dërguar i Zotit! Ne, Kurejshët, ishim një popull që i dominonim gratë tona. Por kur mbërritëm në Medinë, gjetëm një popull, gratë e të cilit i dominonin ato, kështu që gratë tona filluan të mësonin nga gratë e tyre.” Një ditë u zemërova me gruan time dhe ajo u grind me mua. U habita që ajo u grind. Ajo tha: “Pse habitesh që unë po të grind? Për Zotin, gratë e Profetit (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) grindeshin me të, dhe njëra prej tyre mund ta lërë atë edhe nga mëngjesi deri në darkë.” Unë thashë: “Kushdo që e bën këtë është vërtet i dënuar dhe ka humbur. A ndihet ndonjëri prej tyre i sigurt nga zemërimi i Zotit për shkak të zemërimit të të Dërguarit të Tij (paqja dhe bekimet qofshin mbi të)?” Ajo kishte vdekur, kështu që i Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) buzëqeshi. Thashë: “O i Dërguar i Allahut, shkova te Hafsa dhe i thashë: ‘Mos u mashtro se ajo ishte fqinja jote; ajo është më e bukur se ti dhe më e dashur për të Dërguarin e Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) sesa ti.’” Ai buzëqeshi përsëri, kështu që unë thashë: “A mund të kërkoj lejen tënde, o i Dërguar i Allahut?” Ai tha: “Po.” Kështu që u ula dhe shikova përreth shtëpisë, dhe për Allahun, nuk pashë asgjë në të. Nuk pashë asgjë që mund të rikthente shikimin përveç tre lëkurave. Thashë: “O i Dërguar i Allahut, lutju Allahut që Ai t’i japë bollëk kombit tënd, sepse Ai i ka dhënë bollëk Persisë dhe Romës, edhe pse ato nuk e adhurojnë Allahun.” Ai u ul drejt dhe pastaj tha: “A je në dyshim, o bir i Hatabit? Ata janë një popull, të mirat e të cilëve janë përshpejtuar për ta në jetën e kësaj bote.” Unë thashë: “Kërko falje për mua, o i Dërguar i Allahut.” Dhe ai ishte Ai u betua se nuk do të hynte tek ata për një muaj për shkak të zemërimit të tij të fortë ndaj tyre, derisa Zoti, i Lartësuari dhe i Lavdëruari, e qortoi atë. Ez-Zuhri tha: Urva më informoi, në autoritetin e Aishes, e cila tha: Kur kaluan njëzet e nëntë netë, i Dërguari i Zotit, paqja dhe bekimet qofshin mbi të, hyri tek unë. Ai filloi me mua, dhe unë thashë: O i Dërguar i Zotit, ti u betuat se nuk do të hynit tek ne për një muaj, por megjithatë hytë... Unë i numërova si njëzet e nëntë. Ai tha: "Muaji është njëzet e nëntë ditë." Pastaj ai tha: "O Aishe, do të të tregoj diçka, prandaj mos u nxito derisa të konsultohesh me prindërit e tu." Pastaj ai më recitoi ajetin: "O Profet, thuaju grave të tua..." derisa arriti, "...një shpërblim të madh." Aisha tha: "Për Zotin, ai e dinte se prindërit e mi nuk ishin..." Ata më urdhëruan ta lija atë. Ajo tha: "Kështu që unë thashë: 'A duhet të konsultohem me prindërit e mi për këtë? Sepse unë dëshiroj Zotin, të Dërguarin e Tij dhe Jetën e Përtejme.'" Ma'mar tha: "Ejubi më informoi se Aisha tha: 'Mos u tregoni grave tuaja se unë ju kam zgjedhur juve.' Kështu që Profeti, paqja dhe bekimet qofshin mbi të, i tha asaj: 'Zoti më dërgoi si të dërguar, jo si shtypës.'" Katade tha: "Zemrat tuaja janë anuar." Zemrat tuaja janë anuar nga njëra-tjetra.

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

ʿUmeri tregon se si Profeti ﷺ zgjodhi thjeshtësinë dhe ua la grave të tij mundësinë për të zgjedhur.

Sfondi dhe arsyeja

Rrëfimi e lidh suren Et-Tahrim 66:4 me Hafsën dhe Aishen dhe përshkruan largimin e Profetit ﷺ nga gratë e tij, betimin e tij se nuk do të shkonte tek ato për një muaj dhe zgjedhjen e tyre pas shpalljes së sures El-Ahzab 33:28–29.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
Abdesi

Pastrimi ritual që myslimanët kryejnë para namazit.

Mushraba

Një dhomë e vogël në katin e sipërm ose një hapësirë e veçuar.

Shtëpia e Ahiretit

Jeta e përhershme pas vdekjes, që parapëlqehet ndaj kënaqësive të përkohshme të kësaj bote.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët shpjegojnë se ajetet u ofronin grave zgjedhjen mes begatisë së kësaj bote dhe Allahut, të Dërguarit të Tij ﷺ dhe Ahiretit. Aishja zgjodhi Allahun, të Dërguarin e Tij ﷺ dhe Ahiretin. Rrëfimi e lavdëron thjeshtësinë dhe mëson se pasuria e përkohshme nuk është dëshmi e mëshirës hyjnore. Ai tregon gjithashtu se bashkëshorti duhet ta trajtojë familjen me urtësi dhe kujdes; pjesa për kundërshtimin nuk është leje e përgjithshme për vrazhdësi apo padrejtësi. Dijetarët e jurisprudencës diskutojnë këtu, ndër të tjera, se një muaj sipas kalendarit hënor mund të ketë njëzet e nëntë ditë.

Mësime për sot
  1. Për vendimet e rëndësishme familjare, këshillohuni me ndershmëri dhe flisni me respekt me njëri-tjetrin.
  2. Mos lejo që pasuria dhe luksi të përcaktojnë nëse jeta jote është e suksesshme; përqendrohu te besimi dhe Ahireti.
  3. Kontrolloje një thënie ose thashethem para se të nxjerrësh përfundime.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.