Sahih Muslim, hadithi 7022
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Aisha
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ، بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ذُكِرَ مِنْ شَأْنِي الَّذِي ذُكِرَ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطِيبًا فَتَشَهَّدَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ أَشِيرُوا عَلَىَّ فِي أُنَاسٍ أَبَنُوا أَهْلِي وَايْمُ اللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَأَبَنُوهُمْ بِمَنْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَلاَ دَخَلَ بَيْتِي قَطُّ إِلاَّ وَأَنَا حَاضِرٌ وَلاَ غِبْتُ فِي سَفَرٍ إِلاَّ غَابَ مَعِي " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَفِيهِ وَلَقَدْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتِي فَسَأَلَ جَارِيَتِي فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا عَيْبًا إِلاَّ أَنَّهَا كَانَتْ تَرْقُدُ حَتَّى تَدْخُلَ الشَّاةُ فَتَأْكُلَ عَجِينَهَا أَوْ قَالَتْ خَمِيرَهَا - شَكَّ هِشَامٌ - فَانْتَهَرَهَا بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اصْدُقِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَسْقَطُوا لَهَا بِهِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا إِلاَّ مَا يَعْلَمُ الصَّائِغُ عَلَى تِبْرِ الذَّهَبِ الأَحْمَرِ . وَقَدْ بَلَغَ الأَمْرُ ذَلِكَ الرَّجُلَ الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ عَنْ كَنَفِ أُنْثَى قَطُّ . قَالَتْ عَائِشَةُ وَقُتِلَ شَهِيدًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ . وَفِيهِ أَيْضًا مِنَ الزِّيَادَةَ وَكَانَ الَّذِينَ تَكَلَّمُوا بِهِ مِسْطَحٌ وَحَمْنَةُ وَحَسَّانُ وَأَمَّا الْمُنَافِقُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ فَهُوَ الَّذِي كَانَ يَسْتَوْشِيهِ وَيَجْمَعُهُ وَهُوَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ وَحِمْنَةُ .
Na kanë treguar Ebu Bekr ibn Ebi Shejbe dhe Muhammed ibn el-Ala, duke thënë: Na ka treguar Ebu Usame, nga Hishami, i biri i Urves, nga babai i tij, nga Aishja, e cila tha: Kur u përmend çështja ime për të cilën flitej, ndërsa unë nuk dija gjë për të, i Dërguari i Allahut ﷺ u ngrit si hatib, dëshmoi besimin, falënderoi Allahun dhe E lavdëroi Atë ashtu siç i takon, pastaj tha:
"E më pas, më këshilloni në lidhje me disa njerëz që shpifën kundër familjes sime. Për Allahun, nuk kam ditur kurrë ndonjë të keqe për familjen time, dhe ata shpifën kundër saj duke e lidhur me një njeri për të cilin, për Allahun, nuk kam ditur kurrë ndonjë të keqe. Ai nuk ka hyrë kurrë në shtëpinë time pa qenë unë e pranishme, dhe kurdo që udhëtoja, ai udhëtonte bashkë me mua." Transmetuesi vazhdoi hadithin me të plotë ngjarjen, ku përmendet se i Dërguari i Allahut ﷺ hyri në shtëpinë time dhe pyeti shërbëtoren time, e cila tha: "Për Allahun, nuk di ndonjë të metë tek ajo, përveçse ajo flinte derisa dhia hynte dhe ia hante brumin" – ose tha "majanë" – Hishami dyshoi në këtë fjalë. Disa nga shokët e tij e qortuan atë duke thënë: "Thuaje të vërtetën para të Dërguarit të Allahut ﷺ!" dhe e shtynë ta pranonte, ndaj ajo tha: "SubhanAllah! Për Allahun, nuk di gjë tjetër për të veç asaj që di argjendari për arin e pastër të kuq." Kjo çështje arriti edhe tek burri për të cilin po flitej, dhe ai tha: "SubhanAllah! Për Allahun, kurrë nuk kam zbuluar mbulesën e ndonjë gruaje." Aishja tha: "Ai ra shehid në rrugën e Allahut." Në këtë hadith ka edhe një shtesë: Ata që folën për këtë ishin Mistahu, Hamneh dhe Hassani, ndërsa sa i përket munafikut Abdullah ibn Ubejj, ai ishte ai që i mblidhte këto fjalë dhe i nxiste ato; ai ishte nxitësi kryesor, bashkë me Hamnen.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ mbrojti familjen e tij nga shpifjet dhe kërkoi këshillë.
Transmetimi ka të bëjë me shpifjen kundër ‘Aa’ishah gjatë ngjarjes së al-Ifk. Fillimisht, ajo nuk dëgjoi se çfarë thuhej për të. Profeti ﷺ u këshillua me bashkësinë dhe e pyeti shërbyesen e saj për karakterin e saj.
Dëshmia e besimit që shqiptohet, ndër të tjera, gjatë namazit.
Akuza e rëndë dhe e sajuar që u përhap kundër ‘Aa’ishah.
Shprehje figurative për dikë tek i cili dëshmitari nuk njeh asnjë njollë apo të metë.
Dijetarët klasikë, përfshirë imam an-Nawawin, theksojnë se Profeti ﷺ kërkoi këshillë dhe i pyeti dëshmitarët për atë që dinin rreth personave të përfshirë. Transmetimi mëson se një akuzë nuk duhet përcjellë si e vërtetë pa prova dhe se reputacioni i mirë i dikujt nuk duhet dëmtuar nga thashethemet. Sahabët që e përhapën pretendimin përmenden krahas ‘Abdullah ibn Ubayy, i cili i nxiti thashethemet; ky dallim nënvizon se përhapja e shpifjeve ka pasoja të rënda, edhe kur dikush nuk është autori fillestar.
- Mos e përhap një akuzë pa i verifikuar me kujdes faktet.
- Mbroje nderin e dikujt me të vërtetën dhe prova, jo me thashetheme të reja.
- Kërko këshillën e njerëzve të besueshëm kur një çështje e rëndë prek bashkësinë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.