Sahih al-Bukhari, hadisi na 1186
An rawaito daga Itban bin Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Itban bin Malik
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا فِي وَجْهِهِ مِنْ بِئْرٍ كَانَتْ فِي دَارِهِمْ. فَزَعَمَ مَحْمُودٌ أَنَّهُ سَمِعَ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيّ َ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بِبَنِي سَالِمٍ، وَكَانَ يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَادٍ إِذَا جَاءَتِ الأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَىَّ اجْتِيَازُهُ قِبَلَ مَسْجِدِهِمْ، فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَإِنَّ الْوَادِيَ الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَ قَوْمِي يَسِيلُ إِذَا جَاءَتِ الأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَىَّ اجْتِيَازُهُ، فَوَدِدْتُ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّي مِنْ بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَأَفْعَلُ ". فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ". فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ وَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ، فَحَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ يُصْنَعُ لَهُ فَسَمِعَ أَهْلُ الدَّارِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِي فَثَابَ رِجَالٌ مِنْهُمْ حَتَّى كَثُرَ الرِّجَالُ فِي الْبَيْتِ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَا فَعَلَ مَالِكٌ لاَ أَرَاهُ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ ذَاكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُلْ ذَاكَ أَلاَ تَرَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ". فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. أَمَّا نَحْنُ فَوَاللَّهِ لاَ نَرَى وُدَّهُ وَلاَ حَدِيثَهُ إِلاَّ إِلَى الْمُنَافِقِينَ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ". قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثْتُهَا قَوْمًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَتِهِ الَّتِي تُوُفِّيَ فِيهَا وَيَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ بِأَرْضِ الرُّومِ، فَأَنْكَرَهَا عَلَىَّ أَبُو أَيُّوبَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَا قُلْتَ قَطُّ. فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَىَّ فَجَعَلْتُ لِلَّهِ عَلَىَّ إِنْ سَلَّمَنِي حَتَّى أَقْفُلَ مِنْ غَزْوَتِي أَنْ أَسْأَلَ عَنْهَا عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ إِنْ وَجَدْتُهُ حَيًّا فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ، فَقَفَلْتُ فَأَهْلَلْتُ بِحَجَّةٍ أَوْ بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ سِرْتُ حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ بَنِي سَالِمٍ، فَإِذَا عِتْبَانُ شَيْخٌ أَعْمَى يُصَلِّي لِقَوْمِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ مِنَ الصَّلاَةِ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَأَخْبَرْتُهُ مَنْ أَنَا، ثُمَّ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ.
Iskaƙa ya ba ni labari, Yaƙubu bin Ibrahima ya ba mu labari, mahaifina ya ba mu labari daga Ibn Shihab, ya ce: Mahmud bin Ar-Rabi'i Al-Ansari ya ba ni labari cewa ya tuna da Manzon Allah ﷺ, kuma ya tuna da ɗigon ruwa wanda ya jefa masa a fuska daga rijiyar da ke gidansu. Mahmud ya ce ya ji Itban bin Malik Al-Ansari — Allah ya yarda da shi — wanda ya halarci yaƙin Badar tare da Manzon Allah ﷺ yana cewa:
"Na kasance ina jagorantar mutanena na Banu Salim a sallah, kuma akwai kwari tsakanina da su wanda idan ruwan sama ya zo yake cika, sai ya yi mini wahala in tsallake shi zuwa masallacinsu. Don haka na je wurin Manzon Allah ﷺ na ce masa: 'Lallai gani na ya raunana, kuma kwari da ke tsakanina da mutanena yana gudana idan ruwan sama ya zo, yana yi mini wahala in tsallake shi; don haka ina son ka zo gidana ka yi sallah a wani wuri da zan ɗauka a matsayin wurin sallahata.' Manzon Allah ﷺ ya ce: 'Zan yi hakan.' Sai Manzon Allah ﷺ da Abu Bakr — Allah ya yarda da shi — suka zo gidana bayan rana ta yi tsawa. Manzon Allah ﷺ ya nemi izinin shiga, na ba shi izini, amma bai zauna ba har sai ya ce: 'Ina kake so in yi sallah a gidanka?' Na nuna masa wurin da nake so in yi sallah a kai. Sai Manzon Allah ﷺ ya tsaya ya yi Takbira, muka jera layuka a bayansa, ya yi rak'o'i biyu, sannan ya yi sallama, mu ma muka yi sallama tare da shi. Na riƙe shi don cin abincin da aka shirya masa mai suna 'Khazir'. Mutanen gida suka ji cewa Manzon Allah ﷺ yana gidana, sai wasu mazaje suka taru har gidana ya cika da maza. Wani mutum daga cikinsu ya ce: 'Me ya faru da Malik? Ba na ganinsa.' Wani kuma ya ce: 'Wancan munafuki ne, baya son Allah da Manzonsa.' Manzon Allah ﷺ ya ce: 'Kar ka ce haka. Shin ba ka ga ya ce La ilaha illallah yana neman fuskatar Allah da hakan ba?' Mutumin ya ce: 'Allah da Manzonsa sun fi sani. Amma mu, wallahi, ba mu taba ganin soyarsa ko maganarsa ba sai ga munafukai.' Manzon Allah ﷺ ya ce: 'Lallai Allah ya haramta wuta ga duk wanda ya ce La ilaha illallah yana neman fuskatar Allah da hakan.'" Mahmud ya ce: "Na yi wa wasu mutane labarin wannan hadisin, a cikinsu akwai Abu Ayyub, sahabin Manzon Allah ﷺ a yaƙin da ya rasu a ciki, yayin da Yazid bin Mu'awiya yake jagorantarsu a ƙasar Rum. Abu Ayyub ya musanta wannan labarin ya ce: 'Wallahi, ba na zaton Manzon Allah ﷺ ya taɓa cewar abin da ka faɗa ba.' Wannan ya yi mini nauyi sosai, sai na yi wa Allah alkawari cewa idan ya tsare ni har na dawo daga yaƙin, zan tambayi Itban bin Malik — Allah ya yarda da shi — game da wannan idan na same shi da rai a masallacin mutanensa. Da na dawo, na yi ihrami na Hajji ko Umra, sannan na tafi har na isa Madina. Na je wurin Banu Salim, sai ga Itban wani dattijo makaho yana jagorantar mutanensa a sallah. Lokacin da ya gama sallah, na yi masa sallama, na gaya masa ko ni wanene, sannan na tambaye shi game da wannan hadisin, sai ya ba ni labarinsa kamar yadda ya ba ni a karon farko."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Shaidar imani ta gaskiya tana kare mutum daga Wuta; kada ka yi wa wasu hukunci da sauƙi.
Itban ibn Malik ya roƙi Annabi ﷺ ya yi salla a gidansa, domin raunin ganinsa da wani kwari da ruwa kan mamaye idan aka yi ruwan sama sun sa ya yi wuya ya isa ga mutanensa. Bayan sallar, aka kira wani mutumin da ba ya nan munafuki; Annabi ﷺ ya hana wannan hukunci na tabbaci, ya kuma nuna kalmar imaninsa.
Babu abin bautawa da gaskiya sai Allah.
Yin wani aiki da ikhlasi domin samun yardar Allah.
Wani abinci da aka shirya wa Annabi ﷺ a cikin ruwayar.
Malamai sun fahimta daga wannan ruwaya cewa kalmar imani tana kare mutum daga Wuta idan an furta ta da ikhlasi; bai kamata a ware nassi daga imani na gaskiya da wajibansa ba. Ruwayar kuma tana gargadi game da kiran mutum munafuki ba tare da tabbataccen dalili mai yanke hukunci ba: mutane suna tantance abin da ya bayyana, alhali Allah Ya san abin da ke cikin zukata. Haka kuma, sallar Annabi ﷺ a gida tana nuna cewa ana iya tanadar da wurin salla a cikin gida, kuma baƙo na iya tambayar mai gida inda zai yi salla.
- Kada ka yanke hukunci game da imanin mutum bisa zato ko abokan zamansa kaɗai.
- Ka sabunta niyyarka a ibada, kuma ka nemi yardar Allah da ita.
- Ka sauƙaƙa gudanar da salla: nemi taimakon da ya dace idan lafiya ko yanayi sun sa haɗuwa ta yi wuya.
Wannan ruwaya kuma ta ƙunshi labarin Mahmud ibn ar-Rabi’ da Itban ibn Malik, kuma tana taimakawa wajen gane mahallin wannan riwaya.
40 Hadith van an-Nawawi · #1 (Sahih)Wannan hadisi yana jaddada cewa ana auna ayyuka bisa niyya, abin da ya dace da neman yardar Allah da ikhlasi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.