Sahih al-Bukhari, hadisi na 2235
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Anas ibn Malik
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْغَفَّارِ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ، فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ، وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا، وَكَانَتْ عَرُوسًا، فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ فَخَرَجَ بِهَا، حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الرَّوْحَاءِ حَلَّتْ، فَبَنَى بِهَا، ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ ". فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى صَفِيَّةَ، ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ، قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ، ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ، فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ، حَتَّى تَرْكَبَ.
Anas bin Malik (RA) ya ce: Annabi ﷺ ya zo Khaibar, sa’ad da Allah ya buɗe masa garin, aka ambata masa kyawun Safiyyah bint Huyayy bin Akhtab, wacce mijinta ya kasance an kashe shi ita kuwa sabuwar amarya ce. Manzon Allah ﷺ ya zaɓe ta don kansa, ya fita tare da ita har mun kai Sadd-ar-Rawha', inda ta yi tsabta daga haila, sai ya aure ta. Sannan ya shirya Hais a kan ƙaramin fata. Manzon Allah ﷺ ya ce:
"Sanar da waɗanda ke kusa da kai." Wannan ita ce walimar (bikin auren) da Manzon Allah ﷺ ya yi wa Safiyyah. Bayan nan muka tafi Madina. Na ga Manzon Allah ﷺ yana rufe ta da gani yayin da take bayansa. Zai zauna kusa da raƙuminsa ya sanya gwiwarsa, sai Safiyyah ta sanya ƙafarta a kan gwiwarsa don ta hau.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya yi bikin aurensa da Safiyya cikin sauƙi, kuma ya kula da ita cikin tausayi.
Wannan riwayar tana bayyana auren Annabi ﷺ da Safiyya bayan cin Khaibar da kuma liyafar walimar da ta biyo baya.
Abinci mai sauƙi da ake haɗawa da dabino, man shanu da gari, da sauran abubuwa.
Abincin da ake shiryawa don bikin aure.
Wani wuri a kan hanyar da ke tsakanin Khaibar da Madina.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa liyafar aure tana cikin al'adun aure, kuma ba dole ta kasance mai tsada ko girma ba. Gayyatar mutanen da ke kusa tana nuna cewa an sanar da aure kuma an raba farin cikinsa. Kulawar da ya nuna lokacin da take hawa raƙumi tana nuna cewa ma'aurata ya kamata su yi wa juna mu'amala cikin tausayi da mutunci. Mazhabobin fikihu suna tattauna walimah a matsayin aiki mai ƙarfi na mustahabbanci; cikakken hukuncinta ya bambanta a bayanan mazhabobin.
- Ka gudanar da liyafar aure cikin sauƙi kuma gwargwadon ƙarfinka; karimci ba ya buƙatar almubazzaranci.
- Ka sanar da aure ta hanyar gayyatar iyali da mutanen da ke kusa.
- Ka nuna wa abokin zamanka kulawa da girmamawa ta ƙananan ayyukan yau da kullum.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.