Sahih al-Bukhari, hadisi na 3093
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Abd al‑Aziz ibn Abdullahya ruwaito wa al‑Bukhariعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Ibrahim ibn Sa'dإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ
- 3Salihصَالِحٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ
- 6Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا، مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ. فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ". فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَجَرَتْ أَبَا بَكْرٍ، فَلَمْ تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ. قَالَتْ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ، فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ، وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْمَلُ بِهِ إِلاَّ عَمِلْتُ بِهِ، فَإِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ. فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ، فَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكٌ فَأَمْسَكَهَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ، وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الأَمْرَ. قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ اعْتَرَاكَ افْتَعَلْتَ مِنْ عَرَوْتُهُ فَأَصَبْتُهُ وَمِنْهُ يَعْرُوهُ وَاعْتَرَانِي
Abdul-Aziz bn Abdullah ya ruwaito mana, Ibrahim bn Sa'd ya ruwaito mana, daga Salih, daga Ibn Shihab, ya ce: Urwa bn Zubair ya shaida mani cewa Aisha Ummul Mu'minin - Allah ya yarda da ita - ta shaida masa cewa Fatima - Alaihas Salam - 'yar Manzon Allah ﷺ ta nemi Abu Bakr As-Siddiq bayan rasuwar Manzon Allah ﷺ da ya raba mata gadonta daga abin da Manzon Allah ﷺ ya bari na kayan fai (ganimar da aka samu ba tare da yaki ba) wanda Allah ya bai wa shi. Sai Abu Bakr ya ce mata:
"Manzon Allah ﷺ ya ce: 'Ba ma barin gado, duk abin da muka bari sadaka ne.'" Sai Fatima 'yar Manzon Allah ﷺ ta yi fushi, ta kaurace wa Abu Bakr, ta ci gaba da wannan halin har ta mutu; kuma ta rayu bayan Manzon Allah ﷺ tsawon watanni shida. Ta ce: Kuma Fatima tana neman rabonta daga abin da Manzon Allah ﷺ ya bari a Khaibar da Fadak da kuma sadakarsa da ke Madina, amma Abu Bakr ya ki amincewa da hakan, ya ce: "Ba zan bar wani abu da Manzon Allah ﷺ yake aikatawa sai na yi shi, domin ina tsoron in bar wani abu daga umarninsa sai in karkace." Amma game da sadakarsa da ke Madina, Umar ya mayar da ita ga Ali da Abbas, yayin da Khaibar da Fadak kuwa Umar ya riƙe su, ya ce: "Su biyun sadakar Manzon Allah ﷺ ne, ana amfani da su don bukatunsa da masifu, kuma hukuncinsu yana hannun mai mulki." Ya ce: Suna kan haka har zuwa yau. Abu Abdullah ya ce: Kalmar 'i'taraka' tana nufin ka samu abu, daga kalmar 'arawtuhu' wato na same shi, kuma daga nan aka samo 'ya'ruru'.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Abin da Annabi ﷺ ya bari ya ci gaba da kasancewa sadaka, ba a raba shi a matsayin gado ba.
Bayan rasuwar Annabi ﷺ, Fatima ta nemi Abu Bakr ya ba ta rabonta daga dukiyoyin Khaybar, Fadak da Madina. Abu Bakr ya dogara da maganar cewa annabawa ba sa barin gado, kuma ya dage a ci gaba da gudanar da waɗannan dukiyoyi yadda Annabi ﷺ ya gudanar da su.
Dukiyar da al’ummar Musulmi suka samu ba tare da an yi yaƙi ba.
Dukiyar da aka ware domin ayyukan alheri; a nan ana nufin dukiyar da ba a raba a matsayin gadon mutum ba.
Kashi ɗaya bisa biyar na wasu ganimar yaƙi, wanda dokokin Musulunci suka ware wa wani amfani na musamman.
Malaman gargajiya sun fahimci daga wannan riwaya cewa annabawa ba sa barin dukiyar kansu ga iyalansu a matsayin gado; abin da suka bari yana ci gaba da kasancewa domin sadaka da gudanarwar jama’a. Abu Bakr ya ɗauki kiyaye tafarkin Annabi ﷺ a matsayin wajibi a kansa, yayin da dukiyar ta ci gaba da kasancewa ƙarƙashin ikon hukuma. Mazhabobin fikihu suna tattauna yadda ake amfani da wannan ƙa’ida a cikin manyan dokokin da suka shafi dukiyar annabawa da dukiyar jama’a.
- Idan aka samu sabani kan dukiya, fara da bayyana ƙa’idar addini da ta shafi lamarin da kuma tushe ingantattu.
- Masu kula da dukiyar jama’a su yi bayani a hankali kan shawarwarinsu, kuma su bi yarjejeniyoyin da ake aiki da su.
- A tattauna rikice-rikicen iyali masu sarkakiya cikin girmamawa, ko da waɗanda abin ya shafa suna fahimtar ƙa’idojin ta hanyoyi dabam-dabam.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.