Sahih al-Bukhari, hadisi na 3892
An rawaito daga Ubadah ibn al-Samit. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Ubadah ibn al-Samit
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَائِذُ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ ـ مِنَ الَّذِينَ شَهِدُوا بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ وَمِنْ أَصْحَابِهِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ " تَعَالَوْا بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُونَ بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ، وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهْوَ لَهُ كَفَّارَةٌ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ، إِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ، وَإِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ ". قَالَ فَبَايَعْتُهُ عَلَى ذَلِكَ.
Ubada bin As-Samit — wanda ya halarci yakin Badr tare da Manzon Allah ﷺ kuma yana cikin sahabbansa a daren alkawalin Al-Aqabah — ya ba da labarin cewa Manzon Allah ﷺ, yayin da wata jama'a ta sahabbansa ke kewaye da shi, ya ce:
"Ku zo ku yi mini alkawalin biyayya cewa ba za ku haɗa komai da Allah ba, ba za ku yi sata ba, ba za ku yi zina ba, ba za ku kashe 'ya'yan ku ba, ba za ku kawo ƙirƙiracciyar faryaɗa ba, kuma ba za ku saɓa mini a cikin alheri ba. Duk wanda ya cika wannan alkawalin daga cikinku, ladan sa yana wurin Allah. Kuma duk wanda ya aikata ɗaya daga cikin waɗannan aka hukunta shi a duniya, to hakan zama musguninsa. Amma duk wanda ya aikata ɗaya daga cikin waɗannan sai Allah Ya rufe masa laifinsa, to lamurinsa yana hannun Allah: Idan Ya so Zai hukunta shi, idan kuma Ya so Zai gafarta masa." Ya ce: "Don haka nayi masa alkawali akan waɗannan sharuɗɗan."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Alƙawarin biyayya yana haɗa imani da kare mutane da kyawawan ɗabi’u.
Babban alƙawari ne na kiyaye ƙa’idojin imani da ɗabi’a da aka ambata.
Zargin ƙage ne, musamman zargin da ya shafi nasaba ko tsarkin halin jima'i.
Azabar da aka yi a wannan rayuwa saboda zunubi na iya zama kaffarar wannan zunubin.
Malaman farko sun fahimci daga wannan cewa manyan abubuwan da aka haramta suna tare da bayyanannun wajibai ga sauran mutane. Alƙawarin yi wa Annabi ﷺ biyayya ya shafi abin da yake nagari kuma halal; ba a yin biyayya idan hakan zai zama saba wa Allah. Wanda aka azabtar a wannan rayuwa saboda zunubi, bisa ga hadisin azabar ta zama kaffarar zunubin; wanda ba a azabtar ba yana ƙarƙashin hukuncin Allah, wanda zai iya zama azaba ko gafara. Malamai sun jaddada cewa wannan ba izinin aikata zunubi ba ne, sai dai ƙarfafa ne ga tuba da kuma sa rai ga rahamar Allah.
- Ka kare dukiya, mutunci da rayuwar wasu, kuma ka guji kowace irin ƙazafin ƙarya.
- Ka cika alƙawura idan sun kasance na adalci da alheri; biyayya ba ta halatta saba wa Allah.
- Idan ka yi zunubi, ka koma ga Allah da tuba ta gaskiya, ka kuma dogara ga hukuncinsa da rahamarsa.
Wannan riwaya ta ʿUbādah ibn al-Ṣāmit ita ma tana ambaton alƙawarin biyayya, kuma tana fayyace ladar wanda ya cika shi.
Sahih al-Bukhari · #3894 (Sahih)Tana ƙara bayani kan jigon ta hanyar ambaton alƙawarin biyayya ga Annabi ﷺ, tare da jaddada biyayya a cikin iyakokin nagarta.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.