Sahih al-Bukhari, hadisi na 4139
An rawaito daga Jabir ibn Abdullah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Jabir ibn Abdullah
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ نَجْدٍ، فَلَمَّا أَدْرَكَتْهُ الْقَائِلَةُ وَهْوَ فِي وَادٍ كَثِيرِ الْعِضَاهِ، فَنَزَلَ تَحْتَ شَجَرَةٍ وَاسْتَظَلَّ بِهَا وَعَلَّقَ سَيْفَهُ، فَتَفَرَّقَ النَّاسُ فِي الشَّجَرِ يَسْتَظِلُّونَ، وَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ دَعَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجِئْنَا، فَإِذَا أَعْرَابِيٌّ قَاعِدٌ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ " إِنَّ هَذَا أَتَانِي وَأَنَا نَائِمٌ، فَاخْتَرَطَ سَيْفِي فَاسْتَيْقَظْتُ، وَهْوَ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِي، مُخْتَرِطٌ صَلْتًا، قَالَ مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قُلْتُ اللَّهُ. فَشَامَهُ، ثُمَّ قَعَدَ، فَهْوَ هَذَا ". قَالَ وَلَمْ يُعَاقِبْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Mahmoud ya ba mu labari, Abdur-Razzaq ya ba mu labari, Ma'mar ya sanar da mu, daga Az-Zuhri, daga Abu Salamah, daga Jabir bin Abdullah, ya ce: Mun yi yaƙin Najd tare da Manzon Allah ﷺ. Sa’ad da lokacin hutun rana ya yi shi yana cikin wani kwari mai yawan itatuwa masu ƙaya, ya sauko ƙarƙashin bishiya ya yi inuwarta, ya rataye takobinsa. Mutane sun watse a cikin itatuwan don samun inuwa. Yayin da muke cikin wannan yanayin, Manzon Allah ﷺ ya kira mu muka zo, sai muka ga wani ɗan hamada zaune a gabansa. Ya ce:
"Wannan mutumin ya zo min ina barci, ya ɓoye takobina. Na farka yana tsaye kan kawona, riƙe da takobina a tsirare. Ya ce: 'Wane ne zai kāre ka daga gare ni?' Na ce: 'Allah.' Sai ya mayar da takobin cikin kwaryarsa, ya zauna, ga shi nan." Kuma Manzon Allah ﷺ bai hukunta shi ba.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya dogara ga Allah kuma ya yafe wa mutumin da ya yi masa barazana.
Riwayar ta sanya wannan lamari a lokacin yaƙin Najd. Jabir ya ba da labarin cewa wani Balaraben ƙauye ya zare takobin Annabi ﷺ yana barci, ya kuma yi masa barazana; Annabi ﷺ bai hukunta shi ba.
Wani yaƙin soja da Annabi ﷺ ya kai yankin Najd.
Itatuwa masu ƙaya waɗanda suka ba da inuwa a cikin kwari.
Annabi ﷺ ya amsa cewa Allah ne zai kare shi.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa tawakkul yana nufin zuciya ta dogara ga Allah ko da ana cikin haɗari. Annabi ﷺ ya kuma nuna yafiya ta hanyar rashin hukunta mutumin. Wannan mataki ba izini ba ne na gama-gari na barin tashin hankali ko barazana ba tare da hukunci ba: tantancewa da aiwatar da hukunci na hannun hukumomin da suka dace ne, tare da la'akari da adalci da yanayin lamarin.
- Idan kana jin tsoro, ka dogara ga Allah, tare da yin matakan kariya masu hankali.
- Idan aka zalunce ka da kanka, ka zaɓi yafiya maimakon ɗaukar fansa, idan haƙƙi da tsaro sun ba da dama.
- A bar hukumomin da suka dace su binciki barazana mai tsanani; kada ka ɗauki doka a hannunka.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.