Sahih al-Bukhari, hadisi na 4341
An rawaito daga Abu Musa al-Ash'ari. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Musa al-Ash'ari
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا مُوسَى وَمُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ إِلَى الْيَمَنِ، قَالَ وَبَعَثَ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا عَلَى مِخْلاَفٍ قَالَ وَالْيَمَنُ مِخْلاَفَانِ ثُمَّ قَالَ " يَسِّرَا وَلاَ تُعَسِّرَا، وَبَشِّرَا وَلاَ تُنَفِّرَا ". فَانْطَلَقَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِلَى عَمَلِهِ، وَكَانَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِذَا سَارَ فِي أَرْضِهِ كَانَ قَرِيبًا مِنْ صَاحِبِهِ أَحْدَثَ بِهِ عَهْدًا، فَسَلَّمَ عَلَيْهِ، فَسَارَ مُعَاذٌ فِي أَرْضِهِ قَرِيبًا مِنْ صَاحِبِهِ أَبِي مُوسَى، فَجَاءَ يَسِيرُ عَلَى بَغْلَتِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِ، وَإِذَا هُوَ جَالِسٌ، وَقَدِ اجْتَمَعَ إِلَيْهِ النَّاسُ، وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ قَدْ جُمِعَتْ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذٌ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ، أَيَّمَ هَذَا قَالَ هَذَا رَجُلٌ كَفَرَ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ. قَالَ لاَ أَنْزِلُ حَتَّى يُقْتَلَ. قَالَ إِنَّمَا جِيءَ بِهِ لِذَلِكَ فَانْزِلْ. قَالَ مَا أَنْزِلُ حَتَّى يُقْتَلَ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ نَزَلَ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ، كَيْفَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ قَالَ أَتَفَوَّقُهُ تَفَوُّقًا. قَالَ فَكَيْفَ تَقْرَأُ أَنْتَ يَا مُعَاذُ قَالَ أَنَامُ أَوَّلَ اللَّيْلِ فَأَقُومُ وَقَدْ قَضَيْتُ جُزْئِي مِنَ النَّوْمِ، فَأَقْرَأُ مَا كَتَبَ اللَّهُ لِي، فَأَحْتَسِبُ نَوْمَتِي كَمَا أَحْتَسِبُ قَوْمَتِي.
Abu Burda ya ruwaito cewa: Manzon Allah ﷺ ya aika Abu Musa da Mu'adh bin Jabal zuwa Yaman. Ya nada kowannensu a matsayin gwamna a yanki daban, domin Yaman ta kasance mai yankuna biyu. Sai ya ce musu:
"Ku sauƙaƙa wa mutane abubuwa, kada ku wahalar da su; ku yi musu bushara, kada ku tunkuɗe su." Daga nan sai kowa ya tafi aikinsa. Idan ɗayansu yana zagayawa a yankinsa ya kusanci iyakar yankin abokinsa, sai ya ziyarce shi ya sallama masa. Wata rana Mu'adh yayin da yake zagayawa a yankinsa kusa da iyakar Abu Musa, sai ya zo yana hawan alfadarinsa har ya isa wurin Abu Musa. Ya same shi zaune tare da taron jama'a a wajensa. Ga wani mutumi an haɗa hannayensa a wuyansa. Mu'adh ya ce: "Ya Abdullah bin Qais! Menene wannan?" Ya amsa: "Wannan mutumin ya yi kafirci bayan ya shiga Musulunci." Mu'adh ya ce: "Ba zan sauko daga kan dabba har sai an kashe shi." Abu Musa ya ce: "An kawo shi ne don haka, don haka ka sauko." Mu'adh ya ce: "Ba zan sauko har sai an kashe shi." Sai Abu Musa ya ba da umarnin a kashe shi, aka kashe shi. Bayan haka Mu'adh ya sauko ya ce: "Ya Abdullah! Ta yaya kake karanta Alƙur'ani?" Ya amsa: "Ina karanta shi ɗan-ɗan a lokuta daban-daban." Mu'adh ya ce: "Kai kuwa ta yaya kake karantawa?" Ya amsa: "Ni ina barci a farkon dare, sannan in tashi bayan na sami hutun barcina, in karanta abin da Allah ya rubuta mini. Don haka, ina neman lada ga barcina kamar yadda nake nema ga tsayarwar sallar dare."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya umarci gwamnoni nasa su sauƙaƙa wa mutane kuma su ba su bege.
Annabi ﷺ ya aika Abu Musa da Mu'adh ibn Jabal a matsayin gwamnoni zuwa larduna biyu na Yemen, ya kuma ba su jagorori game da yadda za su yi mu'amala da mutane.
Ku kusanci mutane da hikima, kuma a koyarwa da shugabanci ku zaɓi hanya mai sauƙin bi wadda ta dace da ƙa'idodin Musulunci.
Ku sa mutane su kasance da bege kuma ku ƙarfafa su, maimakon ku kore su daga imani da ayyukan alheri.
Abu Musa ya kasance yana karatun Alƙur'ani a kai a kai, a sassa daban-daban.
Malaman addini irin su an-Nawawi sun bayyana cewa umarnin sauƙaƙawa ba izini ba ne na sauya ƙa'idojin addini; yana nufin tausasawa da zaɓar hanyoyin da suka dace a cikin dokokin. Gargadin kada a kore mutane yana nufin cewa ya kamata a yi kira zuwa Musulunci cikin hikima da ƙarfafawa. Tattaunawar da ta shafi sallar dare tana nuna cewa ana iya daidaita ibada da ƙarfin mutum, kuma hutu ma, idan an yi shi da kyakkyawar niyya, na iya samun lada. Bayanin wanda ya bar addini yana magana ne game da wani shari'ar tarihi; ba umarni ba ne ga mutane su aiwatar da hukunci da kansu. Irin waɗannan shari'o'i suna hannun hukumomin da suka dace kuma suna buƙatar bin ƙa'idojin shari'a da ake amfani da su.
- Ku bayyana al'amuran addini cikin tausasawa, kuma ku daidaita bayaninku da abin da wanda kuke magana da shi zai iya fahimta.
- Ku ƙarfafa mutane da kalmomi masu sa bege, ba tare da ɓoye ko sauya ƙa'idojin Musulunci ba.
- Ku tsara ibada yadda za a iya dorewa: ku haɗa sallar dare da isasshen hutu, kuma ku yi la'akari da ƙarfin da kuke da shi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.