Sahih al-Bukhari, hadisi na 4342
An rawaito daga Abu Musa al-Ash'ari. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Musa al-Ash'ari
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا مُوسَى وَمُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ إِلَى الْيَمَنِ، قَالَ وَبَعَثَ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا عَلَى مِخْلاَفٍ قَالَ وَالْيَمَنُ مِخْلاَفَانِ ثُمَّ قَالَ " يَسِّرَا وَلاَ تُعَسِّرَا، وَبَشِّرَا وَلاَ تُنَفِّرَا ". فَانْطَلَقَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِلَى عَمَلِهِ، وَكَانَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِذَا سَارَ فِي أَرْضِهِ كَانَ قَرِيبًا مِنْ صَاحِبِهِ أَحْدَثَ بِهِ عَهْدًا، فَسَلَّمَ عَلَيْهِ، فَسَارَ مُعَاذٌ فِي أَرْضِهِ قَرِيبًا مِنْ صَاحِبِهِ أَبِي مُوسَى، فَجَاءَ يَسِيرُ عَلَى بَغْلَتِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِ، وَإِذَا هُوَ جَالِسٌ، وَقَدِ اجْتَمَعَ إِلَيْهِ النَّاسُ، وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ قَدْ جُمِعَتْ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذٌ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ، أَيَّمَ هَذَا قَالَ هَذَا رَجُلٌ كَفَرَ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ. قَالَ لاَ أَنْزِلُ حَتَّى يُقْتَلَ. قَالَ إِنَّمَا جِيءَ بِهِ لِذَلِكَ فَانْزِلْ. قَالَ مَا أَنْزِلُ حَتَّى يُقْتَلَ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ نَزَلَ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ، كَيْفَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ قَالَ أَتَفَوَّقُهُ تَفَوُّقًا. قَالَ فَكَيْفَ تَقْرَأُ أَنْتَ يَا مُعَاذُ قَالَ أَنَامُ أَوَّلَ اللَّيْلِ فَأَقُومُ وَقَدْ قَضَيْتُ جُزْئِي مِنَ النَّوْمِ، فَأَقْرَأُ مَا كَتَبَ اللَّهُ لِي، فَأَحْتَسِبُ نَوْمَتِي كَمَا أَحْتَسِبُ قَوْمَتِي.
Abu Burda ya ruwaito cewa: Manzon Allah ﷺ ya aika Abu Musa da Mu’azu bin Jabal zuwa Yaman. Ya nada kowannensu a matsayin gwamna a yanki, tunda Yaman ta kasance mai yankuna biyu. Sai ya ce musu:
"Ku saukaka wa mutane abubuwa, kada ku wahalar da su; ku yi musu bushara, kada ku tunkuɗe su." Daga nan sai kowanne ya tafi aikinsa. Idan daya yana yawo a yankinsa ya kusanci iyakar yankin abokinsa, sai ya ziyarce shi ya sallama masa. Wata rana, yayin da Mu’azu yake yawo a bangaren yankinsa da ke kusa da iyakar Abu Musa, sai ya zo yana hawan alfadarinsa har ya isa wurin Abu Musa. Ya same shi zaune tare da taron jama’a a wajensa. Ga wani mutumi an daure hannayensa a wuyansa. Mu’azu ya ce masa: "Ya Abdullah bin Qais! Menene wannan?" Ya amsa: "Wannan mutumin ya kafirta bayan ya shiga Musulunci." Mu’azu ya ce: "Ba zan sauko daga kan dabba har sai an kashe shi." Abu Musa ya ce: "An kawo shi ne don haka, don haka ka sauko." Mu’azu ya maimaita: "Ba zan sauko har sai an kashe shi." Sai Abu Musa ya ba da umarnin a kashe shi, aka kashe shi. Bayan haka, Mu’azu ya sauko ya ce: "Ya Abdullah! Ta yaya kake karanta Alkur’ani?" Abu Musa ya ce: "Ina karanta shi a sassa-sassa a lokuta daban-daban." Mu’azu ya tambaya: "Kai kuwa ta yaya kake karantawa, ya Mu’azu?" Ya amsa: "Ni ina barci a farkon dare, sannan in tashi bayan na gama hutun barcina, in karanta abin da Allah ya rubuta mini. Don haka, ina neman lada ga barcina kamar yadda nake nema ga tsayarwar ibada."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Shugabanni su sauƙaƙa wa mutane fahimtar addini, kuma su daidaita ibada da ƙarfin da suke da shi.
Ku mu'amalanci mutane cikin tausasawa, kada ku ɗora musu wahalhalun da ba dole ba.
Abu Musa ya rarraba karatun Alƙur'aninsa a lokuta daban-daban maimakon karanta shi duka lokaci guda.
Mu'adh ya ɗauki isasshen hutu a matsayin taimako ga ibadarsa, kuma ya yi fatan samun lada saboda hakan ma.
Malamai sun fahimci daga umarnin Annabi ﷺ cewa shugabanni da masu wa'azi su kusanci mutane cikin tausayi, su ba su fata, kuma kada su jawo musu ƙyama ba tare da dalili ba. Labarin Mu'adh da Abu Musa yana kuma nuna cewa akwai sassauci wajen zaɓar hanyoyi daban-daban na karatun Alƙur'ani da ibadar dare. Mu'adh ya jaddada cewa hutu, idan yana taimaka wa ibada, ana iya neman lada a kansa ta niyya ta gari.
- Ku bayyana dokoki da al'amuran addini cikin natsuwa, ku guji tsanani marar amfani.
- Ku ba mutane fata da ƙarfafa gwiwa yayin yi musu nasiha.
- Ku zaɓi tsarin karatun Alƙur'ani da ibada da za ku iya jurewa, tare da isasshen hutu.
Wannan ruwayar sahihiya tana kuma ba da labarin naɗa Abu Musa da Mu'adh a Yaman da kuma umarnin Annabi na sauƙaƙa wa mutane.
Sahih al-Bukhari · #4344 (Sahih)Wannan ruwayar sahihiya tana ambaton umarni ɗaya da Annabi ﷺ ya ba wa manzannin biyu, kuma tana jaddada tausasawa da yi wa mutane bushara.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.