Sahih al-Bukhari, hadisi na 4379
An rawaito daga Abdullah ibn Abbas. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abdullah ibn Abbas
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجَرْمِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ عُبَيْدَةَ بْنِ نَشِيطٍ ـ وَكَانَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ ـ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ بَلَغَنَا أَنَّ مُسَيْلِمَةَ الْكَذَّابَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ، فَنَزَلَ فِي دَارِ بِنْتِ الْحَارِثِ، وَكَانَ تَحْتَهُ بِنْتُ الْحَارِثِ بْنِ كُرَيْزٍ، وَهْىَ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ، فَأَتَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ، وَهْوَ الَّذِي يُقَالُ لَهُ خَطِيبُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضِيبٌ، فَوَقَفَ عَلَيْهِ فَكَلَّمَهُ فَقَالَ لَهُ مُسَيْلِمَةُ إِنْ شِئْتَ خَلَّيْتَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الأَمْرِ، ثُمَّ جَعَلْتَهُ لَنَا بَعْدَكَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ سَأَلْتَنِي هَذَا الْقَضِيبَ مَا أَعْطَيْتُكَهُ وَإِنِّي لأَرَاكَ الَّذِي أُرِيتُ فِيهِ مَا أُرِيتُ، وَهَذَا ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ وَسَيُجِيبُكَ عَنِّي ". فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ عَنْ رُؤْيَا، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّتِي ذَكَرَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ذُكِرَ لِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ أُرِيتُ أَنَّهُ وُضِعَ فِي يَدَىَّ سِوَارَانِ مِنْ ذَهَبٍ، فَفُظِعْتُهُمَا وَكَرِهْتُهُمَا، فَأُذِنَ لِي فَنَفَخْتُهُمَا فَطَارَا، فَأَوَّلْتُهُمَا كَذَّابَيْنِ يَخْرُجَانِ ". فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ أَحَدُهُمَا الْعَنْسِيُّ الَّذِي قَتَلَهُ فَيْرُوزُ بِالْيَمَنِ، وَالآخَرُ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ.
Sa’id bin Muhammad Al-Jarmi ya ba mu labari, Ya’qub bin Ibrahim ya ba mu labari, mahaifina ya ba mu labari, daga Salih, daga Ibn Ubaidah bin Nashit — kuma a wani wurin sunansa Abdullah — cewa Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah ya ce: Mun sami labarin cewa Musailima Mai Karya ya zo Madina ya sauka a gidan ’yar Al-Harith. ’Yar Al-Harith bin Kuraiz ita ce matarsa kuma ita ce uwar Abdullah bin Amir. Sai Manzon Allah ﷺ ya je wurinsa tare da Thabit bin Qais bin Shammas, wanda ake kira da mai wa’azin Manzon Allah ﷺ. A lokacin Manzon Allah ﷺ yana rike da sanda a hannunsa. Annabi ﷺ ya tsaya gabansa ya yi masa magana. Musailima ya ce masa,
"Idan ka so, ka bar mu da mulkin, sannan ka mayar mana da shi bayan ka." Annabi ﷺ ya ce, "Ko da ka nemi wannan sandar daga gare ni, da ban ba ka ita ba. Kuma tabbas ina ganin kai ne wanda aka nuna mini a cikin mafarki. Kuma wannan shi ne Thabit bin Qais wanda zai amsa maka a madadina." Sannan Annabi ﷺ ya juya ya tafi. Ubaidullah bin Abdullah ya ce: Na tambayi Abdullah bin Abbas game da mafarkin Manzon Allah ﷺ da ya ambata. Ibn Abbas ya ce: An gaya mini cewa Manzon Allah ﷺ ya ce, "Yayin da nake barci, an nuna mini a mafarki cewa an sanya zabobe biyu na zinariya a hannuna, sai na firgita na ji kyamar su. Sannan aka ba ni izinin hura su, sai suka tashi sama suka gudu. Na fassara su a matsayin makaryata biyu da za su fito." Ubaidullah ya ce: Daya daga cikinsu shi ne Al-Ansi wanda Fairuz ya kashe a Yemen, dayan kuma shi ne Musailima Mai Karya.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya ƙi iƙirarin ƙarya na Musailima, kuma ya bayyana shi a matsayin maƙaryaci.
Musailima ya zo Madina ya ba da shawarar cewa a ba shi jagoranci bayan Annabi ﷺ. Annabi ﷺ ya ƙi wannan shawara, ya kuma koma ga mafarkin da ya shafi maƙaryata biyu.
Musailima Maƙaryaci, wanda ya yi iƙirarin annabta ba bisa hakki ba.
Sahabi da aka san shi da iya magana, wanda ya amsa a madadin Annabi ﷺ.
A cikin mafarkin, suna nuni da maƙaryata biyu da za su bayyana.
Malamai sun fahimta daga wannan cewa Allah ya sanar da Annabi ﷺ zuwan annabawan ƙarya biyu. Ibn Hajar ya yi bayani kan mafarkin a matsayin alamar ilimin annabci, ya kuma lura cewa mundayen sun jawo ƙyama a mafarkin, yayin da busa su ke wakiltar ɓacewarsu. Haka kuma, ya bayyana cewa Annabi ﷺ ya ƙi iƙirarin Musailima a sarari, ya kuma naɗa Thabit ibn Qais ya amsa a madadinsa. Wannan ruwayar ba ta ba da hujjar karɓar iƙirarin annabta bayan Muhammad ﷺ ba.
- Ka ƙi iƙirarin addini na ƙarya a sarari, kuma ka gina hukuncinka bisa ingantaccen ilimi.
- A lokacin fuskantar ƙalubale, yi amfani da mai magana da ya ƙware kuma zai iya isar da saƙo cikin kulawa.
- Ka tsaya tsayin daka idan wani ya ƙoƙarta ya gauraya gaskiya da jagoranci domin neman iko na kansa.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.