Sahih al-Bukhari, hadisi na 4524
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ، يَقُولُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ {حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا} خَفِيفَةً، ذَهَبَ بِهَا هُنَاكَ، وَتَلاَ {حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللَّهِ أَلاَ إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ} فَلَقِيتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَذَكَرْتُ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ مَعَاذَ اللَّهِ، وَاللَّهِ مَا وَعَدَ اللَّهُ رَسُولَهُ مِنْ شَىْءٍ قَطُّ إِلاَّ عَلِمَ أَنَّهُ كَائِنٌ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ، وَلَكِنْ لَمْ يَزَلِ الْبَلاَءُ بِالرُّسُلِ حَتَّى خَافُوا أَنْ يَكُونَ مَنْ مَعَهُمْ يُكَذِّبُونَهُمْ، فَكَانَتْ تَقْرَؤُهَا {وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِّبُوا} مُثَقَّلَةً.
Ibn Abu Mulaika ya ce: Ibn Abbas — رضي الله عنهما — ya karanta aya mai cewa
"{Har sai da Manzanni suka yanke fata kuma suka yi zaton an musu karya}" tare da sauƙaƙe murya (harafin 'dh' guda ɗaya), kuma haka yake fahimtar aya. Sannan ya ci gaba da karanta "{Har sai Manzo da waɗanda suka yi imani tare da shi suka ce: Yaushe taimakon Allah zai zo? Ku sani, taimakon Allah yana kusa.}" (2:214). Lokacin da na haɗu da Urwa bin Az-Zubair, na ambaci masa hakan. Ya ce: "Aisha ta ce: 'Allah ya hana! Na rantshe da Allah, Allah bai taɓa wa'adar Manzonsa komai ba sai dai ya san cewa zai faru kafin rasuwarsa. Amma Manzanni sun ci gaba da fuskantar gwaji har sai da suka ji tsoron cewa mabiyansu za su zarge su da yin ƙarya.' Saboda haka, ita tana karanta ta da "{Kuma suka yi zaton an yi musu ƙarya}" tare da nauyin murya (harafin 'dh' biyu)."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabawa sun tsaya da ƙarfi a lokacin jarabawa, alhali alƙawarin Allah tabbatacce ne.
Wata hanyar karatu ce da ba a ninka harafin Larabci ba; Ibn Abbas ya karanta kalmar ta wannan hanyar.
Wata hanyar karatu ce da ake ninka harafin Larabci; Aisha ta karanta kalmar ta wannan hanyar.
Matsaloli masu tsanani da suka sami annabawa da mabiyansu yayin kiransu zuwa ga imani.
Malaman ilimi suna amfani da wannan ruwaya don nuna cewa fassarar aya daga Alƙur’ani tana da alaƙa da karatun da aka riwaito da kuma mahallin magana. Aisha ta bayyana cewa annabawa ba su yi shakka game da alƙawarin Allah ba; tsananin jarabawowi ya sa suka ji tsoron cewa mabiyansu za su zarge su da ƙarya. Saboda haka, ruwayar tana jaddada tabbacin alƙawarin Allah da kuma muhimmancin yin taka-tsantsan wajen tafsiri.
- Idan ƙunci ya daɗe, ka riƙe alƙawuran Allah kuma ka ci gaba da aikata abin da yake daidai.
- Ka karanta ayoyin Alƙur’ani a hankali, kuma ka nemi tafsiri amintacce kafin ka yanke hukunci.
- Ka tallafa wa mutanen da ke cikin matsin lamba, maimakon ɗaukar juriyarsu a matsayin alamar shakka.
Ita ma wannan ruwayar tana magana ne a kan karatun ayar da fassararta ta hanyar Aisha, don haka tana ƙara bayani kai tsaye ga wannan nassi.
Sahih al-Bukhari · #4523 (Sahih)Wannan ruwaya sahih daga wannan sashe na Sahih al-Bukhari tana ƙara bayanai game da ruwayoyin da ke cikin wannan ɓangare.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.