Sahih al-Bukhari, hadisi na 7448
An rawaito daga Usama ibn Zayd. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Musa ibn Isma'ilya ruwaito wa al‑Bukhariمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Abd al‑Wahidعَبْدُ الْوَاحِدِ
- 3Asimعَاصِمٌ
- 4Abu Uthmanأَبِي عُثْمَانَ
- 5Usamaأُسَامَةَ
- 6Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ، قَالَ كَانَ ابْنٌ لِبَعْضِ بَنَاتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَقْضِي، فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهَا فَأَرْسَلَ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى، وَكُلٌّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ". فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ فَأَقْسَمَتْ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقُمْتُ مَعَهُ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ، فَلَمَّا دَخَلْنَا نَاوَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيَّ وَنَفْسُهُ تَقَلْقَلُ فِي صَدْرِهِ ـ حَسِبْتُهُ قَالَ ـ كَأَنَّهَا شَنَّةٌ، فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَتَبْكِي فَقَالَ " إِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ".
Musa bn Isma'il ya ba mu labari, Abdul-Wahid ya ba mu labari, Asim ya ba mu labari, daga Abu Usman, daga Usama, ya ce: Wani ɗa na ɗaya daga cikin 'ya'yan mata na Annabi ﷺ yana cikin sakarar mutuwa, sai ta aika masa da saƙo ya zo gare ta. Sai ya aika da cewa:
"Na Allah ne abin da Ya ɗauka, kuma Na Allah ne abin da Ya bayar, kuma komai yana da lokacin da aka tsara. Don haka binta ta yi haƙuri kuma ta yi lissafin ladan Allah." Ta sake aikawa tare da rantsar da shi cewa dole ya zo. Sai Manzon Allah ﷺ ya tashi, ni ma na tashi tare da shi, da Mu'adh bn Jabal, da Ubai bn Ka'b, da 'Ubada bn As-Samit. Da muka shiga, sai suka miƙa wa Manzon Allah ﷺ yaron yayin da numfashinsa ke ta juyawa a cikin kirjinsa — ina tsammanin ya ce — kamar siffar jaka ce. Sai Manzon Allah ﷺ ya fara kuka, sai Sa'd bn 'Ubada ya ce, "Kana kuka?" Ya ce, "Allah yana jin tausayi ga bayinsa masu tausayi kawai."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
A lokacin rashi, Annabi ﷺ yana koyar da haƙuri da tausayi.
Kowa yana da tsawon rayuwar da Allah Ya ƙaddara; abin da Ya bayar da abin da Ya karɓa na gare Shi ne.
A yi haƙuri lokacin jarabawa, kuma a nemi ladanta daga Allah.
Nuna wa wasu laushi, juyayi da kulawa.
Malamai sun fahimci daga wannan ruwaya cewa haƙuri a lokacin rashi ba ya nufin mutum ba zai iya yin baƙin ciki ko zubar da hawaye ba. Annabi ﷺ ya yi kuka saboda yaron da yake dab da mutuwa, kuma ya tabbatar da cewa tausayi falala ne. Ruwayar kuma tana koyar da cewa ya dace a yi ta'aziyya da kalmomin da ke tunatar da ƙaddarar Allah da lada. An gaya wa Saʿd ibn ʿUbada cewa kuka da haƙuri suna iya kasancewa tare: baƙin cikin zuciya ya yi daidai da dogaro ga Allah.
- Ka yi wa mai makoki ta'aziyya da kalmomi masu taushi, ka kuma amince da baƙin cikinsa; kada ka kira hawaye rashin imani.
- Idan ka yi rashi, ka tuna cewa abin da Allah Ya bayar da abin da Ya karɓa nasa ne, kuma ka roƙe Shi haƙuri da lada.
- A yau ka nuna tausayi ta hanyar kasancewa a aikace tare da wanda yake cikin ciwo ko makoki.
Wannan ruwaya sahih tana magana ne kan haƙuri yayin rashi kuma tana bayyana cewa lada tana da alaƙa da farkon lokacin jarabawa.
Sahih al-Bukhari · #7447 (Sahih)Wannan ruwaya sahih tana da alaƙa da batun ƙaddarar Allah kuma tana koyar da yadda mumini zai fuskanci ƙunci.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.