Sahih Muslim, hadisi na 309
An rawaito daga Umar ibn al-Khattab. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Umar ibn al-Khattab
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ أَقْبَلَ نَفَرٌ مِنْ صَحَابَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا فُلاَنٌ شَهِيدٌ فُلاَنٌ شَهِيدٌ حَتَّى مَرُّوا عَلَى رَجُلٍ فَقَالُوا فُلاَنٌ شَهِيدٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَلاَّ إِنِّي رَأَيْتُهُ فِي النَّارِ فِي بُرْدَةٍ غَلَّهَا أَوْ عَبَاءَةٍ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا ابْنَ الْخَطَّابِ اذْهَبْ فَنَادِ فِي النَّاسِ إِنَّهُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ الْمُؤْمِنُونَ " . قَالَ فَخَرَجْتُ فَنَادَيْتُ " أَلاَ إِنَّهُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ الْمُؤْمِنُونَ " .
Zuhair bn Harb ya mini labari, Hashim bn al-Qasim ya mana labari, Ikrimah bn Ammar ya mana labari, ya ce: Simak al-Hanafi Abu Zumail ya mini labari, ya ce: Abdullah bn Abbas ya mini labari, ya ce: Umar bn al-Khattab ya mini labari, ya ce: A ranar Khaibar, wasu jama'i daga cikin Sahabbannin Annabi ﷺ suka zo suka ce: 'Wane shahidi ne, wane shahidi ne,' har sai da suka zo wajen wani mutum suka ce: 'Wane shahidi ne.' Sai Manzon Allah ﷺ ya ce: 'A'a! Na gan shi a cikin Wuta sanye da riga ko ganiyar da ya sata daga ganima.' Sa'an nan Manzon Allah ﷺ ya ce: 'Ya dan Khattab, tafi ka yi wa jama'a kira cewa babu wanda zai shiga Aljanna sai Masu Imani.' Ya ce: Don haka na fita na yi kira: 'San ku cewa babu wanda zai shiga Aljanna sai Masu Imani.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Ba za a iya ɗaukar wanda ya wawure dukiyar jama’a a matsayin shahidi ba.
Hadisin ya bayyana cewa abin ya faru ne a ranar yaƙin Khaybar. Wasu Sahabbai sun kira mutanen da aka kashe shahidai; Annabi ﷺ ya gyara hukuncinsu game da wani mutum da ya wawure wata riga daga ganimar yaƙi.
Wani wuri da Musulmi suka kai yaƙin soja a zamanin Annabi ﷺ.
Ɗaukar wani abu daga dukiyar jama’a a ɓoye domin kai.
Mutumin da ya mutu saboda Allah; hukunci na ƙarshe a kansa na Allah ne.
Malamai sun fahimci daga wannan hadisin cewa karɓar ganimar yaƙi ba bisa haƙƙi ba babban zunubi ne, kuma jarumtar da ake gani ba ta halatta yaudara. Wannan gargaɗin yana kuma nuna cewa mutane ba za su iya yanke hukunci da yaƙini game da makomar mutum a Lahira ba tare da wahayi ba. Maganar cewa muminai kaɗai ne za su shiga Aljanna tana jaddada cewa imani sharadi ne na shiga Aljanna; amma ba ta kuɓutar da muminai daga alhakin ayyukansu.
- Kada ka taɓa karɓar kuɗi ko kaya na wasu ko na al’umma; ka bayar da rahoton kurakurai a mallaka ko rabon dukiya cikin gaskiya.
- Kada ka yanke hukunci na ƙarshe game da makomar wani a Lahira; ka bar hukunci na ƙarshe ga Allah.
- Ka nuna imaninka ta gaskiya da amana, ko da babu wanda ke sa ido.
Wannan hadisin daga sashe ɗaya na littafin yana ba da labarin rabon dukiyar da aka samu, kuma yana taimakawa wajen fahimtar mahallin dukiyar jama’a.
Sahih Muslim · #311 (Sahih)Wannan hadisin ma yana magana kan mummunan sakamakon ɓoye ganima, kuma yana da alaƙa ta ma’ana da gargaɗin da ke cikin wannan hadisin.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.