Littafin Alkauran · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadisi na 4245

An rawaito daga Imran ibn Husain. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.

Sahih (ingantacce)Littafi: Littafin Alkauran
صحيح مسلم
Wa ya ruwaito?

An ruwaito daga Imran ibn Husain

Sahih (ingantacce)

Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.

Riwayar

Rubutun Larabci

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ كَانَتْ ثَقِيفُ حُلَفَاءَ لِبَنِي عُقَيْلٍ فَأَسَرَتْ ثَقِيفُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَسَرَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَأَصَابُوا مَعَهُ الْعَضْبَاءَ فَأَتَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْوَثَاقِ قَالَ يَا مُحَمَّدُ ‏.‏ فَأَتَاهُ فَقَالَ ‏"‏ مَا شَأْنُكَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ بِمَ أَخَذْتَنِي وَبِمَ أَخَذْتَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ فَقَالَ إِعْظَامًا لِذَلِكَ ‏"‏ أَخَذْتُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ ‏.‏ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَحِيمًا رَقِيقًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ ‏"‏ مَا شَأْنُكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلاَحِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ ‏.‏ فَأَتَاهُ فَقَالَ ‏"‏ مَا شَأْنُكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَظَمْآنُ فَأَسْقِنِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَذِهِ حَاجَتُكَ ‏"‏ ‏.‏ فَفُدِيَ بِالرَّجُلَيْنِ - قَالَ - وَأُسِرَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ وَأُصِيبَتِ الْعَضْبَاءُ فَكَانَتِ الْمَرْأَةُ فِي الْوَثَاقِ وَكَانَ الْقَوْمُ يُرِيحُونَ نَعَمَهُمْ بَيْنَ يَدَىْ بُيُوتِهِمْ فَانْفَلَتَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنَ الْوَثَاقِ فَأَتَتِ الإِبِلَ فَجَعَلَتْ إِذَا دَنَتْ مِنَ الْبَعِيرِ رَغَا فَتَتْرُكُهُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الْعَضْبَاءِ فَلَمْ تَرْغُ قَالَ وَنَاقَةٌ مُنَوَّقَةٌ فَقَعَدَتْ فِي عَجُزِهَا ثُمَّ زَجَرَتْهَا فَانْطَلَقَتْ وَنَذِرُوا بِهَا فَطَلَبُوهَا فَأَعْجَزَتْهُمْ - قَالَ - وَنَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَلَمَّا قَدِمَتِ الْمَدِينَةَ رَآهَا النَّاسُ ‏.‏ فَقَالُوا الْعَضْبَاءُ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَتْ إِنَّهَا نَذَرَتْ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا ‏.‏ فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ بِئْسَمَا جَزَتْهَا نَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا لاَ وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةٍ وَلاَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ الْعَبْدُ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ ‏"‏ لاَ نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏

Fassara

Zuhair bin Harb da Ali bin Hujr As-Sa'di sun ba mu labari - kuma kalmar ta Zuhair ce - sun ce: Ismail bin Ibrahim ya ba mu labari, Ayubu ya ba mu labari, daga Abu Qilabah, daga Abu Al-Muhallab, daga Imran bin Husain, ya ce: Thaqif sun kasance abokan kawancen Bani Uqail. Sai Thaqif suka kama mutane biyu daga cikin Sahabbannin Manzon Allah ﷺ a matsayin fursunoni, kuma Sahabbannin Manzon Allah ﷺ suka kama mutum ɗaya daga Bani Uqail tare da raƙumi mai suna Al-Adhba'. Manzon Allah ﷺ ya zo gare shi yayin da yake cikin igiya. Ya ce:

"Ya Muhammad!" Sai ya kusance shi ya ce: "Me ke so?" Ya ce: "Me ya sa ka kame ni, kuma me ya sa ka kame tauraron mahajjata (raƙumin)?" Ya amsa yana nuna girman lamirin: "Na kame ka ne saboda laifin abokan kawancenka, Thaqif." Sannan ya juya daga gare shi. Sai ya sake kiransa: "Ya Muhammad! Ya Muhammad!" Tunda Manzon Allah ﷺ mai rahama ne kuma mai tausayi, sai ya koma gare shi ya ce: "Me ke so?" Ya ce: "Ni Musulmi ne." Ya ce: "Da ka faɗi haka lokacin da kake mallakar kanka, da ka sami nasara cikakkiya." Sannan ya juya. Ya sake kiransa: "Ya Muhammad! Ya Muhammad!" Ya zo gare shi ya ce: "Me ke so?" Ya ce: "Ina jin yunwa, ciyar da ni; ina jin ƙishi, shaayar da ni." Ya ce: "Wannan ita ce buƙatar ka." Sannan an fanshe shi da waɗancan mutanen biyu. Mai ba da labari ya ce: An kama wata mata daga Ansar, kuma an samu Al-Adhba' ma. Matan tana cikin igiya, kuma mutane suna hutawa da dabbobinsu a gaban gidajensu. Ta tsere a wata dare daga igiyoyin ta zuwa ga raƙuman. Lokacin da ta kusanci raƙuman, sai su yi ƙura, ta bar su har ta isa ga Al-Adhba', wacce ba ta yi ƙura ba; ta kasance mai nutsuwa. Ta hau kan ta, ta tuka ta, ta tafi. Lokacin da aka sanar da su, sai suka neme ta amma ta kasa musu. Mai ba da labari ya ce: Matan ta yi wa Allah alkawari cewa idan Allah ya tsira da ita ta hannunta, za ta yanka ta. Lokacin da ta iso Madina, mutane suka gan ta suka ce: "Ga Al-Adhba', raƙumin Manzon Allah ﷺ." Ta ce ta yi alkawarin cewa idan Allah ya tsira da ita a kanta, za ta yanka ta. Sai suka zo wa Manzon Allah ﷺ suka ambata masa hakan. Ya ce: "Subhanallah! Mugun abin da ta mayar mata! Ta yi wa Allah alkawari cewa idan Ya tsira da ita a kanta, za ta yanka ta! Babu cika alkawari a cikin ma'asi, kuma babu a cikin abin da bawa ba ya mallaka." A cikin riwayar Ibn Hujr: "Babu alkawari a cikin ma'asin Allah."

Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.

Babban saƙo

Alkawarin yin saɓo ko na abin da ba na mutum ba ba wajibi ba ne a cika shi.

Asali da dalili

Riwayar ta bayyana kama wani mutum daga Banu Uqail da wata mata daga Ansar. Matar ta tsere a kan raƙumar al-‘Adbaa’, kuma ta yi alƙawarin sadaukar da ita idan Allah Ya kuɓutar da ita ta hanyarta. Annabi ﷺ ya bayyana cewa ba a cika alƙawarin yin saɓo, kuma mutum ba zai iya sarrafa abin da ba nasa ba.

Bayani kan kalmomi masu wuya
alƙawari na ibada

Alƙawarin da mutum ya yi wa Allah na aikata wani abu.

saɓo

Aiki da ya saɓa wa abin da Allah Ya halatta ko Ya umarta.

al-‘Adbaa’

Raƙumar Annabi ﷺ da aka ambata a cikin labarin.

Abin da malamai suka fahimta daga gare shi

Malaman farko sun fahimci cewa bai halatta a cika alƙawarin aikata abin da aka haramta ba. Haka kuma, alƙawari ba ya zama wajibi idan ya shafi abin da mutum ba shi da ikon sarrafawa ko bayarwa, kamar raƙumar wani. Bugu da ƙari, Annabi ﷺ ya nuna tausayi ga fursuniyar kuma ya fahimci buƙatarta ta musamman ga abinci da abin sha. Mazhabobin fikihu suna tattauna ƙarin ƙa’idoji game da alƙawura da kaffarar da ka iya wajaba; hukuncin ya bambanta bisa ga yanayi da lafazin da aka yi amfani da shi.

Darussa na yau
  1. Kada ka yi alƙawarin yin wani abu sai ka tabbatar cewa abin ya halatta kuma kana da ikon sarrafa abin da ake magana a kai.
  2. Idan ka yi alƙawarin aikata saɓo, kada ka cika shi; ka tambayi malami masani matakin da ya dace da yanayinka.
  3. Ka yi wa mabukata mu’amala cikin tausayi, kuma ka ɗauki buƙatunsu na abinci da abin sha da muhimmanci.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Hadisi kowace rana, a harshenka

Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.