Sahih Muslim, hadisi na 4604
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Anas ibn Malik
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، الْقَيْسِيُّ كُلُّهُمْ عَنِ الْمُعْتَمِرِ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي شَيْبَةَ - حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، - وَقَالَ حَامِدٌ وَابْنُ عَبْدِ الأَعْلَى أَنَّ الرَّجُلَ، - كَانَ يَجْعَلُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم النَّخَلاَتِ مِنْ أَرْضِهِ . حَتَّى فُتِحَتْ عَلَيْهِ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ فَجَعَلَ بَعْدَ ذَلِكَ يَرُدُّ عَلَيْهِ مَا كَانَ أَعْطَاهُ . قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ أَهْلِي أَمَرُونِي أَنْ آتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَسْأَلَهُ مَا كَانَ أَهْلُهُ أَعْطَوْهُ أَوْ بَعْضَهُ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَعْطَاهُ أُمَّ أَيْمَنَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِيهِنَّ فَجَاءَتْ أُمُّ أَيْمَنَ فَجَعَلَتِ الثَّوْبَ فِي عُنُقِي وَقَالَتْ وَاللَّهِ لاَ نُعْطِيكَاهُنَّ وَقَدْ أَعْطَانِيهِنَّ . فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أُمَّ أَيْمَنَ اتْرُكِيهِ وَلَكِ كَذَا وَكَذَا " . وَتَقُولُ كَلاَّ وَالَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ . فَجَعَلَ يَقُولُ كَذَا حَتَّى أَعْطَاهَا عَشْرَةَ أَمْثَالِهِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ عَشْرَةِ أَمْثَالِهِ .
Abu Bakr bin Abi Shaybah ya ba mu labari, da Hamid bin Umar al-Bakrawi, da Muhammad bin Abd al-A'la al-Qaysi, dukkansu daga wajen al-Mu'tamir — kuma kalmar ta Ibn Abi Shaybah ce — Mu'tamir bin Sulayman al-Taymi ya ba mu labari, daga wajen mahaifinsa, daga wajen Anas, cewa wani mutum — Hamid da Ibn Abd al-A'la sun ce mutumin — ya bai wa Annabi ﷺ dabino daga filinsa. Har sai da aka bude masa Qurayza da Nadir, sai bayan haka ya mayar masa da abin da ya ba shi. Anas ya ce: Kuma iyalina sun umurce ni in je wurin Annabi ﷺ in tambaye shi abin da iyalinsa suka ba shi ko wani bangarensa, amma Annabin Allah ﷺ ya riga ya bai wa Umm Ayman. Sai na je wurin Annabi ﷺ ya ba ni su. Umm Ayman ta zo ta sa mini tufafi a wuya ta ce: 'Wallahi, ba za mu ba ka su ba tunda ya ba ni su.' Annabin Allah ﷺ ya ce: 'Ya Umm Ayman, bar shi, kuma ki ke da haka da haka.' Ta ce: 'A'a, wallahi babu abin bautawa sai Shi.' Ya ci gaba da cewa haka har sai ya ba ta sau goma na misalinsa ko kusa da sau goma na misalinsa.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya yi wa Umm Ayman diyya mai yawa cikin karamci sa’ad da ya mayar da dabinon.
Mutumin ya ba Annabi ﷺ damar amfani da itatuwan dabino ko amfana da su.
Kabilun Yahudawa biyu a Madina; yankunansu sun shiga ƙarƙashin mulkin Musulmi bayan yaƙe-yaƙen.
Sahabiya kuma mai kula da Annabi ﷺ, wadda ya ba wa dabinon a matsayin kyauta.
Malaman ilimi sun fahimta daga wannan cewa ya kamata a girmama kyauta, kuma mai mayar da wani abu ya yi la’akari sosai da wanda ya mallake shi a lokacin. Annabi ﷺ ya warware saɓanin cikin karamci: Umm Ayman ta sami diyya mafi girma sosai. Hadisin kuma yana nuna cewa shugaba ya kamata ya yi mu’amala da iƙirarin mutane cikin adalci da tausasawa.
- Idan kana bayar da kyauta, ka bayyana ko mallaka kake bayarwa ne ko kuwa izinin amfani kawai.
- Idan saɓani ya taso, ka ɗauki haƙƙin duk waɗanda abin ya shafa da muhimmanci, kuma ka nemi mafita ba tare da tauye wa kowa haƙƙinsa ba.
- Ka nuna karamci idan kana roƙon wani abu daga mutum ko kana karɓar dukiyarsa.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.