Sahih Muslim, hadisi na 4640
An rawaito daga Hudhayfah ibn al-Yaman. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Hudhayfah ibn al-Yaman
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ حُذَيْفَةَ فَقَالَ رَجُلٌ لَوْ أَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاتَلْتُ مَعَهُ وَأَبْلَيْتُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ أَنْتَ كُنْتَ تَفْعَلُ ذَلِكَ لَقَدْ رَأَيْتُنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ الأَحْزَابِ وَأَخَذَتْنَا رِيحٌ شَدِيدَةٌ وَقُرٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينِي بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ ثُمَّ قَالَ " أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ ثُمَّ قَالَ " أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ فَقَالَ " قُمْ يَا حُذَيْفَةُ فَأْتِنَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ " . فَلَمْ أَجِدْ بُدًّا إِذْ دَعَانِي بِاسْمِي أَنْ أَقُومَ قَالَ " اذْهَبْ فَأْتِنِي بِخَبَرِ الْقَوْمِ وَلاَ تَذْعَرْهُمْ عَلَىَّ " . فَلَمَّا وَلَّيْتُ مِنْ عِنْدِهِ جَعَلْتُ كَأَنَّمَا أَمْشِي فِي حَمَّامٍ حَتَّى أَتَيْتُهُمْ فَرَأَيْتُ أَبَا سُفْيَانَ يَصْلِي ظَهْرَهُ بِالنَّارِ فَوَضَعْتُ سَهْمًا فِي كَبِدِ الْقَوْسِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْمِيَهُ فَذَكَرْتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَلاَ تَذْعَرْهُمْ عَلَىَّ " . وَلَوْ رَمَيْتُهُ لأَصَبْتُهُ فَرَجَعْتُ وَأَنَا أَمْشِي فِي مِثْلِ الْحَمَّامِ فَلَمَّا أَتَيْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِ الْقَوْمِ وَفَرَغْتُ قُرِرْتُ فَأَلْبَسَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ فَضْلِ عَبَاءَةٍ كَانَتْ عَلَيْهِ يُصَلِّي فِيهَا فَلَمْ أَزَلْ نَائِمًا حَتَّى أَصْبَحْتُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ قَالَ " قُمْ يَا نَوْمَانُ " .
Zuhair bin Harb da Ishaq bin Ibrahim sun ba mu labari, duka biyun daga Jarir. Zuhair ya ce: Jarir ya ba mu labari daga Al-A'mash, daga Ibrahim At-Taimi, daga mahaifinsa, wanda ya ce: Muna tare da Hudhaifa, sai wani mutum ya ce: 'Da zan iya samun lokacin Manzon Allah ﷺ, da na yi yaƙi a gefensa kuma na yi ƙoƙari sosai.' Hudhaifa ya ce masa: 'Kai da ka yi hakan? Mun kasance tare da Manzon Allah ﷺ a dare na Yaƙin Ahzab (Yaƙin Hade), muka fuskanci iska mai tsanani da sanyi mai zafi. Manzon Allah ﷺ ya ce: Shin akwai wani mutumin da zai kawo min labarin waɗannan mutanen (makiya), Allah ya sa ya kasance tare da ni a Ranar Ƙiyama? Sai muka yi shiru, babu wanda ya amsa. Sannan ya sake cewa: Shin akwai wani mutumin da zai kawo mana labarin waɗannan mutanen, Allah ya sa ya kasance tare da ni a Ranar Ƙiyama? Muka yi shiru, babu wanda ya amsa. A karo na uku ya ce: Shin akwai wani mutumin da zai kawo mana labarin waɗannan mutanen, Allah ya sa ya kasance tare da ni a Ranar Ƙiyama? Muka yi shiru, babu wanda ya amsa. Sai ya ce: Tashi kai Hudhaifa, ka kawo mana labarin waɗannan mutanen. Da ya kira ni da sunana, ban sami mafita sai in tashi. Ya ce: Je ka kawo min labarin mutanen, kuma kada ka haifar musu da fushi a kansa. Lokacin da na baro wurinsa, na ji kamar ina tafiya a cikin hamami (wurin wanka mai zafi) saboda zafi, har na je wurinsu. Na ga Abu Sufyan yana dumama bayansa da wuta. Na sanya kibiya a tsakiyar bakana ina son in harbe shi, amma na tuna maganar Manzon Allah ﷺ: Kada ka haifar musu da fushi a kansa. Da na harbe shi, da na same shi. Na dawo ina tafiya kamar ina cikin hamami. Lokacin da na zo wurinsa na ba shi labarin mutanen, bayan na gama, sanyi ya sake kamawa. Manzon Allah ﷺ ya rufe ni da ragowar abayarsa wadda yake amfani da ita wajen rufe kansa yayin salla. Na ci gaba da barci har safe. Da safe ya yi, ya ce: Tashi kai mai barci mai nauyi.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Hudhaifa ya yi wa Annabi ﷺ biyayya kuma ya dawo da labari a cikin yanayi mai tsanani.
Lamarin ya faru ne a daren Yaƙin Haƙaƙƙiya, lokacin da iska mai ƙarfi da tsananin sanyi suka addabi Musulmi. Annabi ﷺ ya nemi wanda zai leƙa sansanin abokan gaba, kuma ya zaɓi Hudhaifa ibn al-Yaman da kansa.
Ƙungiyoyin haɗaka: haɗin gwiwar ƙabilun abokan gaba waɗanda suka kewaye Madina a lokacin Yaƙin Haƙaƙƙiya.
Tattara bayanai game da wurin da kuma halin abokin gaba.
Babban alkyabba ko mayafi da aka ba Hudhaifa domin ya kāre kansa daga sanyi.
Malaman farko, ciki har da an-Nawawi, sun nuna cewa biyayyar Hudhaifa ta ƙunshi aiwatar da umarnin ba tare da tsokanar abokan gaba ba, ko da kuwa ya ga damar cutar da Abu Sufyan. Labarin yana nuna cewa ƙoƙari na gaskiya ba alfahari da yawan magana ba ne, sai dai cika amanar da aka ɗora maka cikin haƙuri da ladabi. Ladan da Annabi ﷺ ya ambata yana jaddada falalar hidima da kasancewa mai aminci ga jagorancinsa.
- Ka maye gurbin alfahari da ayyukan da za a iya dogaro da su, kuma ka cika ayyukan da ka ɗauki alhakin su.
- Ka bi umarni bayyanannu da kyau, ko da kana ganin wata hanya dabam ta fi jan hankali.
- Ka tallafa wa masu buƙata da kulawa ta aikace, kamar yadda Annabi ﷺ ya kāre Hudhaifa daga sanyi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.