Sahih Muslim, hadisi na 7355
An rawaito daga Abdullah ibn Umar. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abdullah ibn Umar
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنِي ابْنُ، وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ انْطَلَقَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدَهُ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قَارَبَ ابْنُ صَيَّادٍ يَوْمَئِذٍ الْحُلُمَ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاِبْنِ صَيَّادٍ " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ . فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَرَفَضَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَبِرُسُلِهِ " . ثُمَّ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَاذَا تَرَى " . قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خُلِّطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ " . ثُمَّ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا " . فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ " هُوَ الدُّخُّ " . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ " . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ذَرْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ " . وَقَالَ سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ انْطَلَقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ الأَنْصَارِيُّ إِلَى النَّخْلِ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ حَتَّى إِذَا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّخْلَ طَفِقَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ وَهُوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنِ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ ابْنُ صَيَّادٍ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشٍ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا زَمْزَمَةٌ فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ فَقَالَتْ لاِبْنِ صَيَّادٍ يَا صَافِ - وَهُوَ اسْمُ ابْنِ صَيَّادٍ - هَذَا مُحَمَّدٌ . فَثَارَ ابْنُ صَيَّادٍ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ " . قَالَ سَالِمٌ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ ذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ " إِنِّي لأُنْذِرُكُمُوهُ مَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ وَلَكِنْ أَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ تَعَلَّمُوا أَنَّهُ أَعْوَرُ وَأَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَيْسَ بِأَعْوَرَ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيُّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَوْمَ حَذَّرَ النَّاسَ الدَّجَّالَ " إِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ مَنْ كَرِهَ عَمَلَهُ أَوْ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ " . وَقَالَ " تَعَلَّمُوا أَنَّهُ لَنْ يَرَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى يَمُوتَ " .
Harmala bn Yahya bn Abdullah bn Harmala bn Imran At-Tujibi ya ba mu labari, Ibn Wahb ya sanar da shi, Yunus ya sanar da shi, daga Ibn Shihab, daga Salim bn Abdullah, wanda ya sanar da shi cewa Abdullah bn Umar ya sanar da shi cewa Umar bn Al-Khattab ya tafi tare da Manzon Allah ﷺ a cikin wata ƙungiya zuwa ga Ibn Sayyad, har sai da suka same shi yana wasa da yara kusa da katangar Bani Maghala. A wannan lokacin Ibn Sayyad ya kusa balaga, amma bai gane ba har sai da Manzon Allah ﷺ ya daki bayansa da hannunsa. Sa'an nan Manzon Allah ﷺ ya ce wa Ibn Sayyad:
"Shin ka tabbatar da cewa ni Manzon Allah ne?" Ibn Sayyad ya kalleshi ya ce: "Na tabbatar da cewa kai Manzon marasa ilimin rubutu ne." Sai Ibn Sayyad ya ce wa Manzon Allah ﷺ: "Shin ka tabbatar da cewa ni Manzon Allah ne?" Manzon Allah ﷺ ya ƙi hakan ya ce: "Na yi imani da Allah da Manzunninsa." Daga nan Manzon Allah ﷺ ya ce masa: "Me kake gani?" Ibn Sayyad ya ce: "Abu mai gaskiya da na ƙarya suna zuwana." Manzon Allah ﷺ ya ce masa: "An rikitar maka da al'amari." Sannan Manzon Allah ﷺ ya ce masa: "Lallai na ɓoye maka wani sirri." Ibn Sayyad ya ce: "Shi ne Dukhu (hayaki)." Manzon Allah ﷺ ya ce masa: "Ka yi hasara! Ba za ka taɓa wuce matsayinka ba." Sai Umar bn Al-Khattab ya ce: "Ya Manzon Allah, bar in yanke wuyansa." Manzon Allah ﷺ ya ce masa: "Idan shine (Dajjal), ba za ka iya rinjayarsa ba; idan kuma ba shine ba, to babu wani amfani a gare ka wajen kashe shi." Salim bn Abdullah ya ce: Na ji Abdullah bn Umar yana cewa: Bayan haka, Manzon Allah ﷺ da Ubayy bn Ka'b Al-Ansari sun tafi zuwa ga dabino inda Ibn Sayyad yake. Lokacin da Manzon Allah ﷺ ya shiga cikin dabino, ya riƙa ɓuya a bayan itacen dabino, yana son jin wani abu daga Ibn Sayyad kafin Ibn Sayyad ya gan shi. Amma Manzon Allah ﷺ ya gan shi yana kwance a kan gadonsa, lulluɓe da bargo, ana jin ƙara daga cikinsa. Uwar Ibn Sayyad ta gan Manzon Allah ﷺ yana ɓuya a bayan itacen dabino, sai ta ce wa ɗanta: "Ya Saf – wanda shine sunan Ibn Sayyad – ga Muhammad nan." Sai Ibn Sayyad ya tsaya tsaye. Manzon Allah ﷺ ya ce: "Da ta bar shi, da ya bayyana komai." Salim ya ce: Abdullah bn Umar ya ce: Manzon Allah ﷺ ya tsaya a cikin mutane, ya yabi Allah da yabin da Ya cancanta, sannan ya ambaci Dajjal ya ce: "Ina gargadarku game da shi. Babu wani Annabi sai dai ya gargadi al'ummarsa game da shi. Lallai Nuhu ya gargadi al'ummarsa, amma zan faɗa muku wata magana da babu wani Annabi da ya faɗa wa al'ummarsa. Ku sani cewa shi (Dajjal) makaho ne mai ido ɗaya, kuma Allah Mai Albarka da Daraja ba makaho bane." Ibn Shihab ya ce: Umar bn Thabit Al-Ansari ya sanar da ni cewa wasu daga cikin Sahabbai Manzon Allah ﷺ sun sanar da shi cewa ranar da Manzon Allah ﷺ ya gargadi mutane game da Dajjal, ya ce: "Lallai an rubuta 'Kafir' a tsakanin idanunsa biyu, wanda duk wanda ya ƙi aikinsa zai karanta, ko kuma duk wani Mu'mini zai iya karantawa." Kuma ya ce: "Ku sani cewa babu ɗayanku da zai gan Ubangijinsa Mai Daraja da Girma har sai ya mutu."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya yi gargaɗi game da Dajjal, ya kuma koyar da gane alamominsa.
Umar ibn al-Khattab ya tafi tare da Annabi ﷺ da wasu sahabbai zuwa wurin Ibn Sayyad. A lokacin wannan ganawa, Annabi ﷺ ya gargaɗi mutane game da Dajjal.
Wani saurayi da ya yi wa Annabi ﷺ tambayoyi, kuma mutane suna zargin ko yana da alaƙa da Dajjal.
Babban mayaudari da zai bayyana kafin Sa’ar Ƙiyama, ya kuma jarrabi mutane da yaudara.
Kalmar Larabci mai ma’anar kafiri; bisa ga ruwayar, an rubuta wannan kalma tsakanin idanun Dajjal.
Malaman addini kamar Imam an-Nawawi sun fahimci daga wannan ruwaya cewa Dajjal jarrabawa ce ta gaske da za ta faru, kuma ya kamata Musulmi su koyi gargaɗin Annabi ﷺ game da shi. Nakason jikinsa da alamar da ke tsakanin idanunsa suna nuna cewa ba zai iya zama abin bautawa ba: Allah Maɗaukaki ya tsarkaka daga kowane aibi. Ganawar da Ibn Sayyaad kuma tana koyar da cewa zato ba hujja ba ne ta yin amfani da ƙarfi; Annabi ﷺ ya hana Umar kashe shi. Wannan ba wata doka ce ta musamman ta mazhabar fikihu ba, sai dai jagorancin Annabta na bin hujja da adalci.
- Koyi gargaɗin Annabi ﷺ ingantattu game da Dajjal, kuma ka riƙe ingantacciyar aqida.
- Kada ka zargi ko hukunta kowa bisa zato kawai; ka bi adalci da tabbatacciyar hujja.
- Ka sani cewa babu mayaudari da zai zama abin bautawa: Allah cikakke ne, kuma ya tsarkaka daga kowane aibi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.