Sunan an-Nasa'i, hadisi na 314
An rawaito daga Ammar ibn Yasir. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Ammar ibn Yasir
Riwayar
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عَمَّارٍ، قَالَ عَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأُولاَتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ زَوْجَتُهُ فَانْقَطَعَ عِقْدُهَا مِنْ جَزْعِ ظِفَارِ فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ رُخْصَةَ التَّيَمُّمِ بِالصَّعِيدِ قَالَ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمُ الأَرْضَ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَنْفُضُوا مِنَ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الآبَاطِ .
Muhammad bin Yahya bin Abdullah ya ba mu labari, ya ce: Yaqub bin Ibrahim ya ba mu labari, ya ce: Mahaifina ya ba ni labari, daga Salih, daga Ibn Shihab, ya ce: Ubaydullah bin Abdullah bin Uthbah ya ba ni labari, daga Ibn Abbas, daga Ammar, ya ce: Manzon Allah ﷺ ya sauka don hutawa a karshen dare a Uwlat Al-Jaish tare da matarsa Aishah. Sai kungiyar ta katse ta fado, mutane suka tsaya suna neman kungiyar har wayewar gari ta fito alhali babu ruwa a wurinsu. Abu Bakr ya yi fushi da ita ya ce: 'Kin tsayar da mutane alhali ba su da ruwa.' Sai Allah Mai Daraja da Girma Ya sauko da izinin Tayammum da kasa mai tsabta. Daga nan Musulmai suka tashi tare da Manzon Allah ﷺ suka buga hannayensu a kasa, sannan suka dauke hannayensu ba tare da suka girgiza su don cire kura ba, sai suka goge fuskokinsu da hannayensu har zuwa kafadu, da kuma cikin hannayensu har zuwa gabansu.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Da aka rasa ruwa, an halatta tayammum a matsayin hanyar tsarkakewa.
A lokacin tafiya, abin wuyan A’isha ﷺ ya tsinke, kuma nemansa ya sa ƙungiyar ta tsaya. Da gari ya waye babu ruwa, sai aka saukar da izinin yin tayammum.
Tsarkakewar ibada ta amfani da ƙasa mai tsarki idan babu ruwa ko ba za a iya amfani da shi ba.
Ƙasa ko ƙura da ta dace da tayammum.
Lu’ulu’u daga Yaman da aka yi abin wuyan A’isha da su.
Malaman addini sun fahimci daga wannan cewa tayammum madadi ne da Allah Ya halatta maimakon alwala idan babu ruwa. Ruwayar ta bayyana shafar fuska da hannaye har zuwa hammata; wasu ruwayoyi sahihai da bayanan fikihu na mazhabobi kuma sun yi bayani kan yadda ake yin sa da iyakokinsa. Mazhabobin Sunna guda huɗu sun bambanta a wasu ƙananan bayanai, ciki har da ɓangaren hannayen da ake shafawa da yadda ake yin tayammum.
- Idan ruwa ya ƙare, ka koyi yadda ake yin tayammum bisa ingantattun jagororin addini.
- Kada ka wahalar da mutane ba tare da bukata ba idan suna da ingantacciyar buƙata ta addini.
- Ka tattauna saɓanin ra’ayi kan ainihin yadda ake yin sa tare da sanin mazhabar da aka amince da ita da kake bi.
Wannan ruwaya sahih ce, kuma ita ma tana magana kan tsarkakewa da ƙasa, don haka tana taimakawa wajen kwatanta yadda ake aiwatar da ita a ibada.
Sunan an-Nasa'i · #315 (Sahih)Wannan ruwaya sahih ce, tana magana kan wannan batu kuma tana ƙara bayani game da tayammum.
Sunan an-Nasa'i · #316 (Sahih)Wannan ruwaya ta ambaci tambaya game da rashin ruwa kuma tana da alaƙa da tattaunawar izinin tayammum.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.