Sunan an-Nasa'i, hadisi na 3280
An rawaito daga Sahl ibn Sa'd. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Sahl ibn Sa'd
Riwayar
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، يَقُولُ إِنِّي لَفِي الْقَوْمِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَأْ فِيهَا رَأْيَكَ . فَسَكَتَ فَلَمْ يُجِبْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ ثُمَّ قَامَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَأْ فِيهَا رَأْيَكَ . فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " هَلْ مَعَكَ شَىْءٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " اذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ " . فَذَهَبَ فَطَلَبَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَمْ أَجِدْ شَيْئًا وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ . قَالَ " هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ " . قَالَ نَعَمْ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا . قَالَ " قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " .
Muhammad bin Mansur ya ba mu labari, daga wajen Sufyan, ya ce: Na ji Abu Hazim yana cewa: Na ji Sahl bin Sa'd yana cewa:
"Ina cikin mutanen da ke tare da Annabi ﷺ lokacin da wata mata ta tsaya ta ce: 'Ya Manzon Allah, ita ta bai wa kanta gare ka don ka aure ta, sai ka duba ra'ayinka game da ita.' Sai Annabi ﷺ ya yi shiru, bai amsa mata da komai ba. Sannan ta sake tsayawa ta ce: 'Ya Manzon Allah, ita ta bai wa kanta gare ka don ka aure ta, sai ka duba ra'ayinka game da ita.' Sai wani namiji ya tsaya ya ce: 'Aure ni da ita, Ya Manzon Allah!' Annabi ﷺ ya ce: 'Shin kana da wani abu?' Ya ce: 'A'a.' Ya ce: 'Tafi ka nema, ko da zobe na ƙarfe ne.' Sai ya tafi ya nema, sannan ya dawo ya ce: 'Ban samu komai ba, har ma da zobe na ƙarfe.' Ya ce: 'Shin kana da wani abu na Alkur'ani da ka haddace?' Ya ce: 'Ee, ina da Surah hebla da Surah hebla.' Ya ce: 'Na auri ka da ita bisa ga abin da ka haddace na Alkur'ani.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Sadaki mai sauƙi na iya kasancewa abin da ango ya sani daga Alƙur’ani.
Kyautar aure da ango yake da alhakin bai wa amarya.
Miƙa kanta a matsayin abokiyar aure; Annabi ﷺ bai karɓi wannan miƙa kai ba a wannan lamari.
A nan an sanya ilimin Alƙur’ani a matsayin sadaki.
Malamai sun fahimci daga wannan riwaya cewa sadaki ba sai ya kasance mai yawa ko tsada ba, kuma kyautar da ba kuɗi ba ma tana iya wadatarwa idan tana da ƙimar da aka amince da ita. Da farko Annabi ﷺ ya sa mutumin ya nemi wani abu na zahiri, har da zoben ƙarfe, sannan ya sanya ilimin Alƙur’ani a matsayin sadaki. Mazhabobin fikihu suna tattauna yadda ya kamata a tsara wannan kyauta; wannan riwaya ba izini ba ce ta barin sadaki ba tare da yarjejeniya bayyananniya ko yardar juna ba.
- Ku tattauna a sarari kafin aure sadakin da amarya za ta karɓa, kuma ku rubuta yarjejeniyar da kulawa.
- Ku sanya sadaki a matakin da za a iya biya; ƙimarsa ba ta dogara da kuɗi mai yawa fiye da kima ba.
- Ku sanya ilimi ko ƙoƙarin addini a matsayin sadaki ne kawai idan ɓangarorin biyu sun amince a sarari.
Wannan wata riwaya da aka ruwaito daga Sahl ibn Sa‘d ma tana bayyana neman sadaki da kyautar auren ƙarshe bisa karatun Alƙur’ani.
Sunan an-Nasa'i · #3278 (Sahih)Wannan riwaya sahih tana cikin littafin aure ɗaya, kuma tana ƙarin bayani kan yadda ake kula da kyautar aure.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.