Sunan an-Nasa'i, hadisi na 3982
An rawaito daga Aws. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aws
Riwayar
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَوْسًا، يَقُولُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَفْدِ ثَقِيفٍ فَكُنْتُ مَعَهُ فِي قُبَّةٍ فَنَامَ مَنْ كَانَ فِي الْقُبَّةِ غَيْرِي وَغَيْرُهُ فَجَاءَ رَجُلٌ فَسَارَّهُ فَقَالَ " اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ " . فَقَالَ " أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . قَالَ يَشْهَدُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ذَرْهُ " . ثُمَّ قَالَ " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا حَرُمَتْ دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا " . قَالَ مُحَمَّدٌ فَقُلْتُ لِشُعْبَةَ أَلَيْسَ فِي الْحَدِيثِ " أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . قَالَ أَظُنُّهَا مَعَهَا وَلاَ أَدْرِي .
Muhammad bn Bashshar ya ba mu labari, ya ce: Muhammad ya ba mu labari, ya ce: Shu'bah ya ba mu labari, daga Nu'man bn Salim, ya ce: Na ji Aws yana cewa: 'Na zo wurin Manzon Allah ﷺ tare da tawagar Thaqif, kuma ina tare da shi a cikin tantani. Duk wanda ke cikin tantanin ya yi barci sai ni da shi kadai. Sai wani mutum ya zo ya yi masa magana a asirce, sai ya ce:
"Ka je ka kashe shi." Sannan ya ce: "Ashe bai yi shaidar cewa babu abin bautawa sai Allah kuma ni Manzon Allah ba ne?" Ya ce: Ya yi shaida. Sai Manzon Allah ﷺ ya ce: "Bar shi." Sannan ya ce: "An umurce ni in yakoki mutane har sai sun ce La ilaha illallah. Idan sun faɗi haka, to jinininsu da dukiyoyinsu sun zama haramu (an kare su), sai dai ta hanyar hakki." Muhammad ya ce: Na ce wa Shu'bah: "Shin a cikin Hadisin babu maganar 'Ashe bai yi shaidar cewa babu abin bautawa sai Allah kuma ni Manzon Allah ba ne'?" Ya ce: "Ina tsammanin duka biyun suna ciki, amma ban sani ba."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Wanda ya furta kalmar shahada yana da kariya ga jininsa da dukiyarsa.
Aws ya ruwaito cewa ya ziyarci Manzon Allah ﷺ a matsayin ɗaya daga cikin tawagar Thaqif. Suna cikin wani tanti sai aka sanar da shi game da wani mutum da ya furta shahada; Manzon Allah ﷺ ya umurci a bar mutumin shi kaɗai.
Wata ƙabilar Larabawa ce wadda wata tawaga daga cikinta ta ziyarci Manzon Allah ﷺ.
Shaidar cewa babu abin bautawa da gaskiya sai Allah, kuma Muhammad ﷺ Manzon Allah ne.
Yana nuni da keɓantattun yanayi da ake tantancewa bisa ingantattun ƙa'idojin Musulunci da ikon hukuma mai alhaki.
Malamai sun fahimci daga wannan riwaya cewa shahada tana kare jinin mutum da dukiyarsa, kuma bai kamata a kashe mutane ko a kwace musu dukiya bisa zato kawai ba. Maganar yaƙi ba ta ba wa daidaikun mutane izinin yin amfani da ƙarfi: aiwatar da keɓantattun hukuncin shari'a yana hannun hukuma mai iko, kuma yana buƙatar hujja da bin hanyoyin adalci. Mazhabobin Ahlus-Sunna guda huɗu sun amince da wannan kariya, kuma suna duba keɓantattun yanayi a cikin tsarin shari'ar Musulunci, ba a matsayin izinin ɗaukar doka a hannu ba.
- Kada ka zargi kowa bisa jita-jita; ka kare rai da dukiya har sai an tabbatar da sahihiyar hujja ta shari'a.
- Ka bar tashin hankali da hukunci ga hukumomin da suka dace, kada ka ɗauki doka a hannunka.
- Ka ɗauki shahada a matsayin babban haƙƙi na samun aminci da girmamawa.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.