Sunan an-Nasa'i, hadisi na 4757
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Anas ibn Malik
Riwayar
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَسَرَتِ الرُّبَيِّعُ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ فَطَلَبُوا إِلَيْهِمُ الْعَفْوَ فَأَبَوْا فَعُرِضَ عَلَيْهِمُ الأَرْشُ فَأَبَوْا فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِالْقِصَاصِ . قَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُكْسَرُ ثَنِيَّةُ الرُّبَيِّعِ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ . قَالَ " يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ " . فَرَضِيَ الْقَوْمُ وَعَفَوْا فَقَالَ " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ " .
Muhammad bin Al-Muthanna ya ba mu labari, ya ce: Khalid ya ba mu labari, ya ce: Humaid ya ba mu labari, daga Anas, ya ce: Wata mata mai suna Ar-Rubayyi' ta karya hakorin gaban wata yarinya. Sai suka nemi afuwa daga dangin yarinyar, amma suka ƙi. Suka yi musu tayin diyya (Arsh), suka sake ƙi. Daga nan suka je wurin Annabi ﷺ, sai ya umarta da aiwatar da qisas (ramuwar gayya). Anas bin An-Nadr ya ce:
"Ya Rasūlullāh! Shin za a karya hakorin Ar-Rubayyi'? A'a, wallahi wanda ya aiko ka da gaskiya, ba za a karya ba!" Annabi ﷺ ya ce: "Ya Anas, littafin Allah shi ne qisas." Sai mutanen suka yarda kuma suka yi afuwa. Annabi ﷺ ya ce: "Lallai a cikin bayin Allah akwai waɗanda idan suka yi rantsuwa da Allah, zai tabbatar musu da ita."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Qisas ƙa’ida ce ta adalci, amma wanda aka zalunta zai iya yafewa.
Ar-Rubayyiʿ ta karya haƙorin gaban wata yarinya. Bayan iyalinta sun fara ƙin afuwa da diyya, sai suka roƙi Annabi ﷺ ya yanke hukunci. Anas ibn an-Nadr ya yi magana kan ƙin ramuwar gayya, daga baya kuma iyalin suka yi afuwa.
Ramuwar hukunci ta shari’a kan raunin jiki, bisa ƙa’idojin shari’ar Musulunci.
Diyya ta kuɗi da aka ƙayyade ga wasu nau’o’in raunin jiki.
Kalama ce mai nauyi da mutum ke furta wa, yana kira ga Allah a matsayin Shaida.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa qisas ƙa’ida ce ta shari’a mai adalci idan an yi rauni da gangan, amma masu haƙƙi na iya yin afuwa ko karɓar diyya. Maganar Anas ibn an-Nadr ba ta soke haƙƙin qisas ba; iyalin ne suka zaɓi afuwa a ƙarshe. Maganar ƙarshe tana yabon bayin da Allah ke cika rantsuwoyinsu na gaskiya, amma wannan ba izini ba ne na yin rantsuwa da wasa.
- A bar rikice-rikicen da suka shafi raunin jiki ga kotunan da suka cancanta, kada mutum ya ɗauki fansa da kansa.
- Wanda yake da haƙƙin ramuwar hukunci zai iya, bayan yin tunani sosai, yin afuwa ko karɓar diyya.
- A yi magana da tabbaci game da adalci, amma a bar hukunci na ƙarshe ga Allah da alƙalin da ya cancanta.
Wannan sahihiyar riwayar Anas ita ma tana magana kan raunin haƙorin gaba da zaɓi tsakanin ramuwar hukunci da afuwa.
Sunan an-Nasa'i · #4756 (Sahih)Wannan sahihiyar riwaya ta ambaci cewa Anas ya yi magana game da innarsa, kuma tana ƙara bayani game da batun haƙorin gaban da ya karye.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.