Sunan an-Nasa'i, hadisi na 4879
An rawaito daga Safwan ibn Umayyah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga an‑Nasa'i har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Abdullah ibn Ahmad ibn Muhammad ibn Hanbalya ruwaito wa an‑Nasa'iعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ
- 2Mahaifinsa, Ahmadأَبِي
- 3Muhammad ibn Ja'farمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ
- 4Sa'idسَعِيدٌ
- 5Qatadaقَتَادَةَ
- 6Ataعَطَاءٍ
- 7Tariq ibn Muraqqa'طَارِقِ بْنِ مُرَقَّعٍ
- 8Safwan ibn Umayyaصَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ
- 9Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin.
Riwayar
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ مُرَقَّعٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ رَجُلاً، سَرَقَ بُرْدَةً فَرَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ تَجَاوَزْتُ عَنْهُ . قَالَ " فَلَوْلاَ كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ يَا أَبَا وَهْبٍ " . فَقَطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Abdullahi bin Ahmad bin Muhammad bin Hanbal ya ba ni labari, ya ce: Mahaifina ya yi mana hadisi, ya ce: Muhammad bin Ja'far ya yi mana hadisi, ya ce: Sa'id ya yi mana hadisi, daga Qatadah, daga Ata', daga Tariq bin Muraqqa', daga Safwan bin Umayyah, cewa wani mutum ya sace Burdarsa (wani irin tufafi), sai ya kai shi ga Annabi ﷺ, shi kuma ya umarci a yanke hannunsa. Safwan ya ce: 'Ya Rasulan Allah, na gafarta masa.' Sai Annabin ﷺ ya ce: 'Da ka yi hakan kafin ka kawo mini shi, ya Abu Wahb!' Daga nan sai Rasulan Allah ﷺ ya umurci a yanke hannun mutumin.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Idan an kai ƙarar sata gaban alƙali, ana yanke hukunci a kanta bisa doka.
Wani mutum ya saci alkyabbar Safwan ibn Umayyah. Safwan ya kai shi wurin Annabi ﷺ, sannan ya so ya yafe masa, amma a lokacin an riga an kai batun gaban hukumar shari’a mai ikon sauraron ƙara.
Alkyabba ko babbar riga da ake lulluɓa wa jiki.
Barin wani haƙƙi ko hukuncin kai, cikin iyakokin da shari’ar Musulunci ta yarda da su.
Hukuncin hadd da aka wajabta kan sata; alƙali mai iko ne kaɗai zai iya yanke shi, bayan an cika dukkan sharuɗɗa.
Malaman farko sun fahimci daga wannan riwaya cewa wanda aka zalunta zai iya yafe wa ɓarawo kafin a kai ƙara gaban alƙali. Da zarar batun ya isa ga hukumar shari’a kuma hujja ta tabbata, mutum ba ya da ikon yafe hukuncin hadd na kansa. Mazhabobin Ahlus-Sunna guda huɗu sun jaddada cewa hukuncin nan sai hukuma mai iko ce kaɗai za ta aiwatar da shi, bayan an cika tsauraran sharuɗɗa; mutane ba su halatta su aiwatar da shi da kansu ba. Labarin ya kuma nuna cewa bai kamata a maye gurbin adalci da shiga tsakani marar dacewa ba bayan an shigar da ƙara a hukumance.
- Ku warware saɓanin dukiya da wuri kuma cikin adalci kafin ya kai gaban alƙali mai iko.
- Ku bar hukunta masu laifi ga hukumomin shari’a masu iko kawai; kada ku taɓa ɗaukar doka a hannunku.
- Ku haɗa tausayi da adalci, kuma ku mutunta ƙa’idojin da aka shimfiɗa.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.