Sunan an-Nasa'i, hadisi na 595
An rawaito daga Abdullah ibn Umar. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abdullah ibn Umar
Riwayar
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ يُرِيدُ أَرْضًا لَهُ فَأَتَاهُ آتٍ فَقَالَ إِنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ لَمَا بِهَا فَانْظُرْ أَنْ تُدْرِكَهَا . فَخَرَجَ مُسْرِعًا وَمَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُسَايِرُهُ وَغَابَتِ الشَّمْسُ فَلَمْ يُصَلِّ الصَّلاَةَ وَكَانَ عَهْدِي بِهِ وَهُوَ يُحَافِظُ عَلَى الصَّلاَةِ فَلَمَّا أَبْطَأَ قُلْتُ الصَّلاَةَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ . فَالْتَفَتَ إِلَىَّ وَمَضَى حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ الشَّفَقِ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَقَامَ الْعِشَاءَ وَقَدْ تَوَارَى الشَّفَقُ فَصَلَّى بِنَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ السَّيْرُ صَنَعَ هَكَذَا .
Mahmud bin Khalid ya ba mu labari, ya ce: Al-Walid ya ba mu labari, ya ce: Ibn Jabir ya ba mu labari, ya ce: Nafi' ya ba ni labari, ya ce: Na fita tare da Abdullah bin Umar a wata tafiya zuwa filinsa. Sai wani ya zo masa ya ce: 'Safiyyah bint Abi Ubaid tana ciwo, don haka yi kokarin kai gare ta kafin lokaci ya wuce.' Sai ya fita da sauri, tare da wani mutumi daga cikin Quraish yana tafiyar tare da shi. Rana ta fadi amma bai yi salla ba, duk da cewa na san shi mai kula sosai ne da yin salla a lokacinta. Lokacin da ya rage gudu, na ce: 'Sallar, Allah Ya ji maka rahama.' Sai ya juya zuwa gare ni amma ya ci gaba da tafiya har sai hasken magariba ya kusa bacewa. Sai ya sauka ya yi sallar Magariba, sannan ya kafa Isha'a lokacin da hasken magariba ya bace gaba daya, sai ya jagorance mu a salla. Bayan haka ya fuskance mu ya ce: 'Idan Manzon Allah ﷺ yana da gaggawar tafiya, haka yake yi.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
A lokacin tafiya, Ibn Umar ya haɗa Maghrib da Isha ta hanyar jinkirta Isha.
Ibn Umar yana kan hanya zuwa ƙasarsa lokacin da ya ji cewa Safiyyah bint Abi Ubaid ba ta da lafiya, sai ya yi gaggawar isa gare ta.
Sallar farilla da ake yi bayan faɗuwar rana.
Sallar farilla ta dare; lokacinta yana farawa bayan dusar magariba ta gushe.
Kiran da ake yi kai tsaye kafin fara sallar jam'i.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa matafiyi zai iya haɗa Maghrib da Isha idan tafiya ta jawo gaggawa ko wahala. Ibn Umar ya jinkirta Maghrib har sai dusar magariba ta kusa gushewa, sannan ya yi Isha; hakan ya nuna cewa ana iya haɗa salloli ta hanyar jinkirta sallar farko. Mazhabobi sun bambanta game da takamaiman sharuɗɗan haɗa salloli a tafiya. Wannan riwaya hujja ce ga rangwamen tafiya da aka amince da shi, ba hujja ba ce ta jinkirta salloli ba tare da ingantaccen dalili ba.
- Matafiyi da ya fuskanci gaggawa ta gaske zai iya amfani da rangwamen da aka amince da shi na haɗa salloli, bisa ƙa'idojin da suka dace.
- Kada a jinkirta salloli don sauƙin kai kawai; Ibn Umar ya yi hakan ne a wani takamaiman yanayin tafiya, yana bin aikace-aikacen Annabi ﷺ.
- Kafin tafiya, ka koyi yadda mazhabarka ta bayyana sharuɗɗan haɗa salloli.
Wannan riwaya sahih ce kuma tana magana kan haɗa salloli a tafiya, tana taimakawa wajen fahimtar rangwamen tafiya a mahallinsa.
Sunan an-Nasa'i · #596 (Sahih)Wannan riwaya tana bayyana Ibn Umar a lokacin dawowa daga tafiya, kuma tana da alaƙa da yadda ya yi sallah a tafiyar da aka ambata a nan.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.