Sunan an-Nasa'i, hadisi na 702
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Anas ibn Malik
Riwayar
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ فِي عُرْضِ الْمَدِينَةِ فِي حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ - رضى الله عنه - رَدِيفُهُ وَمَلأٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ فَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ ثُمَّ أُمِرَ بِالْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا فَقَالَ " يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا " . قَالُوا وَاللَّهُ لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ أَنَسٌ وَكَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَكَانَتْ فِيهِ خَرِبٌ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَتْ وَبِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَةِ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَةَ
Anas bin Malik ya ce:
"Lokacin da Manzon Allah ﷺ ya zo Madinah, ya sauka a bangaren sama na Madinah a wurin wani kabila da ake kira Banu Amr bin Awf, kuma ya zauna tare da su tsawon dare goma sha huɗu. Sa'an nan ya aika zuwa ga manyan Banu An-Najjar, suka zo sun ɗauki takobbansu a gefensu. Kamar yana ganin Manzon Allah ﷺ a kan rakarsa tare da Abu Bakr a bayansa, yayin da manyan Banu An-Najjar suka kewaye shi, har sai da ya sauka a filin gidan Abu Ayyub. Annabi ﷺ yana sallah a duk inda lokacin sallah ya same shi, har ma a cikin rumfunan tumaki. Daga nan ya ba da umarnin a gina Masallaci. Ya aika zuwa ga manyan Banu An-Najjar, lokacin da suka zo, ya ce: 'Ya Banu An-Najjar, ku ba ni farashin wannan lambunanku.' Suka ce: 'Wallahi, ba za mu nemi farashinsa ba sai daga Allah.'" Anas ya ce: "A cikin wannan lambun akwai kaburburan mushrikai, rugujewar gine-gine, da dabino. Manzon Allah ﷺ ya ba da umarnin a tono kaburburan mushrikai, a daidaita rugujewar, kuma a yanke dabino. An jera gangarorin itatuwan don su zama bango mai fuskantar Kibla. An sanya duwatsu a matsayin ginshiƙai a gefunan ƙofar. Sun fara ɗaukar duwatsun suna waƙa, kuma Manzon Allah ﷺ yana tare da su yayin da suke cewa: 'Ya Allah! Babu alheri sai alherar Lahira. Ka bai wa Ansar da Muhajirina nasara.'"
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya gina masallaci tare da al’umma, yana neman lada daga Allah.
Bayan isowarsa Madina, Annabi ﷺ ya zauna dare goma sha huɗu a wurin Banu Amr ibn Awf. Daga nan aka fara gina masallaci a wani fili na Banu an-Najjar.
Wata ƙabila ce ta Madina wadda ta tarbi Annabi ﷺ lokacin da ya iso.
Ansar su ne musulman Madina da suka taimaka; Muhajirun kuwa su ne musulman da suka yi hijira daga Makka.
Hanyar da musulmai suke fuskanta yayin salla.
Malamai sun fahimci daga wannan riwaya cewa ana iya gina masallatai da kyakkyawar niyya da ƙoƙarin al’umma. Shirye-shiryen Banu an-Najjar na neman lada daga Allah yana nuna darajar karamci, yayin da sa hannun Annabi ﷺ ya zama misali na tawali’u da haɗin gwiwa. Ana iya yin salla a wuri mai dacewa kuma mai tsarki idan lokacin salla ya shiga.
- Bayar da lokaci, dukiya ko ƙwarewa ga masallaci ko wani aiki da ke amfanar al’umma.
- Lokacin yin sadaka, ka nemi ladan Allah da ikhlasi, ba neman yabo ko matsayi ba.
- Ka shiga ayyukan al’umma masu amfani da kanka, ko da kana da matsayi na jagoranci.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.