Sunan Abi Dawud, hedîsa 1007
Abu Rimthah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Rimthah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ شُعْبَةَ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ خَلِيفَةَ، عَنِ الأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ صَلَّى بِنَا إِمَامٌ لَنَا يُكْنَى أَبَا رِمْثَةَ فَقَالَ صَلَّيْتُ هَذِهِ الصَّلاَةَ - أَوْ مِثْلَ هَذِهِ الصَّلاَةِ - مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَقُومَانِ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ عَنْ يَمِينِهِ وَكَانَ رَجُلٌ قَدْ شَهِدَ التَّكْبِيرَةَ الأُولَى مِنَ الصَّلاَةِ فَصَلَّى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ سَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ حَتَّى رَأَيْنَا بَيَاضَ خَدَّيْهِ ثُمَّ انْفَتَلَ كَانْفِتَالِ أَبِي رِمْثَةَ - يَعْنِي نَفْسَهُ - فَقَامَ الرَّجُلُ الَّذِي أَدْرَكَ مَعَهُ التَّكْبِيرَةَ الأُولَى مِنَ الصَّلاَةِ يَشْفَعُ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ فَأَخَذَ بِمَنْكِبِهِ فَهَزَّهُ ثُمَّ قَالَ اجْلِسْ فَإِنَّهُ لَمْ يَهْلِكْ أَهْلُ الْكِتَابِ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ صَلَوَاتِهِمْ فَصْلٌ . فَرَفَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَصَرَهُ فَقَالَ " أَصَابَ اللَّهُ بِكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَدْ قِيلَ أَبُو أُمَيَّةَ مَكَانَ أَبِي رِمْثَةَ .
Ezreq ibn Qeys ragihand: Îmamekî me ku kunyeya wî Ebû Rimsa bû, ji me re nimêj kir û got: Min ev nimêj - an jî mîna vê nimêjê - ligel Pêxember ﷺ kiribû. Wî got: Ebû Bekir û Umer di rêza pêşîn de li milê wî yê rastê disekiniyan û mêrek hebû ku di tekbîra yekem a nimêjê de amade bûbû. Pêxemberê Xwedê ﷺ nimêj kir, paşê selam da milê xwe yê rastê û yê çepê heta ku me spîbûna rûyên wî dît, paşê wekî ku Ebû Rimsa - yanî ew bi xwe - vedigeriya, vegeriya. Ew mêrê ku di tekbîra yekem de ligel wî amade bûbû, rabû da ku şefa'etê bike (nimêjek din bike), lê Umer baz da ser wî, milên wî girtin û hejandin, paşê got: Rûne! Ji ber ku Ehli Kitêb tenê ji ber wê yekê helak bûn ku di navbera nimêjên wan de navber tunebû. Pêxember ﷺ çavên xwe bilind kirin û got:
"Xwedê bi te rast got, ey kurê Xettab!" Ebû Dawûd got: Carinan li şûna Ebû Rimsa, navê Ebû Umeyye tê gotin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Piştî nimêja farzê, berî nimêja ne-mecbûr divê navberekê zelal bê kirin.
Gotina „Allahu ekber“ ku nimêj bi wê dest pê dike.
Silava aştiyê ya dawî ku di dawiya nimêjê de tê gotin.
Navê ku, ji nav kesên din re, Cihû û Xiristiyan jî digire.
Zanayan vê riwayetê di çarçoveya veqetandina pêşniyarkirî ya di navbera nimêja farz û nimêja ne-mecbûr de nîqaş dikin. Zincîra qels vê metnê dike delîlek serbixwe ji bo qedexeyeke mecbûrî na; rêzikên taybet ji riwayetên bihêztir û bingehên hiqûqî yên naskirî tên derxistin. Bi giştî, mezhebên hiqûqî girîngiya cudahiya di navbera nimêjên farz û ne-mecbûr de qebûl dikin; mînak, bi axaftinê, guherandina cihê xwe an jî bi rawestana kurt. Awayê sepandinê yê rast cuda ye.
- Piştî nimêja farzê, berî ku dest bi nimêja ne-mecbûr bikî, rawestanek kurt bike.
- Di mijarên olî de li pey çavkaniyên pêbawer û Sahih bike, û riwayeta qels wekî delîleke mecbûrî ya serbixwe pêşkêş neke.
- Bi baldarî û rêzê kesên din rast bike, heta dema ku dixwazî pratîkekê zelal bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.