Sunan Abi Dawud, hedîsa 2736
Mujammi ibn Jariyah al-Ansari rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Mujammi ibn Jariyah al-Ansari hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُجَمِّعُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَمِّعِ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَعْقُوبَ بْنَ مُجَمِّعٍ، يَذْكُرُ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَمِّهِ، مُجَمِّعِ بْنِ جَارِيَةَ الأَنْصَارِيِّ وَكَانَ أَحَدَ الْقُرَّاءِ الَّذِينَ قَرَءُوا الْقُرْآنَ قَالَ شَهِدْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا انْصَرَفْنَا عَنْهَا إِذَا النَّاسُ يَهُزُّونَ الأَبَاعِرَ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ مَا لِلنَّاسِ قَالُوا أُوحِيَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَخَرَجْنَا مَعَ النَّاسِ نُوجِفُ فَوَجَدْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَاقِفًا عَلَى رَاحِلَتِهِ عِنْدَ كُرَاعِ الْغَمِيمِ فَلَمَّا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ النَّاسُ قَرَأَ عَلَيْهِمْ { إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا } فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَتْحٌ هُوَ قَالَ " نَعَمْ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفَتْحٌ " . فَقُسِّمَتْ خَيْبَرُ عَلَى أَهْلِ الْحُدَيْبِيَةِ فَقَسَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَهْمًا وَكَانَ الْجَيْشُ أَلْفًا وَخَمْسَمِائَةٍ فِيهِمْ ثَلاَثُمِائَةِ فَارِسٍ فَأَعْطَى الْفَارِسَ سَهْمَيْنِ وَأَعْطَى الرَّاجِلَ سَهْمًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ أَبِي مُعَاوِيَةَ أَصَحُّ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ وَأَرَى الْوَهَمَ فِي حَدِيثِ مُجَمِّعٍ أَنَّهُ قَالَ ثَلاَثُمِائَةِ فَارِسٍ وَكَانُوا مِائَتَىْ فَارِسٍ .
Mucemmi' ibn Cariye el-Ensarî ragihand: Ew yek ji qariyên Qur'anê bû û got: Em li Hudeybiyeyê ligel Resûlullah ﷺ amade bûn. Dema em vegeriyan, me dît ku xelk deveyên xwe bi lez diajotin. Xelkê ji hev re digot:
"Çi bi ser van kesan de hatiye?" Gotin: "Wahî li ser Resûlullah ﷺ nazil bûye." Em jî ligel xelkê bi lez çûn û me dît ku Pêxember ﷺ li Kura' el-Xemîm li ser siwarê xwe sekinî ye. Dema xelk li dora wî kom bûn, wî ev ayet xwend: {Bêguman me ji te re fetheke eşkere daye}. Mêrekî pirsî: "Ya Resûlallah! Gelo ev feth e?" Wî ﷺ bersiv da: "Erê, bi wî Zatê ku canê Muhemmed di destê wî de ye, bêguman ev feth e." Paşê Xeyber li ser wan ên ku li Hudeybiyeyê hazir bûbûn hate parvekirin û Resûlullah ﷺ ew kir hejdeh beş. Artêş ji hezar û pênc sed kesan pêk dihat û sê sed siwarî tê de bûn; wî ﷺ ji siwariyan re du par û ji peyayan re parek da. Ebû Dawûd dibêje: Hedîsa Ebû Mu'awiye rasttir e û amel li gorî wê ye. Ez difikirim ku di hedîsa Mucemmi' de şaşî heye, ji ber ku wî gotiye "sê sed siwarî", lêbelê ew tenê du sed siwarî bûn.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ayetên derbarê al-Hudaybiyyah de serkeftinekê pêşbînî dikin.
Cihê ku Pêxember ﷺ û hevalên wî bi Quraysh re peymanek girêdan.
Oazeyek li bakurê Medîneyê ku paşê ji aliyê misilmanan ve hate fetihkirin.
Kesên ku Quran dixwendin û ji ber dikir.
Ayetên sûreya al-Fath peymana al-Hudaybiyyah wek serkeftineke eşkere şîrove dikin, her çend di destpêkê de encam wek serkeftineke leşkerî nedihat xuya kirin. Veguhastin herwiha behsa dabeşkirina talana Khaybarê di navbera beşdarên al-Hudaybiyyah de dike, lê Abu Dawud dibêje ku guhertoya Abu Mu'awiyah bihêztir e û hejmara siwaran a di vê veguhastinê de şaş e. Ji ber vê yekê, qaîdeyên şer'î yên derbarê talana şer de li ser bingeha delîlên pêbawer têne destnîşankirin, ne tenê li ser bingeha vê zincîra lawaz.
- Encamekê tenê li gorî dîtina yekem nirx neke; sebr û peymaneke aştiyane dikarin sûdên mezin bînin.
- Berî ku tu qaîdeyan an encamên qatî li ser veguhastinên olî ava bikî, pêbaweriya wan kontrol bike.
- Xêr û serkeftinan wek diyariyên Allah nas bike û her dem ji Wî re şikir bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.