Sunan Abi Dawud, hedîsa 286
Fatimah bint Abi Hubaysh rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Fatimah bint Abi Hubaysh hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍ، أَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضَةِ فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَمْسِكِي عَنِ الصَّلاَةِ فَإِذَا كَانَ الآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّي فَإِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ " .1 قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ مِنْ كِتَابِهِ هَكَذَا ثُمَّ حَدَّثَنَا بِهِ بَعْدُ حِفْظًا قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ كَانَتْ تُسْتَحَاضُ . فَذَكَرَ مَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَدْ رَوَى أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ قَالَ إِذَا رَأَتِ الدَّمَ الْبَحْرَانِيَّ فَلاَ تُصَلِّي وَإِذَا رَأَتِ الطُّهْرَ وَلَوْ سَاعَةً فَلْتَغْتَسِلْ وَتُصَلِّي .2 وَقَالَ مَكْحُولٌ إِنَّ النِّسَاءَ لاَ تَخْفَى عَلَيْهِنَّ الْحَيْضَةُ إِنَّ دَمَهَا أَسْوَدُ غَلِيظٌ فَإِذَا ذَهَبَ ذَلِكَ وَصَارَتْ صُفْرَةً رَقِيقَةً فَإِنَّهَا مُسْتَحَاضَةٌ فَلْتَغْتَسِلْ وَلْتُصَلِّي .3 قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ إِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ تَرَكَتِ الصَّلاَةَ وَإِذَا أَدْبَرَتِ اغْتَسَلَتْ وَصَلَّتْ .2 وَرَوَى سُمَىٌّ وَغَيْرُهُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ تَجْلِسُ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا .2 وَكَذَلِكَ رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى يُونُسُ عَنِ الْحَسَنِ الْحَائِضُ إِذَا مَدَّ بِهَا الدَّمُ تُمْسِكُ بَعْدَ حَيْضَتِهَا يَوْمًا أَوْ يَوْمَيْنِ فَهِيَ مُسْتَحَاضَةٌ . وَقَالَ التَّيْمِيُّ عَنْ قَتَادَةَ إِذَا زَادَ عَلَى أَيَّامِ حَيْضِهَا خَمْسَةُ أَيَّامٍ فَلْتُصَلِّي . قَالَ التَّيْمِيُّ فَجَعَلْتُ أَنْقُصُ حَتَّى بَلَغْتُ يَوْمَيْنِ فَقَالَ إِذَا كَانَ يَوْمَيْنِ فَهُوَ مِنْ حَيْضِهَا . وَسُئِلَ ابْنُ سِيرِينَ عَنْهُ فَقَالَ النِّسَاءُ أَعْلَمُ بِذَلِكَ .
Urwah kurê Zubeyr ji Fatima keça Ebû Hubeyş ragihandiye ku xwîna wê dida (îstîhade dibû). Pêxember ﷺ jê re got:
"Gava xwîna heyizê be, ew xwîneke reş e ku tê naskirin; gava wisa be, dev ji nimêjê berde. Lê gava xwîneke din be, destnimêjê bistîne û nimêj bike, çimkî ew tenê ji damarekê ye." 1. Ebû Dawud got: Îbn Musesna vê hadîsê ji pirtûka xwe bi riya Îbn Ebî Edî wiha ji me re ragihand. Paşê ji bîra xwe ji me re ragihand: Muhemmed kurê Emr ji Zuhriyê, ew jî ji Urwah, ew jî ji Ayişeyê ragihand ku Fatima îstîhade dibû. Wateya hadîsê wekî hev e. 2. Ebû Dawud got: Enes kurê Sîrîn ji Îbn Ebbas di derbarê jina mustehade de ragihand: Gava xwîna deryayî (tîr) bibîne, bila nimêj neke; gava paqijiyê bibîne, her çend saetekê be jî, bila xwe bişo û nimêj bike. 3. Mekhûl got: Heyiz li ser jinan veşartî nîne; xwîna wê reş û tîr e. Gava ew çû û bû zer û ron, ew mustehade ye; bila xwe bişo û nimêj bike. Ebû Dawud got: Hemmad kurê Zeyd ji Yehya kurê Seîd, ew jî ji Qe'qa' kurê Hekîm, ew jî ji Seîd kurê Museyyeb di derbarê mustehadeyê de ragihand: Gava heyiz hat, dev ji nimêjê berdide; gava qediyayî, xwe dişo û nimêj dike. Sumey û yên din jî ji Seîd kurê Museyyeb ragihandin û zêde kirin: Di rojên heyiza xwe de rûdine (nimêj nake). Hemmad kurê Seleme jî ji Yehya kurê Seîd, ew jî ji Seîd kurê Museyyeb wiha ragihand. Ebû Dawud got: Yunus ji Hesen ragihand: Gava xwîna jina heyizdar dirêj bibe, piştî heyiza xwe rojekê an du rojan disekine, paşê dibe mustehade. Tejmî ji Qetade ragihand: Gava pênc rojan li ser rojên heyiza xwe zêde kir, bila nimêj bike. Tejmî got: Min kêm dikir heta gihîşt du rojan; wî got: Gava du roj bin, ew ji heyiza wê ne. Ji Îbn Sîrîn hat pirsîn, wî got: Jin vê yekê baştir dizanin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Heyza ku dikare were nasîn ji îstîzayê cuda ye; di îstîzayê de jî nimêj tên kirin.
Xwînrêjiyeke derveyî heyzê ye, ku bi gelemperî ji xwînrêjiya rehê xwînê çêdibe.
Paşojêweya ayînî ya ku berî nimêjê tê kirin.
Şûştina tevahî ya ayînî ye ku, ji wan re, piştî bidawîbûna heyzê tê kirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku heyzdîtin û îstîza du rewşên cuda ne: di heyzdîtinê de jin nimêj nake, lê jinek bi îstîzayê nimêj dike û paqijiya pêwîst pêk tîne. Şiroveya di vegotinê de taybetmendiyên xwîna heyzê yên ku dikarin bên nasîn vedibêje; fuqehayan her weha rojên heyza wê yên asayî û nîşaneyên din dihesibînin. Mezhebên fiqhê di hin hûrguliyên paqijiyê û diyarkirina heyama heyzê de cuda ne.
- Ger xwînrêjî bidome, şêwaza xweya asayî ya heyzê tomar bike û dema ku dudilî hebe ji alimekî pispor alîkariyê bixwaze.
- Dema xwînrêjî wekî îstîza were destnîşankirin, nimêjan nehêle; li gorî rêzikên paqijiyê tevbigere.
- Bê şerm pirsên taybet ên derbarê heyzê û nimêjê de bi kesekî ku zanîna fiqhê heye re biaxive.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.