Sunan Abi Dawud, hedîsa 320
Ammar ibn Yasir rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ammar ibn Yasir hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ، - فِي آخَرِينَ - قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، أَخْبَرَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَرَّسَ بِأُولاَتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ فَانْقَطَعَ عِقْدٌ لَهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ فَحَبَسَ النَّاسَ ابْتِغَاءُ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم رُخْصَةَ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطَّيِّبِ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمْ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنَ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الآبَاطِ . زَادَ ابْنُ يَحْيَى فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فِي حَدِيثِهِ وَلاَ يَعْتَبِرُ بِهَذَا النَّاسُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ إِسْحَاقَ قَالَ فِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَذَكَرَ ضَرْبَتَيْنِ كَمَا ذَكَرَ يُونُسُ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ ضَرْبَتَيْنِ وَقَالَ مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو أُوَيْسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَشَكَّ فِيهِ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ مَرَّةً عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ أَبِيهِ وَمَرَّةً قَالَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ اضْطَرَبَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِيهِ وَفِي سَمَاعِهِ مِنَ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الضَّرْبَتَيْنِ إِلاَّ مَنْ سَمَّيْتُ .
Emmar ibn Yasir (r.a.) ragihand: Pêxemberê Xwedê ﷺ li Ulat el-Ceyş daket û Aîşe (r.a.) jî pê re bû. Stûyeke wê ya ji kevirê Zifar şikiya û winda bû. Ji ber lêgerîna wê stûyê, xelk hat rawestandin heta ku sibeh ronî bû. Di destê xelk de av tunebû. Loma Ebû Bekir (r.a.) li ser Aîşeyê hêrs bû û got:
"Te xelk rawestand û di destê wan de av jî tune ye!" Piştre Xwedayê Bilind li ser Pêxemberê xwe ﷺ rêxistina paqijbûna bi axa pak (teyemmum) nazil kir. Paşê misilman ligel Pêxemberê Xwedê ﷺ rabûn ser piyan, destên xwe li erdê dan û paşê destên xwe bilind kirin, lê tiştek ji axê negirtin. Bi wan destan rûyên xwe û destên xwe heta milan, û ji binê destên xwe heta binçengan mesih kirin. Ibn Yehya di riwayeta xwe de zêde kir: Ibn Şîhab di hadîsa xwe de got: "Xelk vê yekê li ber çavan nagirin." Ebû Dawud got: Ibn Îshaq jî wiha ragihandiye. Wî bi riwayeta Ibn Ebbas behsa "du lêdan" kir wekî ku Yunus behs kiriye. Me'mer jî ji Zuhri "du lêdan" ragihandiye. Malik ji Zuhri, ji Ubeydullah ibn Ebdillah, ji bavê wî, ji Emmer ragihandiye. Ebû Uweys jî ji Zuhri wiha ragihandiye. Lê Ibn Uyeyne tê de guman kir; carinan digot ji bavê wî, carinan digot ji Ibn Ebbas. Ibn Uyeyne di vê yekê û di bihîstina xwe ya ji Zuhri de tevlihev bû. Kesekî ji wan behsa "du lêdan" nekir ji bilî yên ku min navê wan anîne ziman.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema av tune, teyemmum rêyek paqî ji bo paqijkirina ayînî pêşkêş dike.
Di dema rêwîtiyekê de, gerdeniya Aîşeyê ﷺ qut bû û kom heta sibehê li wê geriya. Ji ber ku av tunebû, destûra paqijkirinê bi axa paqij hate dayîn.
Paqijkirina ayînî bi axa paqij dema av tunebe an neyê bikaranîn.
Erd an toza paqij ku ji bo teyemmumê tê bikaranîn.
Cihêkî ku bi onîksê dihat nasîn; gerdenî ji vî kevirî çêkiribû.
Zanayan ji vê yekê digirin ku teyemmum dema av tune be, şûna wuduya ku Allah destûr daye digire. Rivayet potînkirina rû û milan vedibêje û li ser hejmara lêdanan û qada laşê ku divê were potînkirin, rivayetên cihê cuda vedibêje. Ji ber vê yekê, fuqeha ji bo awayê rast yê kirinê xwe dispêrin rivayetên din û şîrovekirina fiqhê jî; mezhebên fiqhê di hûrguliyên wek sînorên milan û hejmara lêdanan de ji hev cuda ne.
- Dema av tune be, lêkolîn bike ka li gorî qaîdeyên Îslamê teyemmum dikare were kirin an na.
- Gavên diyarkirî yên teyemmumê fêr bibe û li ser bingeha zanîna pêbawer ji Quran û rivayetan tevbigere.
- Bi hevalên rêwîtiyê re bi sebr be û bêyî ku kesekî biçûk bikî, li ser zehmetiyan biaxive.
Ev rivayeta sahih (rast) ji heman bûyerê ravekirina paqijkirinê bi axê zelaltir dike.
Sunan Abi Dawud · #319 (Sahih)Ev rivayet ravekirineke nêzîk ji awayê ku misilmanan teyemmum kirine dide.
Sunan Abi Dawud · #321 (Sahih)Ev rivayet behsa teyemmumê dike dema kesek di rewşa nepakiya mezin de av peyda neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.