Sunan Abi Dawud, hedîsa 58
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بِتُّ لَيْلَةً عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَتَى طَهُورَهُ فَأَخَذَ سِوَاكَهُ فَاسْتَاكَ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ الآيَاتِ { إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لآيَاتٍ لأُولِي الأَلْبَابِ } حَتَّى قَارَبَ أَنْ يَخْتِمَ السُّورَةَ أَوْ خَتَمَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَتَى مُصَلاَّهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ كُلُّ ذَلِكَ يَسْتَاكُ وَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ حُصَيْنٍ قَالَ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ وَهُوَ يَقُولُ { إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ } حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ .
Mihemed kurê Îsa ji me re vegot, Huşeym ji me re vegot, Huseyn ji me re agahî da, ji Hebîb kurê Ebî Sabit, ji Mihemed kurê Elî kurê Ebdullah kurê Ebbas, ji bavê wî, ji kalê wî Ebdullah kurê Ebbas (rezayê Xwedê lê be), got: Min şevekê li cem Pêxember ﷺ derbas kir. Gava ew ji xewa xwe hişyar bû, çû ava destnimêja xwe, miswaka xwe girt û bi kar anî. Paşê van ayetan xwend:
«Bêguman di afirandina ezmanan û erdê û di guherîna şev û rojê de, ji bo xwediyên aqilan nîşane hene» (Alî Îmran: 190). Wî ev ayet heta dawiya sûreyê an jî temamiya sûreyê xwendin. Paşê destnimêj girt û çû cihê nimêja xwe û du rekatan nimêj kir. Dûv re vegeriya nivîna xwe û bi qasî ku Allah xwest razan. Paşê hişyar bû û heman tişt kir; vegeriya nivîna xwe û razan. Dîsa hişyar bû û heman tişt kir; vegeriya nivîna xwe û razan. Dîsa hişyar bû û heman tişt kir. Her carê miswak bikar dianî û du rekat nimêj dikir. Di dawiyê de nimêja Witr kir. Ebû Dawud dibêje: Ibn Fudeyl ji Huseyn wiha vegotiye: «Wî miswak bikar anî û destnimêj girt, di wê demê de digot: 'Bêguman di afirandina ezmanan û erdê...' heta ku sûre temam kir.»
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ siwak bikar dianî û di namaza şevê de her carê du rek'et dianî.
Çivîkek an amûrek din ku ji bo paqijkirina diranan û devê tê bikaranîn.
Şûştina ayînî ku berî nimêjê tê kirin.
Nimêja şevê ya bi hejmara tek a rek'etan, ku nimêja şevê bi dawî dike.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku bikaranîna siwakê piştî hişyariyê û berî nimêjê pêşniyar e. Rivayet her wiha nîşan dide ku Pêxember ﷺ di navbera beşên nimêja şevê de bêhnvedan dikir, her carê du rek'et dianî û bi witrê dawî dikir. Xwendina ayetên derbarê afirandinê de bîranîna Allahê di şevê de destnîşan dike. Mezhebên fiqhê bikaranîna siwakê pêşniyar dibînin; hûrguliyên nimêja şevê û witirê li gorî mezhebê diguherin.
- Siwak an firçeya diranan amade bike, da ku dema ji bo nimêja şevê radibî devê xwe paqij bikî.
- Nimêja şevê bi aramî, di beşên du rek'etan de, bike û bi witrê biqedîne.
- Di nimêja şevê de demêkê ji bo bi baldarî xwendin û ramana li ser ayetên derbarê afirandina Allah de veqetîne.
Ev rivayeta sahih a ji Aişeyê hatiye vegotin jî derbarê nimêja şevê ya Pêxember ﷺ de ye û alîkar dibe ku ev pratîk di çarçoveyeke firehtir de bê fêmkirin.
Sunan Abi Dawud · #60 (Sahih)Ev rivayeta sahih behsa bikaranîna siwakê dike û girîngiya paqijkirina devê di dema îbadetê de piştgirî dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.