Sahih al-Bukhari, hedîsa 1192
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Nafi'
- 1Ya'qub ibn Ibrahimji al‑Bukhari re vegotيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ
- 2Ibn Ulayyaابْنُ عُلَيَّةَ
- 3Ayyubأَيُّوبُ
- 4Nafi'نَافِعٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ـ هُوَ الدَّوْرَقِيُّ ـ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ لاَ يُصَلِّي مِنَ الضُّحَى إِلاَّ فِي يَوْمَيْنِ يَوْمَ يَقْدَمُ بِمَكَّةَ، فَإِنَّهُ كَانَ يَقْدَمُهَا ضُحًى، فَيَطُوفُ بِالْبَيْتِ، ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ، وَيَوْمَ يَأْتِي مَسْجِدَ قُبَاءٍ، فَإِنَّهُ كَانَ يَأْتِيهِ كُلَّ سَبْتٍ، فَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَرِهَ أَنْ يَخْرُجَ مِنْهُ حَتَّى يُصَلِّيَ فِيهِ. قَالَ وَكَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَزُورُهُ رَاكِبًا وَمَاشِيًا. قَالَ وَكَانَ يَقُولُ إِنَّمَا أَصْنَعُ كَمَا رَأَيْتُ أَصْحَابِي يَصْنَعُونَ، وَلاَ أَمْنَعُ أَحَدًا أَنْ يُصَلِّيَ فِي أَىِّ سَاعَةٍ شَاءَ مِنْ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ، غَيْرَ أَنْ لاَ تَتَحَرَّوْا طُلُوعَ الشَّمْسِ وَلاَ غُرُوبَهَا.
Nafi‘ ragihand: Îbn ‘Umer tu carî nimêja duhayê nedikir, tenê di du rewşan de dikir: (1) Dema ku digihişt Mekkeyê; û ew her tim serê sibê digihişt Mekkeyê. Ew li dora Kabe’yê tawaf dikir û paşê li piyê Meqama Îbrahîm du rekat nimêj dikir. (2) Dema ku serdana Mescîda Qubayê dikir; ji ber ku ew her Şemiyekê serdana wê dikir. Gava ku diket mescîdê, hez nedikir bêyî ku tê de nimêj bike jê derkeve. Îbn ‘Umer got ku Resûlullah ﷺ carinan siwar û carinan jî peyatî serdana Mescîda Qubayê dikir. Û wî digot:
"Ez tenê tiştê ku min ditiye hevalên min dikin, dikim û ez kesekî qedexe nakim ku di her saetekê ji şev an rojê de bixwaze nimêj bike, lê divê hûn dema hilatina rojê û ava bûna rojê ji bo nimêjkirinê hilnebijêrin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ibn Omer çû Qubayê ziyaret kir û li wir nimêj kir, li gorî nimûneya Pêxember ﷺ.
Nimêjeke xwebexş e ku piştî hilatina rojê û berî nîvro tê kirin.
Mizgeftên Medîneyê ye ku Pêxember ﷺ serdana wê dikir.
Cihê li kêleka Ka‘beyê ye ku Îbrahim li wir rawestiyabû; piştî tawafê gelek caran li wir nimêj tê kirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku serdana mizgefta Quba û kirina nimêjê li wir pratîkeke baş e. Ibn Omer kirinên Pêxember ﷺ û hevalên wî şopand, lê adetê xwe nekir qedexeyek an fermanek giştî. Gotinên derbarê hilatin û rojavabûna rojê de wan deman nîşan didin ku nimêja xwebexş tê dûrketin; fuqehayan di nav mezhebên hiqûqî de rêzikên rast û îstîsnayên wan nîqaş dikin.
- Dema ku serdana mizgeftê dikî, ji bo nimêja xwebexş dem veqetîne, bêyî ku adeta xwe ya kesane li kesên din ferz bikî.
- Nimûneyên pêbawer ên Pêxember ﷺ bişopîne û demên nimêjê yên derbasdar li ber çavan bigire.
- Bi rêz serdana Quba bike û dema ku li Medîneyê yî, li wir nimêj bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.