Sahih al-Bukhari, hedîsa 1241
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَعْمَرٌ، وَيُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ قَالَتْ أَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ عَلَى فَرَسِهِ مِنْ مَسْكَنِهِ بِالسُّنْحِ حَتَّى نَزَلَ، فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ، فَلَمْ يُكَلِّمِ النَّاسَ، حَتَّى نَزَلَ فَدَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَتَيَمَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُسَجًّى بِبُرْدِ حِبَرَةٍ، فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ، ثُمَّ أَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَبَّلَهُ ثُمَّ بَكَى فَقَالَ بِأَبِي أَنْتَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، لاَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ، أَمَّا الْمَوْتَةُ الَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْكَ فَقَدْ مُتَّهَا. قَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَأَخْبَرَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ خَرَجَ وَعُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يُكَلِّمُ النَّاسَ. فَقَالَ اجْلِسْ. فَأَبَى. فَقَالَ اجْلِسْ. فَأَبَى، فَتَشَهَّدَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَمَالَ إِلَيْهِ النَّاسُ، وَتَرَكُوا عُمَرَ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ، فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ، قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ} إِلَى {الشَّاكِرِينَ} وَاللَّهِ لَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَكُونُوا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ الآيَةَ حَتَّى تَلاَهَا أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَتَلَقَّاهَا مِنْهُ النَّاسُ، فَمَا يُسْمَعُ بَشَرٌ إِلاَّ يَتْلُوهَا.
Aişe (rza) ragihand: Ebû Bekir (rza) siwarê hespê xwe ji mala xwe ya li Sunhê hat û peya bû. Ket mizgeftê û bi kesî re xeber neda heta ku hat ba min û çû ba Pêxember ﷺ yê ku bi çarşefeke xêzkirî hatibû pêçan. Rûyê wî vekir, serê xwe xwar kir û maç kir, paşê girî û got:
"Bav û diya min qurbanî te bin, ey Pêxemberê Allah! Allah dê du mirinan li ser te kom neke. Mirina ku li ser te hatibû nivîsandin, te ew mirin." Ebû Seleme got: Îbn Ebbas (rza) ji min re ragihand ku dema Ebû Bekir (rza) derket, Omer (rza) bi xelkê re diaxivî. Ebû Bekir jê re got: "Rûne." Lê Omer red kir. Dîsa got: "Rûne." Dîsa red kir. Paşê Ebû Bekir (rza) teşehhud xwend û xelk ber bi wî ve zivirîn û Omer tenê hiştin. Ebû Bekir got: "Piştî vê yekê, kî ji we Muhemmed ﷺ diperist, bêguman Muhemmed ﷺ miriye, lê kî Allah diperiste, bêguman Allah zindî ye û namire. Allah Teala ferman dike: {Muhemmed tenê pêxemberek e...} heta {şikirdaran}." Bi Allah sond! Wisa xuya dikir ku xelk nizanibû ku Allah ev ayet nazil kiriye heta ku Ebû Bekir (rza) ew xwend û xelk ew jê wergirt, û her kîsî ku dibihîst dest bi xwendina wê dikir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekr ji civakê re bibîr xist ku tenê Allah hêjayê perestînê ye.
Piştî wefata Pêxember ﷺ, Ebû Bekr bi civaka xemgîn re axivî û ayeta 144 ya Sûreya 3ê ya Qur'anê xwend; wî piştrast kir ku Pêxember ﷺ wefat kiriye û Allah herheyî zindî ye.
Cihêk li derûdora Medîneyê ku Ebû Bekr lê dijiyan.
Rêkeke veguhêzê ya di axaftinê de, bi wateya nêzîkî: „piştî vê”.
Şahidiya baweriyê ku tenê Allah hêjayê perestînê ye û Mihemed ﷺ Messengerê Wî ye.
Zanyar ji vê derdixin ku evîn û rêzgirtina ji Pêxember ﷺ re bi baweriya ku perestîn tenê ji Allah re ye re li hev tên. Xwendina ayeta 144 ya Sûreya 3ê ya Qur'anê ji aliyê Ebû Bekr ve nîşan dide ka Qur'an di demeke krîzê de rêberiyê dike. Ev rivayet herwiha nîşan dide ku xemgîniya ji bo windakirina kesekî delal bi sebir û sebatê re nakok nîne, heya ku mirov qezaya Allah qebûl bike.
- Perestîna xwe û baweriya xwe ya dawî ber bi Allah ve bibe, yê ku qet namire.
- Ayetên Qur'anê bikar bîne da ku di demên şok û xemgîniyê de ji xwe û kesên din re piştgiriyê peyda bikî.
- Evîna xwe ji kesên nêzîk re nîşan bide û xemgîniya xwe qebûl bike, di heman demê de qezaya Allah jî qebûl bike.
Ev rivayet herwiha vegotina Aîşe ya derbarê wefata Pêxember ﷺ de dihewîne û rasterast bi bûyerên demên dawî yên jiyana wî ve girêdayî ye.
Sahih al-Bukhari · #1240 (Sahih)Ev rivayeta sahih jî qala bûyerên li dor wefata Pêxember ﷺ dike û derbarê vê xatirxwestinê de agahiyên zêde dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.