Sahih al-Bukhari, hedîsa 1261
Umm 'Atiyyah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umm 'Atiyyah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَنَّ أَيُّوبَ، أَخْبَرَهُ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ سِيرِينَ، يَقُولُ جَاءَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ مِنَ اللاَّتِي بَايَعْنَ، قَدِمَتِ الْبِصْرَةَ، تُبَادِرُ ابْنًا لَهَا فَلَمْ تُدْرِكْهُ ـ فَحَدَّثَتْنَا قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ نَغْسِلُ ابْنَتَهُ فَقَالَ " اغْسِلْنَهَا ثَلاَثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكَ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَاجْعَلْنَ فِي الآخِرَةِ كَافُورًا، فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي ". قَالَتْ فَلَمَّا فَرَغْنَا أَلْقَى إِلَيْنَا حَقْوَهُ فَقَالَ " أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ ". وَلَمْ يَزِدْ عَلَى ذَلِكَ، وَلاَ أَدْرِي أَىُّ بَنَاتِهِ. وَزَعَمَ أَنَّ الإِشْعَارَ الْفُفْنَهَا فِيهِ، وَكَذَلِكَ كَانَ ابْنُ سِيرِينَ يَأْمُرُ بِالْمَرْأَةِ أَنْ تُشْعَرَ وَلاَ تُؤْزَرَ.
Îbn Sîrîn ragihand: Um 'Atiyye (jineke Ensarî ya ku bi Pêxember ﷺ re bey'et kiribû) ji bo dîtina kurê xwe hat Busrayê, lê nikaribû wî bibîne. Wê ji me re wiha vegot:
"Dema em keça Pêxember ﷺ dişuştin, Pêxember ﷺ hat cem me û got: 'Wê sê caran, pênc caran an jî zêdetir bişon heke hûn pêwîst bibînin, bi av û pelên sidrê, û di cara dawî de kafûrê têxin navê. Gava we şuştin qedand, min agahdar bikin.'" Um 'Atiyye zêde kir: "Gava me şuştin qedand, me ew agahdar kir û wî çarşefa xwe ya navtengê da me û got: 'Wê di nav vê de bipêçin.' Ji bilî vê tiştek din negot." Her wiha tê gotin ku mebesta 'pêçandinê' ew e ku cesed bi temamî di nav de were pêçandin, û Îbn Sîrîn jî ferman dida ku jin werin pêçandin ne ku tenê li dora navtengê werin girêdan.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mirov bi baldarî tê şuştin û di kefenê de tê pêçan.
Pelên dara lotosê ku li ava şuştinê tên zêdekirin.
Maddeyek bêhnxweş e ku li gorî rêberiyê di şuştina dawî de tê bikaranîn.
Parçeyek e ku li dora piştê tê girêdan; Pêxember ﷺ parçeya xwe da ku di kefenê de bê bikaranîn.
Zanyarên klasîk ji vê rêberiyê derdixin ku şuştin divê bi hejmareke cotnebûyî were kirin, wek sê an pênc caran, û heke pêwîst be carên din jî lê zêde bibin. Ji bo şuştinê av û sidr têne bikaranîn; kafûr di şuştina dawî de tê bikaranîn. Ev gotin rê dide ku hejmara carên şuştinê li gorî rewşa laş were guhertin. Şiroveya di rivayetê de gotina «porê wê tê de pêçin» bi têxistina parçeyê di kefena wê de ve girêdide.
- Dema miriyekê dişo, bi baldarî rêbaza pêwîst bi cih bîne û dema guncav be hejmareke cotnebûyî ji carên şuştinê bikar bîne.
- Di şuştina dawî de kafûr bikar bîne, wek ku Pêxember ﷺ ferman da.
- Bi rêz nêzî miriyê bibe û wê bi baldarî di kefenê de pêçe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.