Sahih al-Bukhari, hedîsa 1545
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ انْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ، بَعْدَ مَا تَرَجَّلَ وَادَّهَنَ وَلَبِسَ إِزَارَهُ وَرِدَاءَهُ، هُوَ وَأَصْحَابُهُ، فَلَمْ يَنْهَ عَنْ شَىْءٍ مِنَ الأَرْدِيَةِ وَالأُزْرِ تُلْبَسُ إِلاَّ الْمُزَعْفَرَةَ الَّتِي تَرْدَعُ عَلَى الْجِلْدِ، فَأَصْبَحَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ، رَكِبَ رَاحِلَتَهُ حَتَّى اسْتَوَى عَلَى الْبَيْدَاءِ، أَهَلَّ هُوَ وَأَصْحَابُهُ وَقَلَّدَ بَدَنَتَهُ، وَذَلِكَ لِخَمْسٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ، فَقَدِمَ مَكَّةَ لأَرْبَعِ لَيَالٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحَجَّةِ، فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَسَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، وَلَمْ يَحِلَّ مِنْ أَجْلِ بُدْنِهِ لأَنَّهُ قَلَّدَهَا، ثُمَّ نَزَلَ بِأَعْلَى مَكَّةَ عِنْدَ الْحَجُونِ، وَهْوَ مُهِلٌّ بِالْحَجِّ، وَلَمْ يَقْرَبِ الْكَعْبَةَ بَعْدَ طَوَافِهِ بِهَا حَتَّى رَجَعَ مِنْ عَرَفَةَ، وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ أَنْ يَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، ثُمَّ يُقَصِّرُوا مِنْ رُءُوسِهِمْ ثُمَّ يَحِلُّوا، وَذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ بَدَنَةٌ قَلَّدَهَا، وَمَنْ كَانَتْ مَعَهُ امْرَأَتُهُ فَهِيَ لَهُ حَلاَلٌ، وَالطِّيبُ وَالثِّيَابُ.
Ebdullah kurê Ebbas (razî Allah be) ragihand: Pêxember ﷺ piştî ku porê xwe şeh kir, rûn lê da û cilên îhramê (izar û rida) li xwe kirin, ligel hevalên xwe ji Medîneyê derketin rê. Wî qedexe nekir ku mirov her cure izarekê an ridayekê li xwe bike, tenê yên bi zaferanê rengkirî qedexe kirin, ji ber ku ew reng û bêhnê li ser çerm dihêlin. Paşê, sibehê li Zul-Huleyfê siwarê heywana xwe bû heta gihîşt Bedayê; wî û hevalên xwe telbiye gotin û stûyê bedene (deveyên qurbanî) bi gulikan xemilandin. Ev yek di 25'ê Zul-Qe'deyê de bû. Dema ku di 4'ê Zul-Hicceyê de gihîşt Mekkeyê, li dora Kabe'yê tawaf kir û di navbera Sefa û Merweyê de se'y kir. Ji ber ku bedena wî hebû û ew xemilandibû, ji îhramê derneket. Paşê li bilindahiya Mekkeyê li nêzîkî Hecûnê daket, û wî ji bo hecê telbiye digot. Piştî tawafa xwe ya li dora Kabe'yê, heta ku ji Erefatê vegeriya, nêzîkî Kabe'yê nebû. Paşê ferman da hevalên xwe ku li dora Kabe'yê tawaf bikin û di navbera Sefa û Merweyê de se'y bikin, paşê porê xwe kurt bikin û ji îhramê derkevin. Ev tenê ji bo wan kesên ku bedene neanîbûn û xemilandinibûn bû. Kesê ku jina wî pê re bû, jin ji bo wî helal bû; her wiha bixwîn û cilên asayî jî ji bo wan helal bûn.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ hînî heciyan kir ku çawa ji bo îhramê û heywanên qurbanê xwe amade bikin.
Rewşa pîroz a dema hecê ye ku heciyên di wê de rêzikên taybet pêk tînin.
Dua û gotina hecê ye ku heci bi wê bersiva bangewaziya Allah dide û niyeta xwe eşkere dike.
Danasînek an zencîrek danîna ser heywana qurbanê ye.
Zanyar ji vê derdixin ku Pêxember ﷺ berî ketina îhramê xwe paqij kir û cilên asayî li xwe kir, heta ku ew cil ne qedexebûna. Rivayet herwiha vedibêje ku ew bi heywanên xwe yên qurbanê yên nîşankirî re di îhramê de ma; lê hevalên wî yên ku heywanên wisa nebûn, piştî tawaf û sa'yê dikaribûn porê xwe kurt bikin û ji îhramê derkevin. Mezhebên fiqhê li ser sepandina rastîn a van rêzikan di cureyên cuda yên hecê û heywanên qurbanê de nîqaş dikin.
- Ji bo hecê bi baldarî xwe amade bike û berî destpêkirina rê rêzikên îhramê hîn bibe.
- Di dema ayînan de rêberiya Pêxember ﷺ bişopîne û rêzikên rewşên cuda ji hev cuda bike.
- Bi heywanên qurbanê re bi baldarî tevbigerre û erkên girêdayî rewşa wan li ber çavan bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.