Sahih al-Bukhari, hedîsa 1840
Abu Ayyub al-Ansari rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Bavê wî, Abdullah
- 1Abdullah ibn Yusufji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Zayd ibn Aslamزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ
- 4Ibrahim ibn Abdullah ibn Hunaynإِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ
- 5Bavê wî, Abdullahأَبِيهِ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْعَبَّاسِ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، اخْتَلَفَا بِالأَبْوَاءِ، فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ. وَقَالَ الْمِسْوَرُ لاَ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ. فَأَرْسَلَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَبَّاسِ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ الْقَرْنَيْنِ، وَهُوَ يُسْتَرُ بِثَوْبٍ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُنَيْنٍ، أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَبَّاسِ، أَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْسِلُ رَأْسَهُ، وَهُوَ مُحْرِمٌ، فَوَضَعَ أَبُو أَيُّوبَ يَدَهُ عَلَى الثَّوْبِ، فَطَأْطَأَهُ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ ثُمَّ قَالَ لإِنْسَانٍ يَصُبُّ عَلَيْهِ اصْبُبْ. فَصَبَّ عَلَى رَأْسِهِ، ثُمَّ حَرَّكَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ وَقَالَ هَكَذَا رَأَيْتُهُ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ.
Ebdullah kurê Huneîn wiha ragihandiye: Ebdullah kurê Ebbas û Miswer kurê Mexreme li Ebwa'yê li ser meseleyekê nakok bûn. Ebdullah kurê Ebbas got ku kesê muhrîm dikare serê xwe bişo; lê Miswer digot ku divê muhrîm serê xwe neşo. Loma Ebdullah kurê Ebbas ez şandim cem Ebû Eyyûb el-Ensarî. Min ew dît ku di navbera du stûnên darîn de xwe dişuşt û bi perçeyekî qumaşê hatibû perdekirin. Min silav da wî, wî pirsî:
"Kî ye ev?" Min got: "Ez Ebdullah kurê Huneîn im. Ebdullah kurê Ebbas ez şandime cem te da ku ji te bipirsim ka Resûlullah ﷺ dema ku di rewşa îhramê de bû, çawa serê xwe dişuşt." Ebû Eyyûb destê xwe da ser qumaşê û ew heta serê xwe xuya kir daxist, paşê ji kesekî ku avê dirijand ser wî re got: "Birijîne!" Av rijand serê wî, paşê wî bi her du destên xwe serê xwe tev da, carê ji pêş ve ber bi paş û carê jî ji paş ve ber bi pêş bir û got: "Min Resûlullah ﷺ wiha didît ku wiha dikir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di dema îhramê de serê xwe şûşt û destên xwe li ser wê gerand.
Îbn Abbas û el-Miswar ibn Mahrame li ser vê yekê nelihev bûn ku gelo kesê di îhramê de dikare serê xwe bişo. Îbn Abbas ji Abdullah ibn Huneyn xwest ku ji Ebû Eyyûb el-Ensarî derbarê pratîka Pêxember ﷺ de bipirse.
Kesê ku ji bo hecê an umreyê ketibe rewşa îhramê.
Rewşa pîroz a ku bi hec û umreyê ve girêdayî ye û rêgezên taybet hene.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku kesê di rewşa îhramê de dikare serê xwe bişo: şûştina serê xwe bi xwe ne qedexe ye. Rivayet di heman demê de vedibêje ku Ebû Eyyûb destên xwe li ser serê xwe gerand. Fiqhzan herwiha nîqaş dikin ka mirov dikare çiqas bi hêz birmêje, ji ber ku divê ji rakirina porê were dûrketin. Çar mezhebên fiqhê bi giştî şûştinê destûr didin; hûrguliyên derbarê birmajinê û ketina porê de cuda ne.
- Di dema îhramê de serê xwe bi baldarî bişo û wisa bi hêz nebirmêje ku porê xwe bikişînî.
- Dema nelihevî hebe, li zanîna pêbawer û pratîka ku ji Pêxember ﷺ hatiye vegotin bigere.
- Dema xwe dişoyî, nepenîtiyê biparêze û li cihê ku pêwîst e laşê xwe bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.