Sahih al-Bukhari, hedîsa 2193
Zayd ibn Thabit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Zayd ibn Thabit hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَقَالَ اللَّيْثُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، كَانَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ يُحَدِّثُ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ الأَنْصَارِيِّ، مِنْ بَنِي حَارِثَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّاسُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَبَايَعُونَ الثِّمَارَ، فَإِذَا جَدَّ النَّاسُ وَحَضَرَ تَقَاضِيهِمْ قَالَ الْمُبْتَاعُ إِنَّهُ أَصَابَ الثَّمَرَ الدُّمَانُ أَصَابَهُ مُرَاضٌ أَصَابَهُ قُشَامٌ ـ عَاهَاتٌ يَحْتَجُّونَ بِهَا ـ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا كَثُرَتْ عِنْدَهُ الْخُصُومَةُ فِي ذَلِكَ " فَإِمَّا لاَ فَلاَ يَتَبَايَعُوا حَتَّى يَبْدُوَ صَلاَحُ الثَّمَرِ ". كَالْمَشُورَةِ يُشِيرُ بِهَا لِكَثْرَةِ خُصُومَتِهِمْ. وَأَخْبَرَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ لَمْ يَكُنْ يَبِيعُ ثِمَارَ أَرْضِهِ حَتَّى تَطْلُعَ الثُّرَيَّا فَيَتَبَيَّنَ الأَصْفَرُ مِنَ الأَحْمَرِ. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ رَوَاهُ عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ حَدَّثَنَا حَكَّامٌ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ عَنْ زَكَرِيَّاءَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ سَهْلٍ عَنْ زَيْدٍ
Leys got: Ji Ebû Zinnad re hat ragihandin ku Urwe kurê Zubeyr ji Sehl kurê Ebî Hesmeyê Ensarî yê ji Benî Harise veguhestiye ku wî jê re gotiye ku Zeîd kurê Sabit (Xwedê jê razî be) wiha gotiye:
"Di dema Resûlullah ﷺ de mirov fêkiyan dikirîn û difirotin. Gava mirovan xurme dibirîn û kiriyar dihatin da ku mafê xwe bistînin, kiriyar digot: 'Fêkiyên min riziyane, nexweşî ketiye wan, Kuşam (nexweşiyeke ku berî gihîştinê fêkiyan dirijîne) lê ketiye.' Wan bi van kêmasiyan îdia dikirin û didan hev. Dema ku ev nakokî li ba Resûlullah ﷺ zêde bûn, wî wekî şîretekê got: 'Wisa ye, bila heta ku başbûna fêkiyan diyar nebe, ew neyên firotin.'" Xarice kurê Zeîd kurê Sabit jî ji min re ragihand ku Zeîd kurê Sabit (Xwedê jê razî be) fêkiyên erda xwe nefirotin heta ku stêrka Sureya derket û zer ji sor hate cudakirin. Ebû Ebdillah got: Ev hadîs ji aliyê Elî kurê Behr ve hatiye riwayetkirin; Hekam ji me re veguhest; Enbese ji Zekeriya, ji Ebû Zinnad, ji Urwe, ji Sehl, ji Zeîd veguhestiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Fêkî tenê dema ku gihîştin û ewlehiya berhevkirinê bi zelalî xuya bin bifiroşin.
Li Medîneyê li ser fêkîyên ku piştî firotinê ji ber nexweşî an xera bûnê winda dibûn, nakokî çêdibûn. Ji ber vê yekê, Pêxember ﷺ şîret kir ku firotin were paşxistin heta ku rewşa baş a fêkîyan diyar bibe.
Ziyanek ku dibe sedem ku fêkî berî gihîştinê ji darê bikeve.
Wexta ku diyar dibe fêkî digihîjin û êdî di bin xetereyên asayî yên berhevkirinê de nînin.
Komelêk stêrkan e ku derketina wê li vir wek nîşaneyeke demê ji bo gihîştina fêkîyan tê gotin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku fêkîyên li ser daran divê berî ku gihîştin û bikêrhatina wan diyar bibe neyên firotin. Ev kiryar kiryar û firoşkarê ji nezelaliyê û daxwazên li hember hev diparêze. Mezhebên fiqhê şert û îstîsnayên rastîn nîqaş dikin, lê prensîba ku firotina fêkîyên negihîştî bi xetereya mezin a windabûna berhemê dikare bibe sedema nakokiyan, qebûl dikin.
- Berhemê xwe nefiroşin heta ku rewş û gihîştina wê ji bo her du aliyan eşkere nebe.
- Di firotina pêşwext de bi zelalî diyar bikin ku di rewşa ziyan an xera bûnê de kî xetereyê digire ser xwe.
- Ger nezelalî hebe, firotinê paş bixin û şertên zelal li hev bikin da ku nakokî neyên çêkirin.
Ev vegotin jî li ser firotina fêkîyan e û eşkere dike ku piştî xuya bûna gihîştinê kengê firotin destûr e.
Sahih al-Bukhari · #2194 (Sahih)Ev vegotin qedexeya firotina fêkîyan berî ku gihîştina wan eşkere bibe vedibêje û bi vî awayî piştgirî dide parastina li hember nakokiyan.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.