Sahih al-Bukhari, hedîsa 2244
Abdullah ibn Abi Aufa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abi Aufa hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْمُجَالِدِ، قَالَ بَعَثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَدَّادٍ وَأَبُو بُرْدَةَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالاَ سَلْهُ هَلْ كَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُسْلِفُونَ فِي الْحِنْطَةِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا نُسْلِفُ نَبِيطَ أَهْلِ الشَّأْمِ فِي الْحِنْطَةِ، وَالشَّعِيرِ، وَالزَّيْتِ، فِي كَيْلٍ مَعْلُومٍ، إِلَى أَجَلٍ مَعْلُومٍ. قُلْتُ إِلَى مَنْ كَانَ أَصْلُهُ عِنْدَهُ قَالَ مَا كُنَّا نَسْأَلُهُمْ عَنْ ذَلِكَ. ثُمَّ بَعَثَانِي إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ كَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُسْلِفُونَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ نَسْأَلْهُمْ أَلَهُمْ حَرْثٌ أَمْ لاَ
Mihemed bin Ebîl-Mucalid wiha got: Ebdullah bin Şedad û Ebû Burde ez şandim cem Ebdullah bin Ebî Evfa (Xwedê jê razî be) û ji min xwestin ku jê bipirsim ka gelo di dema Pêxember ﷺ de mirov ji bo genim pêşpere didan. Ebdullah bersiv da:
"Em ji cotkarên Şamê re ji bo genim, ceh û rûnê zeytûnê, bi pîvanek diyarkirî û ji bo demeke diyarkirî pêşpere didan." Min jê pirsî: "Gelo pere ji wan kesên ku tiştên wan hebûn re dihat dayîn?" Wî got: "Me tu carî li ser vê yekê ji wan nepirsî." Paşê wan ez şandim cem Ebdurehman bin Ebza, min jê pirsî û wî got: "Hevalên Pêxember ﷺ di dema Pêxember ﷺ de muameleya Selem dikirin û me ji wan nedipirsî ka zeviyên wan hene an na."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Salam destûr e dema ku mîqdarê rast û dema radestkirinê diyar bin.
Kirînek e ku kiryar pereyan pêşî dide û firoşkar paşê tiştên lihevkirî radest dike.
Mîqdareke ku ji berê ve bi awayekî zelal û pîvandî hatiye lihevkirin.
Dem an heyameke lihevkirî ku divê tişt tê de bêne radestkirin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku salam destûr e dema ku mîqdar û dema radestkirinê bi zelalî hatibin diyarkirin. Li gorî rîwayetê, firoşkar ne pêwist bû ku ji berê ve îspat bike ku jixwe tiştên di depoyê de hene; kiryar jî li ser vê yekê nepirsî. Mezhebên fiqhê herwiha şertên derbarê ravekirina tiştan û dayîna pereyan de, ji wan re, nîqaş dikin da ku nezelalî û nakokî bên astengkirin.
- Di siparişeke ku pereyên wê pêşî tên dayîn de cure û mîqdara tiştan bi zelalî diyar bike.
- Berî dayîna pereyan demeke radestkirinê ya diyar lihev bike û wê di peymanê de binivîse.
- Di peymaneke salam de tenê li ser stokên heyî nepirse; herî zêde piştrast be ku lihevhatin zelal û pêkan bin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.