Sahih al-Bukhari, hedîsa 2254
Abdullah ibn Abi Awfa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abi Awfa hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُلَيْمَانَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي مُجَالِدٍ، قَالَ أَرْسَلَنِي أَبُو بُرْدَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَدَّادٍ إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى فَسَأَلْتُهُمَا عَنِ السَّلَفِ،. فَقَالاَ كُنَّا نُصِيبُ الْمَغَانِمَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ يَأْتِينَا أَنْبَاطٌ مِنْ أَنْبَاطِ الشَّأْمِ فَنُسْلِفُهُمْ فِي الْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالزَّبِيبِ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى. قَالَ قُلْتُ أَكَانَ لَهُمْ زَرْعٌ، أَوْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ زَرْعٌ قَالاَ مَا كُنَّا نَسْأَلُهُمْ عَنْ ذَلِكَ.
Muhemmed kurê Muqatil ji me re ragihand, Ebdullah ji me re agahî da, Sufyan ji me re agahî da, ji Silêman ê Şeybanî, ji Muhemmed kurê Ebî Mucalid, wî got: Ebû Burde û Ebdullah kurê Şeddad ez şandim cem Ebdurehman kurê Ebza û Ebdullah kurê Ebî Ewfa da ku ez li ser 'Selef'ê (firotina pêşîn) bipirsim. Wan her duyan gotin: Dema em bi Resûlullah ﷺ re bûn, me xenîmetên şer bi dest dixistin û cotkarên ji Şamê dihatin cem me; me ji bo genim, ceh û mêwiyên hişkkirî yên ku dê di demeke diyarkirî de werin radestkirin, pereyê pêşîn dida wan. Min pirsî:
"Gelo çandiniya wan hebû an tunebû?" Wan her duyan gotin: "Me tu carî li ser vê yekê ji wan nepirsiye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sahabeyan ji bo xwe re peymanên salamê girê didan da ku mal di demeke diyarkirî de were radestkirin.
Peymaneke kirîn-firotinê ye ku kiriyar pêşî pere dide û mal di demeke lihevhatî de tê radestkirin.
Herêma dîrokî ya Şamê, ku herêmên ku îro di nav Sûrî û welatên derdorê de ne jî dihewîne.
Cotkar an niştecîhên herêma Şamê ku ji bo bazirganiyê dihatin cem sahabeyan.
Zanyarên klasîk ji vê rivayetê derdixin ku salam wekî awayekî bazirganiyê destûr bû: sahabeyan ji bo genim, ceh û tirî hişkkirî pêşî pere dida, ku diviyabû di demeke diyarkirî de bên radestkirin. Pirsiyar dixwest bizane gelo firoşkaran berhemên ku çandibûn hene; bersiva wan ew bû ku ew vê yekê napirsîn. Rivayet nîşan dide ku xwedîbûna berhemên ku jixwe mezin dibûn şert nebû, lê qaîdeyên salamê dixwazin ku mal û dem bi zelalî bêne diyarkirin. Mezhebên fiqhê salamê bi şertên ku nakokî û nezelaliyê kêm dikin qebûl dikin.
- Di peymana salamê de ji berê ve diyarkirin ka kîjan mal dê were radestkirin û di kîjan rojê de.
- Pere bidin û şertên lihevhatî bi baldarî tomar bikin da ku xeletfêmî dernekeve.
- Ji bo lihevhatinên bazirganî yên tevlihev, ji zanyarekî pispor şîretê li ser qaîdeyên têkildar bixwazin.
Ev rivayeta sahîh pratîka pêşîdayîna pereyan ji bo malên ku di demeke lihevhatî de tên radestkirin bêtir eşkere dike.
Sahih al-Bukhari · #2255 (Sahih)Ev rivayeta sahîh axaftina li ser salamê di navbera heman vegêranan de didomîne û lihevhatinên li ser pîvan û demê zelal dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.