Sahih al-Bukhari, hedîsa 2805
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ الْخُزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا. حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، حَدَّثَنَا زِيَادٌ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ غَابَ عَمِّي أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ عَنْ قِتَالِ بَدْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، غِبْتُ عَنْ أَوَّلِ قِتَالٍ قَاتَلْتَ الْمُشْرِكِينَ، لَئِنِ اللَّهُ أَشْهَدَنِي قِتَالَ الْمُشْرِكِينَ لَيَرَيَنَّ اللَّهُ مَا أَصْنَعُ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ وَانْكَشَفَ الْمُسْلِمُونَ قَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعْتَذِرُ إِلَيْكَ مِمَّا صَنَعَ هَؤُلاَءِ ـ يَعْنِي أَصْحَابَهُ ـ وَأَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّا صَنَعَ هَؤُلاَءِ " ـ يَعْنِي الْمُشْرِكِينَ ـ ثُمَّ تَقَدَّمَ، فَاسْتَقْبَلَهُ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ، فَقَالَ يَا سَعْدُ بْنَ مُعَاذٍ، الْجَنَّةَ، وَرَبِّ النَّضْرِ إِنِّي أَجِدُ رِيحَهَا مِنْ دُونِ أُحُدٍ. قَالَ سَعْدٌ فَمَا اسْتَطَعْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا صَنَعَ. قَالَ أَنَسٌ فَوَجَدْنَا بِهِ بِضْعًا وَثَمَانِينَ ضَرْبَةً بِالسَّيْفِ أَوْ طَعْنَةً بِرُمْحٍ أَوْ رَمْيَةً بِسَهْمٍ، وَوَجَدْنَاهُ قَدْ قُتِلَ وَقَدْ مَثَّلَ بِهِ الْمُشْرِكُونَ، فَمَا عَرَفَهُ أَحَدٌ إِلاَّ أُخْتُهُ بِبَنَانِهِ. قَالَ أَنَسٌ كُنَّا نَرَى أَوْ نَظُنُّ أَنَّ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ فِيهِ وَفِي أَشْبَاهِهِ {مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ. وَقَالَ إِنَّ أُخْتَهُ وَهْىَ تُسَمَّى الرُّبَيِّعَ كَسَرَتْ ثَنِيَّةَ امْرَأَةٍ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْقِصَاصِ، فَقَالَ أَنَسٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ ثَنِيَّتُهَا. فَرَضُوا بِالأَرْشِ وَتَرَكُوا الْقِصَاصَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ ".
Enes (r.a.) wiha rivayet dike: Mamê min Enes bin Nedr di Şerê Bedirê de amade nebû. Wî got:
"Ya Resûlallah ﷺ! Ez di yekem şerê te yê li dijî muşrikan de nebûm. Heke Allah fersendê bide min ku ez li dijî muşrikan bişerim, bêguman Allah dê bibîne ka ez ê çawa bişerim." Di roja Uhudê de dema ku misilman paşve vekişiyan, wî got: "Xwedayo! Ez ji bo tiştê van (hevalên min) kirine, ji te efûyê dixwazim û ji tiştê van (muşrikan) kirine, ber bi te ve dûr disekinin." Paşê ew pêş ve çû û Sa'd bin Muaz rastî wî hat. Wî got: "Ey Sa'd bin Muaz! Bi Xwedayê Nedr sond be! Bihuşt! Ez bêhna wê ji aliyê Uhudê ve hildidim." Sa'd paşê got: "Ya Resûlallah ﷺ! Min nikaribû tiştê ku wî kir, bikim." Enes got: "Me li ser laşê wî zêdetirî heştê derbên bi şûr, rim an tîran dît. Me ew şehîdketî dît û muşrikan laşê wî wisa muthiş kiribûn ku tu kesî nikaribû wî nas bike, tenê xwişka wî bi tiliyên wî nas kir." Enes got: "Em wisa difikirîn ku ev ayet der barê wî û yên wekî wî de hatiye nazilkirin: 'Di nav bawermendan de mêr hene ku soza xwe ya bi Allah re dan, rast derxistin...' (33:23)." Her wiha, xwişka wî Rubeyyi' diranê jinekê şikand û Resûlallah ﷺ emrê qisasê (tolhildanê) da. Hingê Enes bin Nedr got: "Ya Resûlallah ﷺ! Bi wî Zatê ku te bi heq şandiye sond be, diranê wê nayê şikandin." Paşê aliyê din diyeta (erş) qebûl kir û dev ji qisasê berda. Hingê Resûlallah ﷺ got: "Di nav bendeyên Allah de hinek hene ku eger wan bi Allah sond bixwin, Allah dê sondê wan rast derxe."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Anas ibn an-Nadr bi soza xwe ya ji bo Allahê pêk anî û hêviya Cennetê dikir.
Anas ibn an-Nadr şerê Bedrê ji dest dabû û gotibû ku, heke di şerekî din de beşdar bibe, Allahê dê bibîne ew çawa şer dike. Li Uhudê ew soza xwe pêk anî; vegotin ew û kesên mîna wî bi Qur’anê 33:23 ve girêdide.
Tezîfandina qanûnî ya li hember birîndarbûna laşî, ku aliyê zirar dîtî dikare li şûna wê berdêlê qebûl bike.
Berdêla pere ya diyarkirî ji bo birîndarbûna laşî.
Soz û dilsozîya ku bawermend ji Allah re deyndar e.
Zanyar destnîşan dikin ku bawermendê dilpak dilsoziya xwe bi kirinan îspat dike, bêyî ku bi wan xwe pê bilind bike. Peyvên Anas ibn an-Nadr hêviya wî ya mezin a ji bo Cennetê nîşan didin; ew destûr nadin ku mirov bê aqilmendî xwe bavêje nav xeterê. Gotina derbarê wan kesan de ku Allah sondên wan pêk tîne, dilpakiya wan a taybet û rûmeta wan li cem Allah nîşan dide, ne ku her soza kesane bi giştî dê pêk were. Çîroka qisasê jî nîşan dide ku kesê mafdar dikare ji tolhildanê derbas bibe û berdêlê qebûl bike.
- Niyetên baş veguherîne kirinên dilpak.
- Li ser berpirsiyariyên xwe bimîne, heta dema ku kesên din kêmî bikin.
- Di nakokiyê de li dadwerî û aşitiyê bigere û biryara aliyê zirar dîtî rêz bigire.
Ev vegotin bi heman vegotina derbarê Anas ibn an-Nadr de nêzîk e û çarçoveya kirina wî zelal dike.
Sahih al-Bukhari · #2806 (Sahih)Ev vegotina peyrew ji heman zencîreya çavkaniyê çarçoveyeke zêde ji bo çîrokê peyda dike.
40 Hadith van an-Nawawi · #1 (Sahih)Hadîsa derbarê niyetan de dibêje ku kirin li gorî niyeta ku bi wê têne kirin têne nirxandin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.