Sahih al-Bukhari, hedîsa 3414
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَمَا يَهُودِيٌّ يَعْرِضُ سِلْعَتَهُ أُعْطِيَ بِهَا شَيْئًا كَرِهَهُ. فَقَالَ لاَ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَى الْبَشَرِ، فَسَمِعَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَامَ، فَلَطَمَ وَجْهَهُ، وَقَالَ تَقُولُ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَى الْبَشَرِ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَذَهَبَ إِلَيْهِ، فَقَالَ أَبَا الْقَاسِمِ، إِنَّ لِي ذِمَّةً وَعَهْدًا، فَمَا بَالُ فُلاَنٍ لَطَمَ وَجْهِي. فَقَالَ " لِمَ لَطَمْتَ وَجْهَهُ ". فَذَكَرَهُ، فَغَضِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى رُئِيَ فِي وَجْهِهِ، ثُمَّ قَالَ " لاَ تُفَضِّلُوا بَيْنَ أَنْبِيَاءِ اللَّهِ، فَإِنَّهُ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ، فَيَصْعَقُ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَمَنْ فِي الأَرْضِ، إِلاَّ مَنْ شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى، فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ بُعِثَ فَإِذَا مُوسَى آخِذٌ بِالْعَرْشِ، فَلاَ أَدْرِي أَحُوسِبَ بِصَعْقَتِهِ يَوْمَ الطُّورِ أَمْ بُعِثَ قَبْلِي - وَلَا أَقُولُ إِنَّ أَحَدًا أَفْضَلُ مِنْ يُونُسَ بْنِ مَتَّى".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Carekê cihûyekî tiştek difirot û jê re bihayek hat pêşkêşkirin ku wî ne eciband. Loma got:
"Na, bi Wî yê ku Mûsa li ser hemû mirovan bijartiye sond dixwim!" Mêrekî ji Ensaran ev bihîst, rabû ser piyan, li rûyê wî xist û got: "Tu dibêjî 'Bi Wî yê ku Mûsa li ser hemû mirovan bijartiye', hal o ku Pêxember ﷺ di nav me de ye!" Cihû çû cem Pêxember ﷺ û got: "Ey Ebû'l-Qasim! Ji bo min soz û peymana ewlehiyê heye, lê belê filan kes çima li rûyê min xist?" Pêxember ﷺ ji wî mêrî pirsî: "Te çima li rûyê wî xist?" Wî jî bûyerê vegot. Pêxember ﷺ hêrs bû heta ku hêrsbûn di rûyê wî de xuya bû, paşê got: "Di navbera pêxemberên Allah de cudahiyê nekin! Çimkî gava Sûr were pifkirin, her kesê li ezmanan û erdê ye dê bikeve bêhişiyê, ji bilî yên ku Allah bixwaze. Paşê cara duyemîn dê were pifkirin û ez ê yekem kes bim ku ji nû ve zindî bibim; hingê ez ê bibînim ku Mûsa Destê xwe daye Erşê. Ez nizanim ka bêhişiya wî ya li Roja Tûrê têra wî kiriye yan na, an jî beriya min hatiye vejandin. Û ez nabêjim ku kesek ji Yûnis kurê Mettayê çêtir e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Rêzgirtina Pêxember ﷺ neheqiyê li dijî kesên din rewa nake.
Bazirganekî Cihû ji aliyê Ensarîyekî ve li rûyê wî hate şeqavtin, piştî ku di dema danûstandina biha de bi Allah sond xwaribû, yê ku Mûsa ji hemû mirovan bilindtir hilbijartibû. Bazirgan ji Pêxember ﷺ re li peymana ewlehiyê ya xwe îşaret kir.
Peymanek ku ewlehî û parastina kesekî misoger dike.
Boriya ku di bûyerên girêdayî Vejînê de lê tê lêdan.
Çiyayê ku Mûsa li wir bi Allah re hevdîtinek taybet kir.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku misilman divê pêxemberên din biçûk nehesibînin û divê li ser pileya wan a li hember hev bi hişyarî biaxivin. Ev hişyari qedexe nake ku meriv bi taybetmendiyên Pêxember Muhammed ﷺ bawer bike; armanca wê ew e ku rê li ber biçûkxistin an pevçûnê bigire. Herwiha, ji vê tê fêmkirin ku ne-misilmanekî di bin parastinê de mafê ewlehiyê heye û yê ku li hember wî neheqiyê bike dê berpirsiyar bê girtin. Ensarî xelet kir ku bazirgan xist, her çend dixwest Pêxember ﷺ biparêze.
- Rûmeta Pêxember ﷺ bi aqil û dadperweriyê biparêze, ne bi tundûtûjî an heqaretê.
- Peymana ewlehiyê bi cih bîne û bi mirovan re dadperwer be, heta dema ku di bazirganiyê de nakokî hebe.
- Li hemû pêxemberan bi rêz biaxive û ji wan berawirdiyên ku kesên din biçûk dikin dûr bikeve.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.