Sahih al-Bukhari, hedîsa 3928
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ،. وَأَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ وَهْوَ بِمِنًى، فِي آخِرِ حَجَّةٍ حَجَّهَا عُمَرُ، فَوَجَدَنِي، فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ الْمَوْسِمَ يَجْمَعُ رَعَاعَ النَّاسِ، وَإِنِّي أَرَى أَنْ تُمْهِلَ حَتَّى تَقْدَمَ الْمَدِينَةَ، فَإِنَّهَا دَارُ الْهِجْرَةِ وَالسُّنَّةِ، وَتَخْلُصَ لأَهْلِ الْفِقْهِ وَأَشْرَافِ النَّاسِ وَذَوِي رَأْيِهِمْ. قَالَ عُمَرُ لأَقُومَنَّ فِي أَوَّلِ مَقَامٍ أَقُومُهُ بِالْمَدِينَةِ.
Yehya kurê Silêman ji me re vegot, Îbn Wehb ji min re vegot, Malik ji me re vegot. Û Yûnis jî ji Îbn Şihab riwayet kir û got: Ubeydullah kurê Ebdillah ji min re agahdar kir ku Îbn Ebbas (rezî) jê re gotiye: Di dawîn heca ku Omer (rezî) pêk anî de, Ebdurehman kurê Evf vegeriya malbata xwe li Minayê û li wir rastî min hat. Ebdurehman got:
"Ey Emîrê Mu'minan! Dema hecê dema komkirina tevliheviya mirovan e (kesên nezan û bêserûber jî tê de ne), loma ez pêşniyar dikim ku tu heta vegera Medîneyê bisekinî. Çimkî ew warê Hicretê û Sunnetê ye; li wir tu dikarî mijarê bi zanyarên dînî, rûsipiyên civakê û xwediyên rayê û aqil re şêwir bikî." Omer got: "Ez ê di yekemîn xutbeya xwe ya li Medîneyê de li ser vê mijarê biaxivim."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Umer axaftina xwe li gorî şîreta pisporên Medîneyê diguherîne.
Di dema hecê dawî ya Umer de, Abd ar-Rahman ibn Awf şîret da wî ku mijarekê li Medîneyê, ku alim û kesên xwedî têgihiştina kûr li wir kom bûbûn, nîqaş bike. Umer soz da ku wê mijarê di axaftina xwe ya yekem a li wir de bîne ziman.
Cihek li nêzî Mekkeyê ye ku hecî di dema hecê de lê dimînin û hin ayîn pêk tînin.
„Bajarê Hicretê”: Medîne, ku Pêxember ﷺ û misilman koçî wir kirin.
Têgihiştina rêberiyên Îslamê û sepandina wan.
Alim ji vê yekê derdixin ku serkar divê ji kesên xwedî zanîn û têgihiştinê şîret bistînin û mijarên girîng li cihê guncaw û li ber civaka rast nîqaş bikin. Pesnê Medîneyê wekî bajarê Hicretê û Sunnêtê girîngiya wê ya taybet a olî diyar dike; ev rivayet nabêje ku şîreta pisporan şûna çavkaniyên din ên rêberiyên Îslamê digire.
- Dema biryarên girîng digirî, ji kesên xwedî zanîn û aqilê pêşbîn şîret bixwaze.
- Ji bo gotûbêjeke girîng cihê guncaw û civakek hilbijêre ku bikare mijarê bi baldarî nîqaş bike.
- Şîreta baş bi ciddî bigire û eşkere bike ku kengê û çawa dê vegere ser wê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.