Seferên Leşkerî yên Pêxember ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 4039

Al-Bara ibn Azib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Seferên Leşkerî yên Pêxember ﷺ
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji Al-Bara ibn Azib hatiye rîwayetkirin

Sahih (pêbawer)

Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَبِي رَافِعٍ الْيَهُودِيِّ رِجَالاً مِنَ الأَنْصَارِ، فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَتِيكٍ، وَكَانَ أَبُو رَافِعٍ يُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَيُعِينُ عَلَيْهِ، وَكَانَ فِي حِصْنٍ لَهُ بِأَرْضِ الْحِجَازِ، فَلَمَّا دَنَوْا مِنْهُ، وَقَدْ غَرَبَتِ الشَّمْسُ، وَرَاحَ النَّاسُ بِسَرْحِهِمْ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لأَصْحَابِهِ اجْلِسُوا مَكَانَكُمْ، فَإِنِّي مُنْطَلِقٌ، وَمُتَلَطِّفٌ لِلْبَوَّابِ، لَعَلِّي أَنْ أَدْخُلَ‏.‏ فَأَقْبَلَ حَتَّى دَنَا مِنَ الْبَابِ ثُمَّ تَقَنَّعَ بِثَوْبِهِ كَأَنَّهُ يَقْضِي حَاجَةً، وَقَدْ دَخَلَ النَّاسُ، فَهَتَفَ بِهِ الْبَوَّابُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تَدْخُلَ فَادْخُلْ، فَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُغْلِقَ الْبَابَ‏.‏ فَدَخَلْتُ فَكَمَنْتُ، فَلَمَّا دَخَلَ النَّاسُ أَغْلَقَ الْبَابَ، ثُمَّ عَلَّقَ الأَغَالِيقَ عَلَى وَتَدٍ قَالَ فَقُمْتُ إِلَى الأَقَالِيدِ، فَأَخَذْتُهَا فَفَتَحْتُ الْبَابَ، وَكَانَ أَبُو رَافِعٍ يُسْمَرُ عِنْدَهُ، وَكَانَ فِي عَلاَلِيَّ لَهُ، فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْهُ أَهْلُ سَمَرِهِ صَعِدْتُ إِلَيْهِ، فَجَعَلْتُ كُلَّمَا فَتَحْتُ بَابًا أَغْلَقْتُ عَلَىَّ مِنْ دَاخِلٍ، قُلْتُ إِنِ الْقَوْمُ نَذِرُوا بِي لَمْ يَخْلُصُوا إِلَىَّ حَتَّى أَقْتُلَهُ‏.‏ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ، فَإِذَا هُوَ فِي بَيْتٍ مُظْلِمٍ وَسْطَ عِيَالِهِ، لاَ أَدْرِي أَيْنَ هُوَ مِنَ الْبَيْتِ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ‏.‏ قَالَ مَنْ هَذَا فَأَهْوَيْتُ نَحْوَ الصَّوْتِ، فَأَضْرِبُهُ ضَرْبَةً بِالسَّيْفِ، وَأَنَا دَهِشٌ فَمَا أَغْنَيْتُ شَيْئًا، وَصَاحَ فَخَرَجْتُ مِنَ الْبَيْتِ، فَأَمْكُثُ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ دَخَلْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ مَا هَذَا الصَّوْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ‏.‏ فَقَالَ لأُمِّكَ الْوَيْلُ، إِنَّ رَجُلاً فِي الْبَيْتِ ضَرَبَنِي قَبْلُ بِالسَّيْفِ، قَالَ فَأَضْرِبُهُ ضَرْبَةً أَثْخَنَتْهُ وَلَمْ أَقْتُلْهُ، ثُمَّ وَضَعْتُ ظُبَةَ السَّيْفِ فِي بَطْنِهِ حَتَّى أَخَذَ فِي ظَهْرِهِ، فَعَرَفْتُ أَنِّي قَتَلْتُهُ، فَجَعَلْتُ أَفْتَحُ الأَبْوَابَ بَابًا بَابًا حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى دَرَجَةٍ لَهُ، فَوَضَعْتُ رِجْلِي وَأَنَا أُرَى أَنِّي قَدِ انْتَهَيْتُ إِلَى الأَرْضِ فَوَقَعْتُ فِي لَيْلَةٍ مُقْمِرَةٍ، فَانْكَسَرَتْ سَاقِي، فَعَصَبْتُهَا بِعِمَامَةٍ، ثُمَّ انْطَلَقْتُ حَتَّى جَلَسْتُ عَلَى الْبَابِ فَقُلْتُ لاَ أَخْرُجُ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَعْلَمَ أَقَتَلْتُهُ فَلَمَّا صَاحَ الدِّيكُ قَامَ النَّاعِي عَلَى السُّورِ فَقَالَ أَنْعَى أَبَا رَافِعٍ تَاجِرَ أَهْلِ الْحِجَازِ‏.‏ فَانْطَلَقْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ النَّجَاءَ، فَقَدْ قَتَلَ اللَّهُ أَبَا رَافِعٍ‏.‏ فَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ ‏ "‏ ابْسُطْ رِجْلَكَ ‏"‏‏.‏ فَبَسَطْتُ رِجْلِي، فَمَسَحَهَا، فَكَأَنَّهَا لَمْ أَشْتَكِهَا قَطُّ‏.‏

Werger

El-Bera bîn Azib (rz) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ ji bo kuştina Ebû Rafî yê Cihû, komek ji Ensaran şand û Ebdullah bîn Etîk kir serokê wan. Ebû Rafî zirar dida Resûlullah ﷺ û alîkariya dijminên wî dikir. Ew li keleheke xwe ya li erdê Hîcazê dima. Dema ku ew mêr nêzîkî kelehê bûn, roj ava bûbû û xelkê pezê xwe vegerandibû malan. Ebdullah (rz) ji hevalên xwe re got:

"Li cihê xwe rûnin, ez ê herim û hewl bidim ku dergevan bixapînim da ku ez bikarim bikevim hundir." Ebdullah ber bi kelehê ve çû û dema nêzîkî deriyê bû, xwe bi cilê xwe pêça wekî ku tuwaletê dike. Xelk ketibû hundir û dergevan jê re got: "Ey bendeyê Allah! Heke tu dixwazî bikevî hundir, bikeve, ji ber ku ez dixwazim deriyê bigirim." Ebdullah di berdewamiya çîroka xwe de got: "Min xwe avêt hundir û veşart. Dema xelk ket hundir, dergevan derî girt û kilîlan li darekî darvekir. Ez rabûm, min kilîl standin û derî vekir. Çend kes li cem Ebû Rafî ji bo sohbeta şevê mabûn; ew li odeyeke xwe ya jorîn bû. Dema hevalên wî yên şevê çûn, ez derketim cem wî. Her carê ku min deriyek vekir, min ji hundir ve digirt. Min bi xwe re got: 'Heke ev xelk hay ji min bibin, ew nikarin bigihîjin min heta ku ez wî nekujim.' Gava ez gihîştim cem wî, min dît ku ew li maleke tarî di nav malbata xwe de ye û min nedizanî ew li ku derê malê ye. Min bang kir: 'Ya Ebû Rafî!' Wî got: 'Kî ye?' Min ber bi deng ve çû û bi şûr lê xist, lê ji ber tirs û sergêjbûnê min nikaribû wî bikuje. Wî qîriya û ez ji malê derketim, hinekî sekinîm û paşê dîsa çûm cem wî û got: 'Ev deng çi ye, ya Ebû Rafî?' Wî got: 'Dayika te şîn be! Mêrekî di malê de bi şûr li min xist!' Min dîsa bi tundî lê xist lê ew nemir. Paşê min serê şûr danî ser zikê wî û ew qas zext kir heta ku derket pişta wî. Min fêm kir ku min ew kuştiye. Min derî yek bi yek vekirin heta ku ez gihîştim pileykan. Min gumana ku ez gihîştim erdê û lingê xwe danî, lê ez di şeveke heyvê de ketim û lingê min şikiya. Min bi destmalê xwe lingê xwe girêda û çûm heta ku li ber deriyê rûniştim û got: 'Ez ê îşev dernakevim heta ku ez bizanim min ew kuştiye.' Dema dîk qîriya, ragihînerê mirinê li ser sûrê rabû û got: 'Ez mirina Ebû Rafî, bazirganê xelkê Hîcazê, radigihînim!' Ez çûm cem hevalên xwe û got: 'Em xelas bûn, Allah Ebû Rafî kuşt.' Paşê ez çûm cem Pêxember ﷺ û mesele ji wî re vegot. Wî got: 'Lingê xwe dirêj bike.' Min lingê xwe dirêj kir, wî destê xwe lê kişand û ew wekî ku qet neêşiyabe sax bû.

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Abdullah ibn Atik mîsyona xwe temam kir û Pêxember ﷺ ew sax kir.

Paşxane û sedem

Pêxember ﷺ Abdullah ibn Atik û hevalên wî şandin cem Abu Rafi’, ku zirarê dida Pêxember ﷺ û piştgirî dida dijminên wî. Piştî mîsyonê, Pêxember ﷺ lingê şikestî yê Abdullah bi masajkirinê sax kir.

Wateya peyvên dijwar
Ensar

Niçikên Medîneyê yên ku piştgirî didan Pêxember ﷺ û misilmanan.

Hicaz

Herêmeke dîrokî li rojavayê Nîvgirava Erebî.

bangker

Kesê ku peyamekê bi dengê bilind û li ber gel ragihîne.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyarên klasîk saxbûna lingê Abdullah wekî keramet û kerema taybet a Allah dibînin. Vegotin herwiha nîşan dide ku rêberek dikare fermandarek destnîşan bike û mîsyon pêdivî bi amadekarî û biryardariyê heye. Bûyera ku hatiye vegotin derbarê peywireke taybet e ku di bin rêberiya Pêxember ﷺ de pêk hatiye; ev ne destûrek giştî ye ji bo bikaranîna tundûtûjiyê bi xweberî.

Dersên ji bo îro
  1. Karên dijwar bi baldarî amade bikin û wek kom bi hev re têkilî bidomînin.
  2. Qet bi destpêşxeriya xwe tundûtûjiyê bikar neynin; tenê di bin rêberiya qanûnî û destûrdar de tevbigirin.
  3. Piştî hewldanê, bizanin ku saxbûn û serkeftin di dawiyê de kerema Allah in.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.