Sahih al-Bukhari, hedîsa 4040
Al-Bara ibn Azib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Bara ibn Azib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا شُرَيْحٌ ـ هُوَ ابْنُ مَسْلَمَةَ ـ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَبِي رَافِعٍ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَتِيكٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُتْبَةَ فِي نَاسٍ مَعَهُمْ، فَانْطَلَقُوا حَتَّى دَنَوْا مِنَ الْحِصْنِ، فَقَالَ لَهُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَتِيكٍ امْكُثُوا أَنْتُمْ حَتَّى أَنْطَلِقَ أَنَا فَأَنْظُرَ. قَالَ فَتَلَطَّفْتُ أَنْ أَدْخُلَ الْحِصْنَ، فَفَقَدُوا حِمَارًا لَهُمْ ـ قَالَ ـ فَخَرَجُوا بِقَبَسٍ يَطْلُبُونَهُ ـ قَالَ ـ فَخَشِيتُ أَنْ أُعْرَفَ ـ قَالَ ـ فَغَطَّيْتُ رَأْسِي كَأَنِّي أَقْضِي حَاجَةً، ثُمَّ نَادَى صَاحِبُ الْبَابِ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ فَلْيَدْخُلْ قَبْلَ أَنْ أُغْلِقَهُ. فَدَخَلْتُ ثُمَّ اخْتَبَأْتُ فِي مَرْبِطِ حِمَارٍ عِنْدَ باب الْحِصْنِ، فَتَعَشَّوْا عِنْدَ أَبِي رَافِعٍ وَتَحَدَّثُوا حَتَّى ذَهَبَتْ سَاعَةٌ مِنَ اللَّيْلِ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى بُيُوتِهِمْ، فَلَمَّا هَدَأَتِ الأَصْوَاتُ وَلاَ أَسْمَعُ حَرَكَةً خَرَجْتُ ـ قَالَ ـ وَرَأَيْتُ صَاحِبَ الْبَابِ حَيْثُ وَضَعَ مِفْتَاحَ الْحِصْنِ، فِي كَوَّةٍ فَأَخَذْتُهُ فَفَتَحْتُ بِهِ باب الْحِصْنِ. قَالَ قُلْتُ إِنْ نَذِرَ بِي الْقَوْمُ انْطَلَقْتُ عَلَى مَهَلٍ، ثُمَّ عَمَدْتُ إِلَى أَبْوَابِ بُيُوتِهِمْ، فَغَلَّقْتُهَا عَلَيْهِمْ مِنْ ظَاهِرٍ، ثُمَّ صَعِدْتُ إِلَى أَبِي رَافِعٍ فِي سُلَّمٍ، فَإِذَا الْبَيْتُ مُظْلِمٌ قَدْ طَفِئَ سِرَاجُهُ، فَلَمْ أَدْرِ أَيْنَ الرَّجُلُ، فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ. قَالَ مَنْ هَذَا قَالَ فَعَمَدْتُ نَحْوَ الصَّوْتِ فَأَضْرِبُهُ، وَصَاحَ فَلَمْ تُغْنِ شَيْئًا ـ قَالَ ـ ثُمَّ جِئْتُ كَأَنِّي أُغِيثُهُ فَقُلْتُ مَا لَكَ يَا أَبَا رَافِعٍ وَغَيَّرْتُ صَوْتِي. فَقَالَ أَلاَ أُعْجِبُكَ لأُمِّكَ الْوَيْلُ، دَخَلَ عَلَىَّ رَجُلٌ فَضَرَبَنِي بِالسَّيْفِ. قَالَ فَعَمَدْتُ لَهُ أَيْضًا فَأَضْرِبُهُ أُخْرَى فَلَمْ تُغْنِ شَيْئًا، فَصَاحَ وَقَامَ أَهْلُهُ، قَالَ ثُمَّ جِئْتُ وَغَيَّرْتُ صَوْتِي كَهَيْئَةِ الْمُغِيثِ، فَإِذَا هُوَ مُسْتَلْقٍ عَلَى ظَهْرِهِ، فَأَضَعُ السَّيْفَ فِي بَطْنِهِ ثُمَّ أَنْكَفِئُ عَلَيْهِ حَتَّى سَمِعْتُ صَوْتَ الْعَظْمِ، ثُمَّ خَرَجْتُ دَهِشًا حَتَّى أَتَيْتُ السُّلَّمَ أُرِيدُ أَنْ أَنْزِلَ، فَأَسْقُطُ مِنْهُ فَانْخَلَعَتْ رِجْلِي فَعَصَبْتُهَا، ثُمَّ أَتَيْتُ أَصْحَابِي أَحْجُلُ فَقُلْتُ انْطَلِقُوا فَبَشِّرُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنِّي لاَ أَبْرَحُ حَتَّى أَسْمَعَ النَّاعِيَةَ، فَلَمَّا كَانَ فِي وَجْهِ الصُّبْحِ صَعِدَ النَّاعِيَةُ فَقَالَ أَنْعَى أَبَا رَافِعٍ. قَالَ فَقُمْتُ أَمْشِي مَا بِي قَلَبَةٌ، فَأَدْرَكْتُ أَصْحَابِي قَبْلَ أَنْ يَأْتُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَشَّرْتُهُ.
El-Bera (razîyallahu anh) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ Abdullah bin Etîk û Abdullah bin Utbe ligel komek mirov şandin ser Ebû Rafî. Ew çûn heta ku nêzîkî keleha wî bûn. Hingê Abdullah bin Etîk ji wan re got:
"Hûn li vir bimînin, ez ê biçim û binerim." Paşê wî wiha got: "Min xapandinek kir da ku bikaribim bikevim nav kelehê. Bi tesadufî, kerê wan winda bûbû û ew bi meşaleyan derketin da ku lê bigerin. Min tirsiya ku ew ê min nas bikin, lewma min serê xwe girt û xwe wekî kesekî ku pêdiviya xwe ya siruştî bicih tîne nîşan da. Çavdêrê deriyê bang kir: 'Kî dixwaze bikeve hundir, bila berî ku ez derî bigirim bikeve.' Ez ketim hundir û xwe li axurekî kerê yê li kêleka deriyê kelehê veşart. Wan li gel Ebû Rafî şîv xwar û heta beşek ji şevê sohbet kirin. Paşê vegeriyan malên xwe. Dema ku deng qediyan û min tu tevger nedît, ez derketim. Min dîtibû ku çavdêrê derî mifteya kelehê di qulikekî dîwar de danîbû. Min ew stand û deriyê kelehê vekir û bi xwe re got: 'Heke ev mirov min bibînin, ez ê bi hêsanî birevim.' Paşê min hemû deriyên malên wan ji derve girtin dema ku ew di hundir de bûn, û bi pêlikan derketim jor cem Ebû Rafî. Mal tarî bû û çira vemirî bû; min nizanîbû mêr li ku ye. Min got: 'Ya Ebû Rafî!' Wî bersiv da: 'Kî ye?' Ez ber bi deng ve çûm û lê xistim. Wî qîriya lê lêdana min bêbandor bû. Paşê min xwe wekî alîkar nîşan da, dengê xwe guhert û got: 'Çi bi te hatiye ya Ebû Rafî?' Wî got: 'Ma ecêb nîne? Dayika te şîn be! Mêrekî hat û bi şûr li min xist.' Min dîsa nişanî wî girt û lê xist, lê dîsa jî bêbandor bû. Ebû Rafî qîriya û malbata wî rabûn. Min dîsa dengê xwe guhert wekî alîkarekî û dît ku ew li ser pişta xwe razaye. Min şûr xiste zikê wî û ew qas zext lê kir heta ku min dengê şikestina hestî bihîst. Paşê ez bi heyret derketim û çûm ser pêlikan da ku dakevim, lê ez jê ketim û lingê min derket cihê xwe. Min ew girêda û ez kulek-kulek çûm cem hevalên xwe. Min got: 'Herin û vê mizgîniyê bidin Resûlullah ﷺ, lê ez ê ji vir neçim heta ku ez dengê şîna wî nebîhim.' Dema sibeh nêzîk bû, ragihînerê mirinê li ser dîwar rabû û got: 'Ez mirina Ebû Rafî radigihînim.' Ez rabûm û meşiyam; êdî tu êşa min tunebû. Berî ku hevalên min bigihîjin ba Pêxember ﷺ, ez gihîştim wan û mizgînî da wan.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Abdullah ibn Atik mîsyona xwe ya xeternak bi wêrekî û bi îrade pêk anî.
Pêxember ﷺ Abdullah ibn Atik û hevalên wî şandin cem Abu Rafi'. Vegotin behsa mîsyona wan û bûyerên li kela wî dike.
Cihêkî hêzkirî ku li hember êrîşan parastinê peyda dike.
Valahiyeke biçûk di dîwarekê de; mifte li wir hatibû danîn.
Kesek ku nûçeyan bi dengekî bilind ji mirovan re ragihîne.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hajar, di vê vegotinê de behsa wêrekî, hişyariyê û tevgera biryardar a Abdullah ibn Atik dikin. Vegotin behsa seferek leşkerî ya taybet dike; ew destûreke giştî nîne ku kes bi serê xwe tundûtûjiyê bikar bîne. Karên şer di bin desthilatdarî û rêgezên xwe de ne, û ev bûyer bi tena xwe re destûrê nade ku mirov êrîşî kesên din bike.
- Ji bo peywirên dijwar bi baldarî xwe amade bike û dema şert û merc diguherin aram bimîne.
- Di tîmekê de bixebite û berpirsiyariyan û peymanên wê rêz bigire.
- Vegotinên dîrokî yên derbarê şerê de di çarçoveya xwe de bixwîne; wan ji bo rewa nîşandana tundûtûjiya xwe bikar neyne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.